All Chapters of ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Chapter 121 - Chapter 130

โจวซือเหย่ทำให้เธอรู้ทันทีว่า อะไรคือไม่ควรเข้ามายุ่งเขาเป็นคนที่ถ้าลงมือได้ จะไม่เสียเวลาใช้ปาก เขาเล่นงานบริษัทของตระกูลเจียงแบบตรง ๆ เป็นการตอบโต้เมื่อปลาซิวอย่างตระกูลเจียงเจอฉลามตัวใหญ่ก็ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะขัดขืน ถูกกระทำเหมือนถูกบดขยี้ให้ตายได้ทันทีเจียงซงหวาทนได้ไม่ถึงครึ่งวัน รีบแจ้นมาหาเจียงซู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากไปหาโจวซือเหย่ แต่เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าไปเจอ“โจวซือเหย่หมายความว่ายังไง ทำไมเขาต้องเล่นงานตระกูลเจียงด้วย? หรือเพราะแกไม่พอใจที่เห็นว่าเหวินเหวินตั้งท้องแล้ว ก็เลยแอบเล่นสกปรกลับหลังพวกเรา? อย่าลืมนะว่าแกก็นามสกุลเจียง เป็นฉันที่เลี้ยงแกมา!”“ลูกในท้องเหวินเหวิน ก็เป็นหลานของแก เด็กคนนี้ออกจากมาท้องเหวินเหวินหรือท้องแก มันต่างกันตรงไหน? เราต่างหากคือครอบครัวเดียวกัน!”พูดตามตรง ถ้าเขาไม่มาหาเธอ เจียงซู่ก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโจวซือเหย่เล่นงานตระกูลเจียงแล้วแต่ตรรกะแบบโจรของเขาทำเอาเจียงซู่ถึงกับอึ้งไปเลย เธอหาคำมาอธิบายความรู้สึกตัวเองในตอนนี้ไม่เจอจริง ๆ“พ่อคะ หนูกับโจวซือเหย่ต่างหากที่เป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย”เจียงซงหวา: “แกอย่ามาพูดจาไ

โจวซือเหย่ยังคงนิ่งสงบ ราวกับกำลังคุยกันว่า คืนนี้จะกินอะไรดีเจียงเจียเหวินกลับไม่ใจเย็นแบบนั้น ถึงกับหัวใจสั่นวูบเมื่อโดนสายตาเย็นเฉียบของเขามองมา เธอกลืนน้ำลายที่ไม่มีอยู่จริง จู่ ๆ ดวงตาเริ่มแดงก่ำขึ้น “พี่เขย ถึงเรื่องนี้จะผิดต่อพี่เค้า แต่พี่จะปฏิเสธลูกของตัวเองไม่ได้นะ พี่พูดแบบนี้ พี่กำลังอยากบีบให้พวกเราสองแม่ลูกไปตายนะคะ”แม่เจียงเห็นลูกสาวช้ำใจก็รู้สึกสงสาร “ซือเหย่ เป็นผู้ชายกล้าทำก็ต้องกล้ารับหน่อยสิ จะได้แล้วทิ้งแบบนี้ไม่ได้นะ!”เจียงเจียเหวินกัดฟันแน่น “ถ้าพี่จะไม่ยอมรับ ฉันก็จะพาลูกไปตายด้วย!”พูดจบ เธอก็ทำท่าจะวิ่งออกไปแม่เจียงเห็นดังนั้นก็รีบคว้าไว้ทันที “เหวินเหวิน! คนดีของแม่ ลูกพูดอะไรออกมาน่ะ? อะไรคือตายไม่ตาย? ถ้าลูกตาย แล้วแม่กับพ่อจะอยู่ยังไง? ลูกเป็นลูกสาวคนเดียวของแม่นะ!”สองแม่ลูกร้องไห้ฟูมฟาย ทำตัวราวกับกำลังแสดงละครโศกนาฏกรรมแม่เจียงกอดเจียงเจียเหวินแน่น แล้วหันไปจ้องโจวซือเหย่ “ถ้านายไม่ยอมรับเด็กคนนี้ล่ะก็ ฉันจะไปหาคุณท่านโจว! นี่เป็นเหลนคนแรกของท่านนะ! ฉันไม่เชื่อว่าคนใจดีแบบท่าน จะปล่อยให้นายบีบลูกสาวฉันไปตาย!”เจียงซงหวาขัดภรรยาได้จังหวะเหมา

