Library

Maghanap

Home / Romance / THE TYCOON'S REBEL / Kabanata 51 - Kabanata 57

Lahat ng Kabanata ng THE TYCOON'S REBEL: Kabanata 51 - Kabanata 57

57 Kabanata

When Fire Meets Steel

Marahan niyang pinihit ang doorknob. Walang tunog. At bago niya tuluyang binuksan ang pinto ay tiningnan muna niya ako. Tumango naman ako kahit pa pakiramdam ko ay bibigay na ang mga tuhod ko.Sa sandaling bumukas ang pinto, mabilis siyang umatras ng bahagya at itinutok ang baril. “Move!” sigaw niya.Isang putok ang umalingawngaw at sumabog ang salamin ng bintana sa sala. Napasigaw ako pero mabilis akong hinila ni Sebastian palayo. Si Marcus na nasa likuran namin ay kaagad na naglabas ng smoke grenade at inihagis iyon papunta sa bukas na pinto.“Cover!” sigaw niya. Pagkatapos ay kumalat ang makapal na usok.Lumabo ang paligid. Amoy pulbura, amoy apoy. Humahalo sa hangin ang mga yabag ng kalaban. Mabibilis, taktikal, parang sanay sa giyera.“Dalawa sa kaliwa!” sigaw ni Marcus, sabay putok ng dalawang bala. May ungol na narinig sa labas. Ibig sabihin nakatama siya.Si Sebastian naman, kalmado pero mabilis. Nakayuko habang binabala ang baril, at bawat putok niya ay eksakto, parang alam n

After the Chaos

Mag-a-alas singko na ng umaga nang tuluyang tumigil ang usok sa paligid. Ang hangin, amoy abo at pulbura. Ang lupa, basa ng hamog at dugo. Tahimik ang buong paligid, tanging huni ng mga ibon at hampas ng hangin sa nasirang bintana lang ang maririnig.Nasa veranda kami ni Sebastian, parehong pagod, parehong walang tulog. Si Marcus ay abala sa pag-aayos ng mga baril at mga sirang device. Ako naman, nakasandal sa poste, hawak ang isang tasa ng kape na ibinigay ni Seb.“First time ko yatang uminom ng kape pagkatapos ng barilan,” mahina kong biro, pilit tinatawanan ang tensiyon.Ngumiti siya, bakas ang pagod sa mukha. “First time ko rin yatang makakita ng babae na hindi natakot sa gitna ng pagsabog.”“Hindi naman sa hindi ako natakot,” sagot ko, sabay hinga nang malalim. “Ayoko lang na mawala ka sa focus dahil lang kailangan mo akong alalayan.”Sandali siyang natahimik. Tumingin siya sa paligid, sa mga sinunog na halaman, sa mga bakas ng bala sa dingding. “This was supposed to be our quiet

Ashes Don't Lie

Mabigat ang hangin nang magising ako. Masyadong tahimik na tipong anumang oras ay may mangyayari na naman.Paglingon ko sa kabilang gilid ng kama, wala na si Sebastian.“Seb?” mahinang tawag ko, sabay bangon ngunit walang sumagot.May naiwan siyang jacket sa upuan, at sa ibabaw nito ay isang piraso ng papel. Pamilyar ang sulat-kamay kaya sigurado akong sa kaniya galing 'yon.“Went out to check the perimeter. Stay inside. Don’t follow me.”Napakapit ako sa papel. Ilang saglit lang, naramdaman ko na agad ‘yong pamilyar na kaba sa dibdib. Hindi dahil takot ako, kundi dahil alam kong kapag sinabi niyang don’t follow me, may tinatago siyang mas malalim.Lumabas ako ng kuwarto. Si Marcus ay gising na rin, hawak ang tablet niya at mukhang may pinapanood.“Morning,” sabi niya, hindi man lang tumingin.“Nasaan si Sebastian?” tanong ko.“Went out an hour ago. May kailangan daw siyang ayusin sa east wing kung saan nagmula ang apoy.”Tumigil ako. “Marcus… may nakita ka bang kakaiba kagabi bago ta

