All Chapters of เสิ่นชีมารดาของวายร้ายทั้งสามจอมป่วนในจวนอ๋อง: Chapter 21 - Chapter 30

"พี่หญิงมีขอทานเป็นลมมาหมดสติยามนี้ได้แบกเขามาไว้ด้านในแล้วพี่หญิงรีบไปดูเร็วเข้า" ฟ่านเหอเป็นคนเข้ามารายงานเสิ่นชี หญิงสาวรีบตามฟ่านเหอไปช่วยขอทาน เซียวหวานได้แต่มองเสิ่นชีวิ่งออกไปอย่างรีบร้อน เสิ่นชีเข้ามาในห้องพบผู้ป่วยนอนอย่างแน่นิ่ง "เพราะเจ้าทำให้หลานของข้าเป็นลม" เสิ่นชีพลันมองยายแก่ใบหน้านั้นเลอะเทอะเต็มไปด้วยถ่าน"ท่านยายข้าขออภัยด้วย ตามกฎแล้วหากอยากจะรักษาต้องเข้าแถวตามลำดับคิวแต่ทว่าหลานชายของท่านเป็น ข้าย่อมต้องรักษาเขาก่อนอยู่แล้ว" เสิ่นชีจับชีพจรขอทานผู้นั้น "เขาแค่สลบไปประเดี๋ยวก็ฟื้นแล้ว" "ท่านหมอรักษาเขาได้รึไม่ ร่างกายเขามีตุ่มขึ้นตามตัวเขาเป็นแบบนี้ทรมานหลายวัน" นางสวีลีพลันเอ่ยขึ้น นางสงสารสวีชิงยิ่งนัก"ได้ท่านออกไปรอด้านนอกก่อน" ฟ่านเหอพายายสวีลีไปรอด้านนอกเสิ่นชีถกแขนเสื้อของสวีชิงพบว่าเต็มไปด้วยบาดแผลนี่เขาเป็นโรคสะเก็ดเงิน หญิงสาวเข้าไปในแหวนแห่งจิตวิญญาณนำเข็มฉีดยาอุปกรณ์รักษาโรคออกมานางฉีดยาให้สวีชิงเรียบร้อยอีกทั้งให้เขากินยาแผนปัจจุบันไม่นานนักเขาก็พลันฟื้นขึ้นมา"ท่านหมอ" ชายหนุ่มมองท่านหมอเสิ่นผู้ใจดีรักษาเขาฟรี"นี่คือยาของเจ้ากินวันละหนึ่งเม็ด"

บนชั้นสองของโรงงิ้วชินอ๋องพลันรอฟังข่าวกับเสียนเห่าอยู่ได้ยินว่าคนอยู่เบื้องหลังคือเฟยฉู่พี่ชายของเฟยหยีเสิ่นชีจัดการเรื่องนี้ได้ บัดนี้นางมีไท่ชางหวงคอยหนุนหลังแล้ว ชินอ๋องพลันรู้สึกผิดกับสิ่งที่เขาทำไมดีกับนางและสามแฝดจริง ๆเสิ่นชีส่งองค์หญิงเจ็ดขึ้นรถม้ากลับมารักษาคนไข้ต่อชาวบ้านทุกคนเชื่อฟังเสิ่นชีทุกอย่าง ได้ยินว่าหมอเฟยฉู่คิดแผนสกปรกเล่นงานเสิ่นชียิ่งทำให้ชาวบ้านด่าทอสกุลเฟยเข้าไปใหญ่เสิ่นชีรักษาชาวบ้านบางคนมือโดนน้ำร้อนลวกหญิงสาวมอบยาแผนปัจจุบันให้ไปทาทุกคนต่างกล่าวขอบคุณนางยามเว่ยมีคนตกเขามาให้เสิ่นชีรักษา กระดูกของชายผู้นั้นผิดรูปเสิ่นชีไม่รอช้ารีบเข้าไปในแหวนแห่งจิตวิญญาณหายาชาแล้วเหล็กมาดามขาชายผู้นั้นไว้ เพียงสองถ้วยชาเสิ่นชีรักษาชายผู้นั้นได้ คนในหมู่บ้านสกุลเวินต่างขอบคุณเสิ่นชีเวินหยูขอบคุณเสิ่นชีที่ช่วยรักษาเขา เวินหยูตกเขาเนื่องจากไปหาของหาของป่า ชาวบ้านสกุลเวินมาที่เมืองหลวงต้องการมาหาเฟยฉู่ แต่ทว่าพวกเขาได้ยินเรื่องราวของเฟยฉู่ กระนั้นจึงเลือกมาหาหมอเสิ่น"ข้าคนสกุลเวินขอบคุณหมอเทวดาที่รักษาข้า" เสิ่นชีเดินมาส่งพวกเขาที่หน้าร้าน"หนึ่งเดือนข้างหน้ามาให้ข้าดูอาก

