Todos os capítulos de CHASED BY MY HOT BOSS: Capítulo 281 - Capítulo 290

HINDI ko kayang itanggi na gustong-gusto ko si Calvin. Iyong simpleng hawak niya sa likod ko ay parang nagkaroon ng mumunting kiliti sa katawan ko. Pinisil pa niya ang laman ko na agad kong ikinatingin sa kanya. Pero nanlaki ang mga mata ko nang dumapo ang labi ni Calvin sa labi ko. Hindi ako nakagalaw at dahil sa sarap ng halik niya ay dahan-dahang pumikit ang mata ko. Hinayaan ko na lang ang sarili kong sumabay sa ritmo niya. Marahan ang galaw ng labi ni Calvin, parang nagtatanong kung papayag ba ako at sa hindi ko alam kung anong lakas ng loob ang umusbong sa akin, bahagya akong gumanti. Humigpit ang hawak niya sa likod ko, sapat lang para iparamdam na naroon siya, na hindi ako bibitawan. Napahinto siya sandali, inilayo nang kaunti ang mukha niya, at tumitig sa akin. Iyong titig na parang may gustong sabihin pero piniling manahimik. “Okay ka lang?” mahina niyang tanong. Tumango ako, kahit ramdam ko pa rin ang init ng halik niya sa labi ko. Ngumiti siya, iyong ngiting may ha

"YOU can touch it, if you want... it's yours, only yours, Elisa..." sabi ni Calvin sa akin. Napakagat pa ako sa labi ko, parang dudugo na labi ko sa sobrang pagkakagat ko."H-Huh? A-Anong sabi mo?" Para akong nahiptohismo sa mga mata ni Calvin. Inaanyaya niya akong hawakan ang kanyang abs."I said, touch it," mabilis na sagot niya at kinuha ang kamay ko saka inilagay sa kanyang tiyan.Napasinghap ako nang maramdaman ko ang init ng balat niya sa ilalim ng palad ko. Matigas ang tiyan niya, bawat guhit ng muscle ay ramdam na ramdam ko. Para akong kinuryente sa simpleng pagdampi ng kamay ko sa kanya.“C-Calvin…” mahina kong tawag, halos pabulong.Ngumiti siya, iyong tipong alam niyang apektado ako. “Relax, Elisa. I won’t do anything you don’t want.”Pero sa paraan ng pagtitig niya sa akin, para bang hinuhubaran niya ako ng depensa. Dahan-dahan kong iginalaw ang kamay ko, mula sa gitna ng tiyan niya, paakyat nang kaunti, saka pababa ulit. Narinig ko ang bahagya niyang paglanghap ng hangin

BIGLANG nagring ang phone ko. Hindi ko alam kung sino ang tumatawag kaya sinagot ko agad. "Elisa... hello, Elisa," sabi sa kabilang linya. Kinabahan ako. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. "Tita Gigi, ano pong problema?" "Manganganak na si Giselle..." sagot ni tita. "Ano po?! Saan pong ospital?" Napatayo na ako sa kinauupuan. “S-St. Matthew’s Medical Center… dito kami sa ER. Elisa, ang sakit na ng tiyan niya. Hinahanap ka niya,” halos umiiyak na sabi ni Tita Gigi. “Papunta na po ako!” Hindi ko na hinintay ang iba pang sasabihin niya at agad kong pinatay ang tawag. Nanginginig ang mga kamay ko habang dinadampot ang bag ko. Parang biglang nag-iba ang ikot ng mundo ko. Kanina lang, iniisip ko pa si Calvin. Ngayon, ibang kaba na ang nasa dibdib ko. Lumabas ako ng opisina nang hindi na nagpapaalam nang maayos. “Emergency lang,” mabilis kong sabi sa katrabaho ko bago tumakbo palabas. Hindi na ako nakapagpaalam sa amo ko na nasa loob lang ng opisina niya. Habang nasa taxi, hindi ako

KUMATOK ako sa pinto ng private room kung saan andoon pa rin si Giselle. Inaasahan na niyang darating ako para dalawin silang mag-ina. Pinihit ko ang seradura ng pinto papasok. Nang sumilip ako ay nakita ko agad si Giselle, karga ang kaniyang sanggol. "Pasok ka, Elisa..." nakangiting sabi ng kaibigan ko. Pumasok ako sa loob ng kuwarto at agad umupo sa upuang katabi lang ng kama niya. "Anong real score sa inyo ni Calvin? Mayroon na ba akong dapat na malaman?" Napaismid ako sa mga tanong ni Giselle sa akin. "Ano bang dapat kong sabihin tungkol sa amin?" Napailing si Giselle at marahang hinimas ang likod ng sanggol na nasa dibdib niya. Tahimik ang baby, nakapikit, tila ba walang pakialam sa usapan naming dalawa. “Don’t give me that look, Elisa,” nakangisi niyang sabi. “Hindi ako kahapon lang pinanganak. I know that face. May nangyari.” Umiwas ako ng tingin at nagkunwaring inayos ang strap ng bag ko. “Wala. We’re just… talking.” “Talking?” Tinaasan niya ako ng kilay. “Anong klase

NAGPAPALIT-PALIT ng tingin si Giselle sa amin ni Calvin. "Alam niyo para kayong aso't pusa," sabat niya. "Kung mahal niyo ang isa't isa, aminin niyo na. Bago pa maging huli ang lahat." Napalunok ako. Para bang may kung anong bumara sa lalamunan ko sa sinabi niya. "Ang dali mong sabihin, Giselle," mahinang sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili. "Hindi naman gano’n kasimple—" "Hindi simple?" putol ni Calvin, bahagyang natawa pero walang saya. "Ikaw ang nagpapakomplikado, Elisa." Napatingin ako sa kaniya. Diretso ang titig niya sa akin, parang gusto niyang basahin ang bawat iniisip ko. "Ako?" napataas ang boses ko. "Hindi ba ikaw? Ikaw ‘tong paiba-iba. Hindi ko alam kung kailan ka seryoso at kung kailan ka naglalaro lang." Sandaling natahimik ang paligid. Kahit si Giselle, hindi na sumingit. "Nagpapakatotoo lang ako," mariing sagot ni Calvin. "Ikaw ang hindi. Alam mong may nararamdaman ka pero tinatakbuhan mo." Napailing ako. "Hindi mo alam ang sinasabi mo." "Then prove me