Início / Romance / Accidentally Yours, Mr. CEO! / Capítulo 131 - Capítulo 140

Todos os capítulos de Accidentally Yours, Mr. CEO!: Capítulo 131 - Capítulo 140

358 Capítulos

129.

Pagdating sa harapan ng kotse ko ay atubiling nakatayo lang ito. “Nakakahiya basa ako. Baka madumihan ang sasakyan niyo. Salamat sa pagmamalasakit, Sir. Pero kailangan ko ng umalis.” “Wait!” Pigilan ko ito sa braso. Natigilan ako. Napakainit nito. Nakakapaso ang balat nito sa taas ng lagnat. Now I know why mom wants me to bring her to clinic. Mataas ang lagnat ng babae. Hindi ko ito pinakawalan. I don’t care kahit magalit siya. Pinasok ko siya sa loob ng kotse ko at umikot sa driverseat para ipagmaneho ito hanggang sa clinic. Habang nagmamaneho ay mayamaya ko ‘to itong sinusulyapan. Napansin kong maganda pala ito. Maliit ang mukha, hugis puso. Katamtaman ang taas, mga nasa 5’3. Payat ito ngunit makinis at maputi. Agaw pansin ang bilugan nitong mata na binagayan ng malantik na pilikmata, bagay sa maliit nitong mukha ang maliit at matangos na ilong. Ang labi nito… mamumula-mula na manipis. Parang hindi nasasayaran ng sigarilyo. Kapag tinititigan ay lalo itong gumaganda. Pin

130. Demi pov

(Demi pov) “Pinabibigay ni Ma’am. Huling sahod mo na daw ‘to. Magpasa ka daw ng resignation letter para kahit papano ay may makukuha ka pang pera. Kasalanan mo ‘to eh. Sa dami ng pwedeng palpakan sa event pa ng Blackwoodss!” Humigpit ang hawak ko sa sobre na hinatid ng katrabaho kong si Andrea. Ito na ang huling sahod na matatanggap ko sa trabaho. Dahil sa nangyari ay tinanggal ako. Hindi ba pwedeng magkamali? Tao lang naman ako, hindi ako perpekto. Saka hindi naman nagalit si Mrs. Blackwoodss. Hindi nga ba? Nakairap na umupo si Andrea sa upuang nasa tabi ng higaan ko. Kaibigan ko ito, prangka at maldita. Pero kasama ito personality niya kaya sanay na ako sa kanya. “Bakit kasi pumasok ka pa eh may sugat ka pala? Sana nagpacheck up ka muna. Ano ba ang nangyari? Alam mo naman na mahirap maghanap ng trabaho ngayon.” “Akala ko kasi kakayanin ko kaya pumasok ako. Alam mo naman na kailangan ko ng pera.” “Na naman? Di’ba kakapapadala mo lang?” Tumango ako. “Tapos magpapada

131.

Pupungas-pungas ako na bumangon ng tumunog ang cellphone ko. Maganda ang gising ko ngayon. Ang gaan ng pakiramdam ko at hindi rin masakit ang buong katawan ko. Mabuti sinunod ko ang payo ni Andrea. Pahinga lang pala talaga ang kailangan ko para makadama ng ginhawa.“Hello, Demi? May pera ka ba di’yan? Malaki kasi ang nagastos ko sa susuotin ko sa graduation. Naubos ko ang pinadala mo. Kailangan ko ng kinse mil. Mamaya ko na kailangan kaya ipadala mo agad!”“Ano?! Pero kakapadala ko lang sayo?!” Gulat akong napaupo. “Bingi. Ka. Ba?! Kasasabi ko lang nagastos ko na! Maliit na ang value ng pera. Mahal na ang mga bilihin kaya wag ka ng magtaka! Saka alam mo naman kung magkano ang gamot ni lola ‘di ba? Sa gamot pa lang magkano na. Please, Demi… kailangan ko ng kinse mil. Hayaan mo kapag nakatapos ako babawi ako. Alam kong nahihirapan ka. Kaya nga nagsisikap din ako para makatapos di’ba? Kasi gusto kong tulungan kayo ng mga kapatid ko. Ayoko rin naman ng ganitong buhay, lalo na nahihirapa

132.

