جميع فصول : الفصل -الفصل 140

ณ คฤหาสน์จิ่งหยวนโจวซือเหย่สั่งให้ป้าเฉินต้มชาสมุนไพรสำหรับแก้อาการเมาค้างแม่บ้านอู๋ ผู้ที่ยังไม่เข้านอน ได้แต่บ่นพึมพำเสียงเบาอยู่ในห้องครัวว่า “ทำตัวเหลวเหลกจริง ๆ คนกำลังเตรียมตัวจะมีลูกแท้ ๆ แต่กลับดื่มเหล้าเมามายไม่ได้สติแบบนี้อยู่ทุกวี่วัน ไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ ”ไม่นานแม่บ้านอู๋คงจะต้องนำเรื่องทั้งหมดไปรายงานให้คุณนายทราบโดยละเอียดอย่างแน่นอนณ ห้องนอนใหญ่โจวซือเหย่ประคองร่างของเธอก่อนจะบรรจงวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ขณะที่เขากำลังดึงผ้าห่มผืนหนาเพื่อคลุมกายอันบอบบางนั้นให้ มือของเขาก็เผลอสัมผัสเข้าที่ช่วงเอวโดยไม่ได้ตั้งใจ นั่นทำให้เขาพลันตระหนักได้ทันทีว่า เจียงซู่ผอมซูบลงไปมากเพียงใด แต่ก่อนเธอเคยมีเรือนร่างที่อิ่มเอิบสมส่วน ทว่าในตอนนี้กลับสัมผัสได้ถึงความคมของกระดูกเสียแล้วโจวซือเหย่ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางนึกในใจว่า ผอมบางถึงขนาดนี้ ไม่แปลกใจเลยที่เธอจะต้องป่วยหนักจนถึงขั้นต้องหามตัวส่งโรงพยาบาลเพื่อเข้ารับการผ่าตัดเสียงเคาะประตู ก๊อก ๆ ของป้าเฉินดังขึ้นอยู่บริเวณทางเข้าห้อง“คุณผู้ชายคะ ชาแก้สร่างพร้อมแล้วค่ะ”“เอาเข้ามา”โจวซือเหย่รับถ้วยชาแก้สร่างนั้นมาไว้ในมื

โจวซือเหย่ตอบด้วยน้ำเสียงตรงไปตรงมา “ไม่ได้รังเกียจ แต่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”สำหรับตระกูลใหญ่เช่นพวกเขา การมีทายาทไว้สืบสกุลถือเป็นภาระหน้าที่อย่างหนึ่งเจียงซู่เอ่ยถามต่อ “ถ้าฉันยืนกรานที่จะไม่มีลูก คุณจะทำอย่างไร?”โจวซือเหย่ตอบกลับอย่างไม่เข้าใจ “ร่างกายคุณก็ไม่ได้มีปัญหา ทำไมถึงจะไม่ยอมมีล่ะ?”ก็เพราะไม่ได้อยากมีไง และก็ไม่ได้อยากมีลูกกับเขาด้วยเจียงซู่ยกยิ้มมุมปากอย่างแผ่วเบาก่อนจะเอ่ยตอบ “ใช่ ร่างกายฉันไม่ได้มีปัญหาอะไร”โจวซือเหย่คิดว่าเธอคงกังวลเรื่องการผ่าตัดครั้งก่อน จึงเอ่ยปลอบเธอ “ไม่ต้องกังวลหรอก หมอบอกว่าถ้าคุณฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรงปกติแล้ว ก็ยังสามารถมีลูกได้”โจวซือเหย่ทำในสิ่งที่ตนได้กล่าวเอาไว้จริง หลังจากจบมื้อเช้า เขาก็ขับรถพาเธอออกไปใช้เวลาในวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วยกันหากจะกล่าวกันตามตรง เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ทำให้เจียงซู่รู้สึกว่า ตนเองราวกับกำลังอยู่ในห้วงนิทรา ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นมันช่างเหนือความคาดหมาย จนความรู้สึกประหลาดใจนั้นแทรกซึมอยู่เต็มอกความสัมพันธ์ในชีวิตคู่ของพวกเขาไม่ได้ดำเนินไปตามครรลองปกติที่ควรจะเป็น ทั้งคู่ไม่เคยผ่านช่วงเวลาของการเป็น