เพราะเขาอยากรู้ว่าละครปาหี่เช่นนี้จะจบแบบใด เพราะหากหลีเตี้ยเดินหมากกระดานนี้ผิดไปขัดขาทั้งชายาหนิงอ๋องหรือชายาชินอ๋องหนทางการเป็นขุนนางของหลีเตี้ยได้จบเห่นี้ชินอ๋องที่อยู่โรงงิ้วตั้งแต่เช้าอยู่แล้วเห็นเสิ่นชีจะไปที่ศาลอาญาเขาจึงให้เสียนเห่าเข็นเขามาเพื่อกดดันใต้เท้าหลีเตี้ยเพื่อให้ความเป็นธรรมแก่เสิ่นชีแต่ทว่าเสิ่นชีมิได้คิดเช่นนั้นนางคิดว่าชินอ๋องมาให้กำลังใจเฟยหยีเสียมากกว่า ในตอนที่ชินอ๋องหันมายิ้มให้นางเสิ่นชีคิดว่านางตาฝาดเป็นแน่แท้ ผีหลอกนางแล้วชินอ๋องเห็นเสิ่นชีหันนางไปทางอื่นเขาพลันหุบยิ้มทันทีฝูอ๋องกับเจาอ๋องนั้นได้ข่าวจากชินอ๋องจึงตามมาด้วย ส่วนหนิงอ๋องต้องมาให้กำลังใจชายารักอย่างเฟยหยีอยู่แล้ว"นี่คือป้ายหยกทองคำที่ไท่ชางหวงประทานให้แก่ข้า ข้าหวังว่าใต้เท้าหลีเตี้ยจะไม่อ่อนข้อใด ๆ ให้กับคนที่มันคิดทำร้ายข้า"ทันทีที่ชายาชินอ๋องเอ่ยวาจาเช่นนี้ใต้เท้าหลีเตี้ยได้แต่ขออภัยใต้เท้าเฟยหงในใจเสียแล้วยิ่งทำให้เฟยฉู่ด่าทอนางในใจอีกทั้งเฟยอี้ได้แน่นั่งนิ่งสาปแช่งเสิ่นชีให้ตายเวยอ๋องมองอย่างสนุก เจาอ๋องคิดว่าใต้เท้าหลีเตี้ยไม่รอดแน่"ในวันนี้หมอเฟยฉู่ได้ให้ขอทานแกล้งเป็นคนไข้ให้