(One month later. Demi pov) Nakahanap agad ako trabaho, isang chambermaid sa isang hotel. Pagkatapos ng shift ko ay dumidiretso ako sa mga raket ko. Minsan pinapasok ko ang pagbebenta online. Iniipon ko ang mga tinubo ko para ipandagdag sa ipapadala ko. Nakakapagod pero kinakaya ko. Minsan parang gusto ng sumuko ng katawan ko. Minsan hindi maiwasan na makaidlip ako sa trabaho. Kapag nahuhuli ako napapagalitan ako. Kaya hanggat maaari ay nilalabanan ko ang antok at pagod ko. Sa isang buwan nakakalikom ako ng trenta to kwarenta mil. Malinis ko na itong naipapadala sa pamilya ko. Nagtitira lang ako ng pambayad ko sa apartment, kuryente at tubig. Sa trabaho na ako madalas kumain para makatipid. Hindi rin ako sumasama kay Andrea kapag niyayaya niya akong lumabas. Ayoko kasing gumastos o kaya magpalibre dito. Saka halos wala na rin akong oras para lumabas p gumala. Sa isang araw apat na oras lang ang tulog ko. Swerte pa kung aabot ng anim na ‘yon sa dami ng trabaho ko. “Papasok ka? A

133.

Hindi ko kayang magbenta ng aliw at katawan. Mas pipiliin ko pang magtrabaho at kumayod kahit mahirap kaysa kumita ng instant money at magpatikim sa iba’t ibang lalaki. Bumuga ng hangin ang floor manager namin. Halatang dismayado ito sa aking sagot. Pero hindi na ako pinilit nito. Halos isang taon na rin akong nagpa-part time dito. Alam nito na matigas ang paninindigan ko. Nilapitan ako nila Halsey at Riya, alaga ito ni Mama Sang, isa ang mga ito sa pinaka mabentang babae dito sa bar. “Mag iingat ka, Demi. Balita ko personal kang ni-request ni Mr. Chang.” Nagulat ako sa sinabi ni Halsey. Mabait ito at si Riya. Naging kasundo ko silang dalawa dahil hindi sila mataray kagaya ng ibang nagtatrabaho dito. “Ni-request? Ano ang ibig mong sabihin?” Nilock nilang dalawa ang pinto at hinila ako upang walang makarinig sa sasabihin nila. “Nagsawa na si Mr. Chang kay Venus. Ang gusto niya bata at mas maganda. Ang sabi ni Michelle narinig niya na si Mr. Chang mismo ang nagsabi na ikaw

134.

“D-Demi?” Nanlaki ang mata ni Ate Dixie ng makita ako. Kahit nasasaktan ako ay pilit akong ngumiti. Ayoko kasi itong mapahiya sa mga kaibigan niya. “Pwede ba tayong… mag usap?” Utal kong tanong. Anumang sandali ay parang tutulo ang luha ko. Nagpatiuna akong lumabas. Agad naman niya akong sinundan. Pagdating sa labas ay kalmado akong nakipag usap kahit parang sasabog na ang dibdib ko sa sama ng loob sa kanya. “Ano ang ginagawa mo dito, Ate Dixie? Saka bakit ganyan ang suot mo?” “Bakit? Bagay naman, ah. Saka ano ba’ng klaseng tanong ‘yan, Demi? Dapat maging masaya ka na lang sa ayos ko. Ano ang gusto mo? Mukha akong katulong o mutchacha kagaya mo dito sa Manila?” Nasaktan ako pero hindi ako nagpahalata. “Ate Dixie, hirap na hirap ako sa pagtatrabaho. Tatlong taon na akong nagtitiis dito. Kahit gusto kong umuwi nagtitiis ako alang-ala sa inyo. Sana sinaalang-alang mo ang pagod ko bago mo binilhan ng mamahaling sapatos ang nobyo mo.” Mabigat ang kalooban kong sabi rito.

135.

Pauwi na ako ng makatanggap ako ng tawag kay Din. Excited ko itong sinagot. Dalawang linggo na rin kasi simula ng huli kong makausap ito. Pero nagulat ako sa binalita nito. Hindi pa din daw umuuwi si Ate Dixie. Inutusan ko itong magpa-blotter. Isang linggo ang nakalipas ay wala pa rin balita. Kaya nagpasya akong umuwi para hanapin ito. Nag aalala ako. Baka kaya hindi ko makontak si Ate dahil may nangyari ng masama sa kanya. Pagkakita ko pa lang kay lola at sa mga kapatid ko agad akong naiyak. Parang tubig na rumagasa ang luha ko sa mata.“Lola!” Tumakbo ako at agad na yumakap sa kanila. Umiyak din si lola. Ang higpit ng yakap nito sa akin. Maging sina Dindo at Danilo ay emosyonal kagaya ko.Naalala ko noong iwan ko sila… malakas-lakas pa si lola. Mataba noon si Dindo at mas malaki pa ako kay Danilo. Pero ngayon halatang mahina na si lola. Si Dindo naman ay payat at tumangkad naman si Danilo, mas malaki na ito sa akin.“Ang ganda mo apo ko… mas lalo kang gumanda.” Puri ni lola haban