ช่างทำผมที่กำลังจัดแต่งทรงผมให้เฉียวฉีอยู่นั้น เมื่อได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ก็ถึงกับต้องกลั้นเสียงหัวเราะไว้จนตัวสั่นเฉียวฉีเพ่งมองไปทางช่างทำผมผ่านกระจกด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจขอบตาของเวิงอี๋พลันแดงก่ำ ราวกับว่าเธอได้รับความคับข้องใจที่ใหญ่หลวงยิ่งในตอนนั้นเอง เฉียวฉีจึงเปลี่ยนกลยุทธ์โดยการเรียกร้อง “พี่ซือเหย่ ทางนี้ค่ะ”เจียงซู่หันกลับไปตามเสียง ก็เห็นโจวซือเหย่ก้าวเข้ามาในร้านทำผมอย่างรวดเร็ว“ฉันกับเวิงอี๋ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ” เฉียวฉีเหลือบมองเจียงซู่ด้วยแววตาที่เย้ยหยันโจวซือเหย่ไม่รู้มาก่อนว่าเจียงซู่ก็อยู่ที่นี่ด้วย เขากล่าวขึ้นมาเองด้วยสีหน้าปกติ “ทำไมคุณไม่ทำด้วยล่ะ?”เจียงซู่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันไม่ชอบสารเคมีพวกนี้”มันดูเหมือนจะเป็นความจริง เพราะตลอดหลายปีที่ทั้งคู่อยู่ร่วมกันมา เขาไม่เคยเห็นเธอแต่งเติมใด ๆ เลย เรือนผมของเธอยังคงไว้ซึ่งความดำขลับยาวสลวย เหยียดตรงตามธรรมชาติมาโดยตลอดเธอช่างเรียบง่ายและบริสุทธิ์เจียงซู่เอ่ยขึ้น “ไหน ๆ คุณก็มาแล้ว งั้นฉันคงต้องขอตัวก่อนแล้วกัน”ตลอดหลายปีที่แต่งงานเข้าตระกูลโจว ญาติคนไหนที่ควรพบ เธอก็ได้พบหมดแล

อาจารย์เจิงกล่าว “สีหน้าเธอดูดีขึ้นมาก แสดงว่ากำลังจะหย่า หลุดพ้นจากนรกนั้นแล้วใช่ไหม?”เจียงซู่ได้ยินดังนั้น สีหน้าก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะอย่างขมขื่นพลางตอบกลับไปว่า “มีคำกล่าวว่า ยอมรื้อถอนวัดวาอารามสิบแห่ง ดีกว่าทำลายงานวิวาห์หนึ่งครั้ง แล้วทำไมอาจารย์ถึงอยากให้หนูหย่าขนาดนั้นล่ะคะ?”อาจารย์เจิงไม่ตอบคำถามตรง ๆ “ดูจากท่าทีแล้ว เธอคงไม่คิดจะหย่าแล้วใช่ไหม?”เธอยอมระงับการหย่าชั่วคราวแล้วจริง ๆเจียงซู่ยังไม่ทันเรียบเรียงคำพูด อาจารย์เจิงก็กล่าวขึ้นมาอีก “ดูท่าว่า ถ้ากำแพงไม่พังราบไปเสียก่อน เธอก็คงไม่คิดจะหันหลัง”หลังจากพูดจบ เขาก็เดินออกไปพร้อมกับเอามือไพล่หลัง เมื่อเดินผ่านระหว่างเว่ยชิงหางกับเจียงซู่ เขามองศิษย์เอกอย่างเหยียด ๆ แล้วพึมพำ “ไม่ได้เรื่อง”เว่ยชิงหาง “……”เจียงซู่ไม่ได้สังเกตปฏิกิริยาระหว่างอาจารย์กับศิษย์ทั้งสองเลย เธอกลับจมดิ่งอยู่กับคำพูดของอาจารย์เจิงที่จริงเธอรู้ว่าตนเองดื้อรั้นมาก และยังเต็มใจที่จะเชื่อคำอธิบายของโจวซือเหย่ เพื่อให้โอกาสเขาอีกครั้งเหมือนครั้งที่เกิดเรื่องกับเจียงเจียเหวิน เขาก็พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้นี่เมื่อโครงการ

เจียงซู่พูดถึงเรื่องที่จะไปเที่ยวกับโจวซือเหย่ไปพร้อม ๆ กับการตัดเล็บให้คุณย่าคุณย่าอี้ “เที่ยวให้สนุกนะ ไม่ต้องเป็นห่วงย่า”เจียงซู่ยิ้มบางให้คุณย่าก่อนจะพูดตอบกลับว่า “ตอนนี้หนูสบายดีมากค่ะ คุณย่าก็อย่าคิดมาก พักฟื้นร่างกายให้ดีนะคะ”เธอรู้ว่าเรื่องของเจียงเจียเหวินทำให้คุณย่าอี้รู้สึกติดค้างในใจ และมักจะรู้สึกผิดต่อเธอเสมอ แต่เธอก็คือเธอ ตระกูลเจียงก็คือตระกูลเจียง เธอแยกแยะเรื่องนี้ชัดเจนมาโดยตลอดทารกในครรภ์ที่เจียงเจียเหวินหวังจะใช้หลอกเอาผลประโยชน์จากโจวซือเหย่นั้น ได้ถูกยุติลงแล้ว และตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงพักฟื้นฟูร่างกายเรื่องอื่นคงยังไม่ต้องพูดถึง สำหรับช่วงนี้ เจียงซงหัวและพวกพ้องสงบเสงี่ยมลงไปมาก ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่กล้ามาหาเรื่องเธอต่างหาก เพราะอย่างไรเสียก็มีโจวซือเหย่ผู้ยิ่งใหญ่คอยอยู่ตรงนี้ พวกเขาจึงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามในตอนนี้ ต่อให้จะไม่รู้จักเข็ดหลาบ ก็ต้องใช้เวลาสักพักเพื่อให้เรื่องมันจางลงไปบ้าง...เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางครั้งนี้ เธอเริ่มจัดกระเป๋าเดินทางล่วงหน้าถึงหนึ่งสัปดาห์ความสดใสของเจียงซู่ส่งผลแผ่ซ่านไปถึงโจวซือเหย่โดยตรง มุมปากของเขาจึ