Todos los capítulos de ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Capítulo 151 - Capítulo 160

พอทุกคนเห็นดังนั้นหน้าก็ถอดสีทันที“ลูกพี่ ตอนนี้เราจะทำยังไงดี?”ผู้เป็นหัวหน้ามองไปที่เจียงซู่ที่กำลังลอยคออยู่กลางทะเล แววตาดำมืดลง “รีบไปเร็วเข้า!”คนของโจวซือเหย่น่าจะตามมาแล้ว เขาไม่มีเวลาเหลือเฟือที่จะมาเสียเวลาอยู่ที่นี่เธอรนหาที่ตายเอง อย่ามาโทษเขา!เจียงซู่หายไปจากน่านน้ำแห่งนี้พร้อมกับเรือประมงเจียงซู่ว่ายน้ำเก่ง ทว่าแรงอึดไม่พอ เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองว่ายไปนานแค่ไหน เมื่อเหม่อมองไปยังท้องทะเลที่กว้างใหญ่สุดสายตา เธอก็ค่อย ๆ หมดแรงหลังจากสำลักน้ำทะเลไปหลายอึก เจียงซู่ก็เริ่มรู้สึกสิ้นหวัง ท้องฟ้าในวันฝนตกถูกปกคลุมไปด้วยเมฆต่ำมาก ความรู้สึกขาดอากาศหายใจค่อย ๆ กลืนกินเธอไม่นาน เจียงซู่ก็หมดสติไป...“มีรายงานว่าเฉินตงกับพวกเข้าไปในเขตเอ้าแล้ว แต่ไม่มีผู้หญิงอยู่กับพวกเขาด้วยครับ”คนของโจวซือเหย่เข้ามารายงานเมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของโจวซือเหย่ก็จมดิ่งลงทันที “จับพวกเขาซะ แล้วถามให้ชัดเจนว่าคนอยู่ที่ไหน!”“ครับ”“เตรียมเครื่องบิน ส่งเวิงอี๋กลับไป”“ครับ”ทันทีที่สั่งการเสร็จ เวิงอี๋ก็ตื่นขึ้นมา“พี่ซือเหย่ พี่ซือเหย่อยู่ไหนคะ?”โจวซือเหย่หายใจเข้าลึก ๆ แล้วห

ซึ่งเป็นเสียงของโจวซือเหย่เมื่อเทียบกับลุคสุดเนี้ยบแบบคนมีระดับในชีวิตประจำวัน ตอนนี้เขาที่เพิ่งขึ้นมาจากทะเลอาจพูดได้ว่าดูน่าเวทนา เสื้อผ้าไม่เรียบร้อย ผมเปียกชื้น ก้าวเดินก็รีบร้อนและโซซัดโซเซบนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด เมื่อเห็นเจียงซู่ที่ปลอดภัยดี เขาก็รู้สึกโล่งใจอย่างเต็มตาโจวซือเหย่ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เอื้อมมือออกไปจะดึงร่างนั้นเข้ามากอด ทว่าทันใดนั้นพลันมีแขนข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านข้าง ฟาดเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรงเสียงการเสียดสีของกล้ามเนื้อชัดเจนมาก ภายใต้แรงเฉื่อย โจวซือเหย่เซถอยหลังไป หลู่เหยียนที่ตามมาทีหลังรีบประคองเจ้านายไว้ได้ทันโจวซือเหย่ยืนมั่น มองเว่ยชิงหางที่ยืนขวางอยู่ข้างหน้าเจียงซู่ด้วยสีหน้าเข้มขรึม ราวกับแม่ไก่ปกป้องลูกไก่ไต้ซานเหอก็มีท่าทีเช่นเดียวกัน ในใจลึก ๆ ของเธอรู้สึกเยาะเย้ย เสแสร้งทำเป็นรักลึกซึ้งหลังจากจบเรื่องแล้วมันมีประโยชน์อะไรกัน?เว่ยชิงหางเอ่ยเยาะเย้ย “คุณโจวไปสนใจน้องสาวผู้แสนดีของคุณเถอะ ส่วนซู่ซู่ ก็ไม่รบกวนคุณต้องมาใส่ใจให้เสียเวลาหรอกครับ”พูดจบ เว่ยชิงหางก็โอบไหล่เจียงซู่และพาเธอออกจากสถานีตำรวจ