136. Dixie pov

(Dixie pov) “CHEERS!!!” Nag-toast kami ng mga kaibigan ko at sabay-sabay namin nilagok ang alak na laman ng mga baso namin. Nandito kami ngayon sa isang bar at nagpapakasaya. Party dito, party doon. Inom dito, inom doon… at make out sa kung kanino-kanino. I feel so alive and high… siguro dala na rin ng droga na ginagamit namin bago kami magpakalunod sa alak. Mayamaya ay may lumapit na waiter sa akin. “Miss, pinapabigay ng lalaki doon sa dulo.” Sabi nito sabay abot sa akin ng isang baso ng alak. I smiled seductively before I drink it. Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang kamay ko at nilapitan ang foreigner na nagpaabot ng alak sa akin. “Hi…” malanding bati ko.” “Hi beautiful. Want more?” “Of course!” Slut kong sagot. Later on… umuung0l na ako. “Ahhh yes!!! More ahhh! Sige pa ibaon mo pa isagad mo pa! That’s it ahhh!” I scream in pleasure while he was thrusting his c0ck behind me. Halos tumirik ang aking mata sa sarap habang binabay0 niya ako ng walang humpay dito

137..

Wala sa plano ko ang tumigil sa pag aaral. Noong nangako ako noon kay Demi ay taos sa puso ko iyon. Gustong makatapos kami at may marating sa buhay. Pero nakakasawa ng maghintay na umasenso. Habang siya nagpapakahirap na makatapos kami nahihirapan naman siya para sa amin Mahal na mahal ko ang mga kapatid ko… lalo na si Demi. Noong lumuwas ito kinain ako ng matinding lungkot. Sa tuwing nakikita ko ang pagkaing nakahain sa mesa ay nakikinita ko ang matinding paghihirap nito sa Manila. Hindi ko maatim na ako nasa bahay, nag aaral lang at umaasa. Habang siya ay kumakayod ng mag isa. Hanggang sa isang araw nawalan na ako ng gana. Ayoko ng maghintay… gusto ko ng umasenso para maahon ko na sila sa kahirapan. Naisip kong gamitin si Prince. Anak si Prince ng mayor sa amin. Mayaman at gwapo. Nahulog ako sa kanya… minahal ko siya. Sa kanya ko unang pinagkatiwala ang lahat. Akala ko mababago ko siya sa pagiging fvckboy at babaero. Akala ko seseryosohin niya ako at aayain ng kasal kapag n

138.

Galit na humarap sa akin si Din. Nagulat ako dahil unang beses niya akong hinarap ng ganito. Kahit labag sa loob nito ay hindi ako nito hinarap ng ganito. Ginagalang pa rin ako nito bilang ate nito. “Hanggang kailan mo balak lokohin si Ate Demi? Ganyan ka na ba kawalang puso ngayon? Ate Dixie, tama na. Maawa ka naman kay Ate Demi.” Inikutan ko ito ng mata. “Eto na naman tayo sa drama. Hindi ba kayo nagsasawa ni lola sa drama? Saka hindi ba kayo naniniwala na kaya kong iahon ang pamilya natin sa kahirapan kahit hindi ako nakakatapos ng pag aaral?” “Ate, hindi namin kinu-kwestiyon ang kakayahan mo bilang panganay. Pinapaunawa lang namin sa inyo ni lola ang mali.“ “Ang dami mong sinasabi! Sundin mo na lang ang utos ko. Wag kang mag alala… kapag nakasal ako sa mayaman ay maaambunan naman kayo, iaahon ko ang pamilya natin at babawi ako sa inyo. Tama na muna nag drama… tawagan mo na si Demi ngayon din!” Iritang utos ko rito. Lumabas si lola ng marinig ang Boses ko. Namumula ang ma

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status