ชินอ๋องได้แต่ทำใจจริง ๆ ให้เวลาพวกนางหน่อยแล้วกัน หิมะตกลงมาแรงกว่าเดิมเสียนเห่าต้องรีบเข็นชินอ๋องอย่างรวดเร็ว...เช้าของวันถัดมาเสิ่นชีไปที่โรงหมอเสิ่นแต่เช้ารับใช้อย่างเสี่ยวอ้ายกับบ่าวชายทั้งสี่คนคำนับเสิ่นชีพร้อมกัน"คารวะหมอเสิ่นเจ้าค่ะ/ขอรับ" เสิ่นชียิ้มแย้มให้กับพวกเขาจากนั้นมุ่งไปที่ห้องตรวจคนไข้ โรงหมอเสิ่นเปิดตั้งแต่ยามเช้าตรู่ เสิ่นชีรับผู้ป่วยไว้แค่วันละยี่สิบคนเท่านั้นค่ารักษาผู้ป่วยนางคิดแค่สามอีแปะแค่นั้นเมื่อวานรักษาฟรี วันนี้เสียเบี้ยพวกชาวบ้านยอมเสียเบี้ยเพราะนางเป็นหมอเทวดาที่รักษาไท่ชางหวงทำให้ชาวบ้านยิ่งอยากใกล้ชิดนางมากอีกทั้งสองพี่น้องสกุลฟ่านไม่อยู่โรงรับจำนำกับบิดาแต่ทว่ามาหาเสิ่นชีที่โรงหมอ ยามนี้เซียวหวานก็อยู่กับเสิ่นชีเหมือนกันยามเที่ยงเสิ่นชีพักกินข้าวเซียวหวานนั่งในห้องรับรองบนชั้นสองด้วยวันนี้เซียวหวานได้เรียนรู้ตัวยาสมุนไพรหลายอย่าง"พี่สะใภ้ขอบคุณท่านมากที่ให้โอกาสข้าได้เรียนแพทย์กับท่าน เมื่อวานเสด็จปู่เสด็จย่าอนุญาตให้ข้าเรียนแพทย์ข้าดีใจอย่างมาก ท่านเป็นดาวนำโชคของข้าเสียจริง ข้าเป็นองค์หญิงที่เป็นธิดาของนางกำนัลดีแค่ไหนแล้วที่รอดมาได้ในวัง เดิม

"เป็นไปมิได้หลายวันก่อนข้าเห็นท่านแม่ดี ๆ อยู่นี่นาเหตุใดนางจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นานเล่า" สี่ซือสะใภ้รองของสกุลเสิ่น นางแต่งกับนายท่านรองเสิ่นฉายที่เป็นนายกองในสังกัดทหารของแม่ทัพเสิ่นเจ๋อนาน ๆ ถึงจะกลับจวนมาทีเสิ่นชีมองไปทางอาสะใภ้รองสี่ซือนางเป็นคนไม่ค่อยมีพิษภัยอันใดได้ยินจากเสี่ยวเต่าว่าไม่นานมานี้สี่ซือพลันแท้งลูกช่างน่าสงสารอาสะใภ้รองเสียจริง"ขอให้ทุกคนทำใจอีกทั้งช่วยกันดูแลท่านย่าในวาระสุดท้าย" "พี่ใหญ่ท่านเปลี่ยนไปแล้ว ข้าเลื่อมใสในตัวท่านนักที่ท่านมีวิชาแพทย์ที่เก่งกาจ" เสิ่นโยว่หรือคุณชายสามเอ่ยขึ้น "แม้พี่ใหญ่เจ้าจะมีวิชาแพทย์ที่เก่งกาจแต่ทว่าน่าเสียดายนักนางมิอาจรักษาท่านย่าของพวกเจ้าได้"เสิ่นฮูหยินเอ่ยแกมดูถูกเสิ่นชี"ข้าทำสุดความสามารถแล้ว" เสิ่นชีได้แต่ยิ้มการแสดงละครวันนี้นางจะต้องทำสุดความสามารถเพื่อหาผู้ร้ายตัวจริงให้ได้หลังจากกินข้าวอิ่มแล้วทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับเรือนแต่ทว่าเสิ่นชีไม่รีบกลับเรือนของนาง นางมุ่งหน้ามาที่เรือนรองของอาสะใภ้รองสี่ซือ"พี่ใหญ่" เสิ่นชีต้องพบกับเสิ่นเหมยคุณหนูสี่บุตรสาวของอารองกับอาสะใภ้รองในความทรงจำเจ้าของร่างเดิมกับเสิ่นเหมยไม่ค่อย