เธอไม่ยอมรับ และไม่อยากยอมรับหัวใจคนเราเป็นเนื้อเป็นหนัง การทำผิดพลาดไม่สามารถถูกลบล้างได้ด้วยคำขอโทษเพียงคำเดียว“ออกไป!”โจวซือเหย่พูดอย่างไม่รู้ตัวว่า “ผมอธิบายได้…”เขาคิดว่าพวกเขาคงต้องมีการโต้เถียงกัน แต่ไม่ได้คิดว่าเจียงซู่จะพูดตามน้ำ “ได้สิ ฉันให้โอกาสคุณอธิบาย”“ผม…”โจวซือเหย่เรียบเรียงคำพูด พยายามจะลบเลือนรอยร้าวอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ทันใดนั้น เขาก็หาข้อแก้ตัวที่ดีกว่าไม่ได้บรรยากาศเงียบสงัดในฉับพลัน เจียงซู่จึงหาข้อแก้ตัวให้เขาแทน“คุณไม่รู้จะพูดอะไรใช่ไหม ได้ ฉันจะพูดแทนคุณเอง คุณกำลังจะบอกว่า หัวใจของเวิงอี๋ไม่ดี ร่างกายทนไม่ได้ คุณคิดว่ามีเรื่องเร่งด่วนกว่า ฉันทนได้ ฉันรอได้ ให้คุณไปช่วยเธอก่อน แล้วค่อยกลับมาช่วยฉัน”“แล้วคุณเคยคิดไหมว่า ถ้าพวกเขาฆ่าตัวประกันระหว่างทาง ฉันจะมีโอกาสรออีกไหม?”โจวซือเหย่จุกแน่นในลำคอ พูดออกมาอย่างยากลำบาก “ไม่หรอก”คำพูดนี้ไม่รู้ว่าเขาพูดกับเจียงซู่ หรือพูดกับตัวเองเจียงซู่แสยะยิ้มอย่างอ่อนแรง ทว่ากลับเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “ที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ได้จนถึงตอนนี้ ไม่ใช่เพราะฉันรอคุณ แต่เป็นเพราะฉันดวงแข็งต่างหาก!”ในใจของเธอรู้สึกอ

เมื่อกลับมาถึงเป่ยเฉิงแล้ว เจียงซู่ไม่ได้กลับไปที่คฤหาสน์จิ่งหยวนในทันที แต่ตามไต้ซานเหอไปบ้านของเธอแทนเธอไม่อยากกลับไปที่นี่น และก็ไม่อยากอยู่คนเดียวไต้ซานเหอเปิดประตูไปพลางพูดไปพลาง “แกมาอยู่กับฉันได้เลยนะ อยากอยู่กี่วันก็ได้”ทันทีที่ประตูเปิดออก เสียงผู้ชายที่เต็มไปด้วยความน้อยใจก็ดังมาจากในห้อง “ในที่สุดก็ยอมกลับมาแล้วเหรอ?”ชุยจี้เหิงที่สวมชุดนอนปรากฏตัวพร้อมกับเสียง ไต้ซานเหอและเจียงซู่ถึงกับตกตะลึงพร้อมกันดวงตาของเจียงซู่เบิกกว้างเล็กน้อย ทว่าสองวินาทีต่อมา เธอก็หันหลังกลับอย่างรวดเร็วชุดนอนที่ชุยจี้เหิงสวมอยู่นั้นมันไม่ใช่ชุดนอนธรรมดา แต่เป็นชุดนอนวาบหวามเย้ายวนต่างหากว่ากันว่าผู้ชายที่ดีจะไม่เลี้ยงเมียน้อย แต่ก็ไม่ถึงกับต้องให้เขาลงมือจากเสื้อผ้าเลยสีหน้าของไต้ซานเหอก็เปลี่ยนไปอย่างมากเช่นกัน “คุณกำลังทำอะไรน่ะ?”ตายแล้ว! เขาใส่ชุดบ้าบออะไรเนี่ย?ชุยจี้เหิงเองก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่าไต้ซานเหอจะพาคนอื่นกลับมาด้วยไต้ซานเหอดันเขาเข้าไปในห้องนอนแล้วปิดประตูทันที“ชุยจี้เหิง คุณไม่มียางอายบ้างเลยเหรอ!?”ทว่าชุยจี้เหิงกลับดูสงบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับว่าคนท

ไต้ซานเหอมองชายหนุ่มที่ตามหลอกหลอนไม่เลิกตรงหน้า พลางพูดด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมว่า “เมื่อก่อนทำไมไม่เห็นว่าท่านประธานโจวจะติดภรรยาขนาดนี้”เธอไม่ชอบที่เขามาควบคุมเจียงซู่แบบนี้ เพียงแค่กวักมือเรียก ราวกับกำลังเรียกสุนัขตัวเล็ก ๆ ให้กลับบ้าน!โจวซือเหย่ไม่ได้แสดงอาการโกรธเลยแม้แต่น้อย “ในฐานะทนายความ คุณรู้ไหมว่าการกักขังหน่วงเหนี่ยวมันผิดกฎหมาย?”สำหรับคำพูดนี้ ไต้ซานเหอไม่ได้หลงกลเลย “ถ้าคิดจะใส่ร้ายใคร ยัดข้อหาอะไรก็ได้ทั้งนั้น”จะมาใช้เล่ห์กลกับทนายความอย่างเธอ ใครจะไปรู้ว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างเขาจะทำอะไรลับหลังบ้างในเวลานี้ เจียงซู่เปลี่ยนชุดนอนเสร็จแล้ว เธอกล่าวลาไต้ซานเหอแล้วเดินตามโจวซือเหย่ไปไต้ซานเหออัดอั้นจนพูดไม่ออก ได้แต่จ้องโจวซือเหย่อย่างโกรธเคืองเธอจะรอดู วันหนึ่งเขาต้องไม่จบไม่สวยแน่!บรรยากาศที่สนุกสนานถูกทำลาย ไต้ซานเหอก็หมดอารมณ์ในการดูโทรทัศน์ จึงจัดการเก็บของและเตรียมตัวเข้านอนหลังจากที่พวกเขาออกไปได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นดูเหมือนว่าเธอคงต้องกินบาบีคิวนี้คนเดียวซะแล้วแต่พอเปิดประตูออก ก็ยังคงไม่ใช่พนักงานส่งอาหาร“ทำไมเป็นคุณ?”คนที่มาคือชุยจี้เ