กิ๊กของเจียงเจียเหวินกลับไปแล้ว เหลือเพียงคนในตระกูลเจียงอยู่ในห้องวีไอพีเท่านั้นเสียงสะอื้นของเจียงเจียเหวินและเสียงหายใจหอบถี่ของเจียงซงหวาทำให้ความกดอากาศในห้องลดลงถึงจุดเยือกแข็งเมื่อละครตลกที่ไร้สาระนี้จบลง เจียงซู่ก็ไม่อยากจะอยู่ต่อแล้วเธอประคองคุณย่าเพื่อจะเดินออกไป ทว่าเธอเพิ่งจะลุกขึ้นยืน เจียงซงหวาก็เรียกไว้ “หยุดเดี๋ยวนี้!”เจียงซู่เอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “มีอะไรอีกไหมคะ?”เจียงซงหวาใช้อำนาจความเป็นพ่อสั่งว่า “เรื่องนี้แกจะจัดการยังไง?”เจียงซู่: “พ่อคะ พ่อถามผิดคนแล้วล่ะ”ตั้งแต่เกิดขึ้นเรื่องจนกระทั่งจบลง เรื่องทั้งหมดไม่เกี่ยวข้องกับเธอเลยสักนิดใบหน้าแก่ ๆ ของเจียงซงหวาดูไม่สู้ดีนัก “แกหมายความว่ายังไง? ตอนนี้โจวซือเหย่ยังคงเล่นงานตระกูลเจียงอยู่ แกคิดจะยืนดูเฉย ๆ ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยอย่างนั้นเหรอ? แกยังเป็นคนในตระกูลเจียงอยู่ไหม? อย่าลืมนะ ถ้าไม่มีฉัน แกอดตายไปนานแล้ว!”“อะไรกันเนี่ย นังลูกอกตัญญู”เจียงซู่: “ก่อนห้าขวบ แม่หนูเป็นคนเลี้ยงหนูค่ะ หลังห้าขวบ คุณย่าเป็นคนเลี้ยงหนูจนโต”เจียงซงหวา: “ถ้าไม่มีเงินของฉัน พวกเขาจะเอาอะไรมาเลี้ยงแก?!”เจียงซู่: “

หลังจากออกจากกั่งรุ่ย เจียงซู่ก็รีบตรงกลับไปโรงพยาบาลทันทีคุณย่ายังไม่ฟื้น เธอก็ไม่สบายใจส่วนทางโจวซือเหย่นั้น หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจช่วงเช้า เขาก็เปิดดูโทรศัพท์ แต่เจียงซู่ไม่ได้ติดต่อมาสีตาคมมืดมิด ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับตระกูลเจียงเท่าไหร่เวิงอี๋เห็นโจวซือเหย่เหม่อลอยจึงอดไม่ได้ตะโกนว่า “พี่ซือเหย่…”เมื่อได้ยินเสียง โจวซือเหย่ถึงมีสติกลับมา ถามว่า “มีอะไรเหรอ?”เวิงอี๋กัดริมฝีปาก: “ฉันบอกว่าคุณหมอเหมี่ยวให้ฉันไปรับผลตรวจค่ะ”สายตาของโจวซือเหย่กวาดมองไปที่หน้าอกของเธอ ก่อนเอ่ยว่า “ฉันจะไปเป็นเพื่อน”เวิงอี๋พูดอย่างเกรงใจ่วา “จริง ๆ ฉันไปเองได้ค่ะ”โจวซือเหย่พูดตรง ๆ ว่า “ฉันจะไปขับรถ”เมื่อรู้สึกว่าตัวเองได้รับความสำคัญ ดวงตาของเวิงอี๋ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจที่โรงพยาบาลเจียงซู่จ้องมองคุณย่าอี้ที่ยังคงหมดสติอยู่ด้วยความหนักใจ เพราะคุณหมอบอกว่าการหมดสติครั้งนี้เป็นเหมือนการซ้ำเติมร่างกายที่อ่อนแอของคุณย่าให้แย่ลงไปอีกหลังจากออกมาจากห้องตรวจของหมอ เจียงซู่ก็ขาอ่อนแรง เซถลาเกือบจะล้ม แต่โชคดีที่คว้ากำแพงไว้ได้ทันในเวลานั้นเอง เธอพลันได้ยินเสียงของโ

ที่บ้านของไต้ซานเหอเจียงซู่สงสัย “แกไปถูกใจชุยจี้เหิงตั้งแต่เมื่อไหร่?”ในความทรงจำของเธอ ทั้งสองคนนี้ดูเหมือนจะเข้ากันไม่ได้เลยในฐานะเพื่อนคนหนึ่งของโจวซือเหย่ เจียงซู่เคยได้ติดต่อกับชุยจี้เหิง ผู้ชายคนนี้ดูเหมือนเป็นมิตรและพูดง่าย แต่จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนเจ้าเล่ห์มากคนอื่นบอกว่าทนายความยืนอยู่ข้างความยุติธรรม แต่เขาไม่ เขาอยู่ข้างผลประโยชน์เป็นหลัก ขอแค่มีเงินถึง เรื่องดำก็สามารถฟอกให้เป็นขาวได้ไต้ซานเหอยังคงมีท่าทีเกียจคร้าน: “ก็แค่เครื่องนวดอัตโนมัติ ใช้งานได้ดีก็พอ”เจียงซู่: “…”เป็นเธอเองที่หัวโบราณไต้ซานเหอเปิดเบียร์ที่เจียงซู่นำมา แล้วดื่มไปอึกหนึ่ง “แกมาที่นี่ทำไม?”เจียงซู่: “ไม่มีที่ดื่ม”ไต้ซานเหอ: “โดนโจวซือเหย่ทำให้ไม่สบายใจอีกแล้วล่ะสิ? ไม่สิ แกไม่เคยมีช่วงที่ไม่สบายใจเลยนี่”เจียงซู่จิบเบียร์ รสขมของเบียร์กระจายไปทั่วปาก “ฉันนี่มันไร้ค่ามากเลยใช่ไหม?”ไต้ซานเหอไม่พูดโกหก “เพิ่งรู้ตัวตอนนี้เหรอ?”เจียงซู่หัวเราะเยาะตัวเอง แล้วเงยหน้าดื่มไปอีกอึกจริง ๆ แล้วเธอรู้มาตลอด แต่เธอมักจะหลอกตัวเอง คิดว่าถ้าปฏิบัติต่อเขาด้วยความจริงใจ น้ำหยดลงหินทุกวันก็คงสามา