The Seraph Protocol

Tila ba huminto ang gabi. Sa labas ng bunker, malamig ang hangin at ang amoy ng abo ay nananatili sa bawat paghinga ko. Pero sa loob, si Marcus ay abala pa rin. Mabilis ang galaw ng mga daliri niya sa keyboard habang sinusubukang buksan pa ang mga encrypted file.Ako naman, hindi mapakali. Hawak ko pa rin ‘yung papel na iniwan ni Sebastian kaninang umaga. “Stay inside,” sabi niya. Pero paano kung sa labas siya nangangailangan ng tulong ngayon?“Marcus,” mahinang sabi ko. “Anong ibig sabihin ng Seraph Protocol?”Hindi siya agad sumagot. Nakatuon pa rin siya sa screen. Sa bawat segundo, lumalalim ang kunot ng noo niya.Pagkatapos ng ilang minuto, tumigil siya. “It’s worse than I thought.”Lumapit ako, tiningnan ang monitor. May mga dokumentong naka-display—mga laboratory records, DNA charts, surveillance photos. At sa gitna ng mga file, ang isang larawan ni Sebastian na naka-profile shot, may mga wire na nakakabit sa ulo at braso niya.“What the hell is that?” halos hindi ako makahinga.

The Seraph Protocol (Part 2)

Hindi na ako nagdalawang-isip. Kinuha ko ang isa sa mga red levers sa dingding, niyakap nang mahigpit at hinila nang buong lakas. Napakapit na lamang ako sa dingding nang bigla na lamang akong nakaramdam ng pagyanig ng lupa.“Marcus, charges!” utos ni Sebastian. Nag-ikot si Marcus, mabilis na kinabit ang maliit na explosive charges sa panel na kumokontrol sa life support ng tangke.Habang gumagawa kami, may dalawang sundalong naka-bugle ang sumulpot mula sa lilim—mga mercenary na nagbabantay sa proyekto. Nagkatinginan kami sandali. Pagkatapos ay hindi na ako nag-isip at isa-isang pinaputukan ang mga kalaban.“Go!” sigaw ni Marcus, at pinindot ko ang detonator. Isang malakas na dagundong ang sumunod. Nawala ang isang bahagi ng kisame at lumagablab ang apoy.Habang tumitindi ang apoy, may kumilos sa isa sa mga boltahe. Ang Seraph-01 ay nagising nang bahagya. Mabilis ang kilos ng humanoid sa loob ng tangke. May kumutitap na ilaw sa mga mata nito, at para siyang umihip ng malamig na hangi

The Phantom Signal

Tahimik ang naging biyahe namin pabalik. Tanging ang makina lang ng sinasakyan naming van ang maririnig, habang sa labas ay unti-unti nang sumisikat ang liwanag ng umaga. Ramdam ko pa rin ang lagkit ng natuyong pawis sa balat ko, at ang bigat ng bawat paghinga.Pasimple akong bumaling kay Sebastian. Tahimik lamang siyang nakasandal habang nakatanaw sa labas nh bintana. Si Marcus naman ay walang tigil ang pagtingin sa screen ng kanyang tablet, binabasa ang laman ng mga flash drive na nailigtas namin.“Any luck?” tanong ko, halos pabulong.Umiling si Marcus. “Encrypted lahat. Pero may isa akong nabuksan—isang video feed, 'yon nga lang, corrupted. Ang title file…” tumigil siya sandali bago tumingin kay Sebastian, “…‘Project: Seraph – Phase Two Initiation.’”Muling napatingin si Sebastian sa bintana. “Phase Two…” bulong niya. “So hindi pa tapos ang proyekto.”Habang tumatakbo ang van sa madamong kalsada, bigla kong napansin ang kakaibang tunog mula sa radyo—isang mahina at paulit-ulit na

The Awakening Code

Unti-unting kinakain ng apoy ang buong safehouse habang tumatakbo kami sa madilim na kakahuyan. Ang hangin ay amoy pulbura at sinunog na metal. Ramdam ko ang bawat tibok ng puso ko sa lalamunan habang hinahabol namin ang hininga. Si Marcus ay hawak pa rin ang kaniyang tablet habang si Sebastian ay nakataas ang baril, maingat sa bawat hakbang.“Sebastian, saan tayo pupunta?” hingal kong tanong.“May lumang bunker sa ilalim ng ridge,” mabilis niyang sagot. “Doon tayo makakapag-reconnect sa network nang hindi nila mate-trace.”Habang patuloy kami sa pagtakbo, biglang sumabog ang lupa ilang metro sa unahan namin—isang drone missile ang tumama dahilan para mapasigaw ako.“Go! Go!” sigaw ni Sebastian, hinila ako palayo.Nang makarating kami sa isang lumang gusali na halos gumuho na, mabilis niyang sinipa ang pinto. Amoy kalawang at alikabok ang loob. May mga sirang terminal sa paligid at mga lumang cable na parang ugat ng isang matagal nang patay na makina.“Marcus, activate the jammer,” ut

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status