All Chapters of ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Chapter 361 - Chapter 370

เจียงซู่เอ่ยขึ้น “ตอนนี้ฉันกับตระกูลโจวไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว”โจวจิ่งอี้ไม่ได้ตอบเธอ แต่กลับปรายตามอง “เจ้าตัวติดสอยห้อยตาม” ที่อยู่ข้างกาย “ซวยแล้วล่ะสิ พี่ซู่ซู่ที่เธอเฝ้าคิดถึงนักหนา ตอนนี้พลอยเกลียดเธอไปด้วยอีกคนแล้ว”สีหน้าของโจวจิงเฉ่าเปลี่ยนไปทันที แววตาหม่นแสงลง มือทั้งสองข้างขยำชายเสื้อโดยไม่รู้ตัวด้วยความประหม่าเจียงซู่ตวัดสายตาค้อนใส่โจวจิ่งอี้อย่างนึกระอา ก่อนจะก้าวเข้าไปกุมมือโจวจิงเฉ่าไว้ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่ขัดกับท่าทีเมื่อครู่ “ไม่จริงหรอกจ้ะ ไม่ว่าฉันจะหย่าหรือไม่ ความสัมพันธ์ของพวกเราก็ไม่มีวันเปลี่ยนไป เธอยังเป็นน้องสาวของฉันเสมอ”ใบหน้าของโจวจิงเฉ่ากลับมาสดใสขึ้นมาอีกครั้งในทันทีโจวจิ่งอี้รีบรับช่วงต่อทันที “นั่นไง ผมบอกแล้ว เสี่ยวเจียงเจียงน่ะใจกว้างจะตาย จะพาลเกลียดพวกเราทั้งกลุ่มเพียงเพราะปลาเน่าแค่ตัวเดียวได้ยังไงกัน”เจียงซู่สวนกลับ “นายเองก็เป็นหนึ่งในปลาเน่านั้นเหมือนกันแหละ”เขานึกว่าตัวเองเป็นคนดีนักหรือไง?“ผมถึงบอกไงว่าสายตาพี่น่ะไม่เอาไหน ดูคนไม่เป็นเอาเสียเลย” โจวจิ่งอี้ทำทีเป็นใจกว้าง “เอาเถอะ เห็นว่าผมเป็นคนจิตใจดี จะไม่ถือสาห

แม้จะแสร้งทำตัวน่าสงสารได้แนบเนียนแค่ไหน ทว่าเจียงซู่กลับไม่หลงกลไม้นี้ “ฉันไม่ใช่ลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของนาย”หนุ่มหน้าเด็กสวนกลับทันควัน “ยังไม่ทันได้ลองเลย รู้ได้ไงครับว่าไม่ใช่”เว่ยชิงหางคว้าไหล่หนุ่มหน้าเด็กคนนั้นแล้วผลักออกไปทันที พลางเอ่ยเสียงขรึม “ออกไป”โจวจิ่งอี้มองเว่ยชิงหางด้วยสายตาหยั่งเชิง “รุ่นพี่เว่ย คุณแอบชอบอดีตพี่สะใภ้ผมเหรอครับ? คิดจะจีบเธอหรือไง?”เจียงซู่ชิงพูดขึ้นก่อน “โจวจิ่งอี้ ถ้านายยังทำตัวเหลวไหลไม่เลิก ก็อย่าหาว่าฉันไล่นายออกไปนะ”โจวจิ่งอี้เดาะลิ้น “โธ่เอ๊ย ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้”ทันใดนั้นเอง ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเข้ามาจากด้านนอก ร่างสูงสง่าปรากฏกายขึ้นที่หน้าประตู… โจวซือเหย่เมื่อเห็นดังนั้น โจวจิ่งอี้ก็กระตุกยิ้มที่มุมปากพร้อมรอยยิ้มลุ่มลึกสายตาของโจวซือเหย่ล็อกเป้าไปที่เจียงซู่ทันที เมื่อเห็นชายหนุ่มหลายคนรายล้อมรอบกายเธอ ด้วยแววตาที่ลุ่มลึกยากจะหยั่งถึง เมื่อเจียงซู่เห็นว่าเป็นโจวซือเหย่ เจียงซู่ก็ขมวดคิ้วมุ่นโดยไม่รู้ตัว... เขามาทำไมที่นี่? โจวจิ่งอี้นั่งไขว่ห้างพลางเอ่ยด้วยท่าทางยียวน “พี่ใหญ่ พี่ก็มาฉลองที่อดีตภรรยาหลุดพ้นจ

“ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย ติดต่อมาได้ตลอดเลยนะ ผมเปิดเครื่องรอคุณตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”คืนนั้น เว่ยชิงหางไม่ได้ตามขึ้นไปส่งข้างบน เขาเอ่ยลาเธอที่หน้าประตูหมู่บ้าน“เจียงซู่!”ทันทีที่เจียงซู่ก้าวเท้าเข้าหมู่บ้าน เธอก็ถูกเสียงหนึ่งรั้งเอาไว้ โดยไม่ต้องหันกลับไปมอง เธอก็รู้ดีว่าเจ้าของเสียงนั้นคือใครเจียงซู่ค่อย ๆ หันกลับไปอย่างไม่รีบร้อน และต้องเผชิญหน้ากับเจียงซงหวาที่กำลังโกรธจัดเจียงซงหวาพุ่งตรงเข้ามาหาพร้อมกับระเบิดอารมณ์ด่าทอใส่หน้าเธอไม่ยั้ง “แกบ้าไปแล้วหรือไง! ใครให้ความกล้าแกไปหย่ากับโจวซือเหย่!”ใบหน้าชราของเจียงซงหวาแดงก่ำด้วยความโกรธจัด เพลิงโทสะของเขาปะทุขึ้นตั้งแต่รู้ข่าวว่าเธอหย่า และมันก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ มาจนถึงตอนนี้“แกรู้อีกไหมว่ามีคนกี่คนที่อยากจะเกี่ยวดองกับตระกูลโจว? ถ้าไม่ใช่เพราะแกโชคดีเหมือนหนูตกถังข้าวสาร แกจะมีโอกาสดี ๆ แบบนี้ไหม!”โชคลาภประเคนให้ถึงที่ขนาดนี้ เธอกลับไม่รู้จักรักษาไว้ แถมยังกล้าคิดจะหย่าอีก! ในสายตาเขา เธอคงเสียสติไปแล้วจริง ๆ!เจียงซู่รับฟังคำต่อว่าและท่าทางคาดคั้นนั้นด้วยความนิ่งสงบ “พูดจบหรือยังคะ? ตอนนี้หนูกลับไปนอนได้แล้วใช่ไหม”

เจียงซู่ไม่อยากเห็นหน้าโจวซือเหย่อีกต่อไป เธอปิดประตูใส่หน้าเขาดังปัง และดูเหมือนจะยังไม่วางใจ จึงจัดการลงกลอนจากด้านในอีกชั้น เมื่อได้ยินเสียงทึบหนักดังสนั่นจนแก้วหูแทบแตก โจวซือเหย่ก็เปิดประตูเข้าห้องไปด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวไม่แพ้กันอันที่จริงโจวซือเหย่ไม่ชอบการตกแต่งของห้องนี้เลยสักนิด แต่เพราะเวลากระชั้นชิด เขาจึงทำได้เพียงสั่งเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ใหม่ทั้งหมดเท่านั้นพอเปลี่ยนรองเท้าเสร็จ เสียงแมวร้องก็ดังแว่วมาจากข้างในห้องเจ้าอ้วนนั่นเองโจวซือเหย่มองเจ้าอ้วนที่เดินเข้ามาหาแล้วบ่นกับมันว่า “แม่แกนี่ลงมือหนักชะมัด นี่กะจะทำให้ฉันไร้ทายาทสืบสกุลเลยหรือไง”เจ้าอ้วนฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลยสักนิด พอต้องมาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เจ้าแมวก็มีอาการกระวนกระวายไปทั้งตัว อยู่ตรงไหนก็ดูจะไม่สบายเนื้อสบายตัวไปเสียหมดพอเห็นโจวซือเหย่ มันจึงเอาแต่ใช้กรงเล็บตะกุยขากางเกงเขาไม่หยุดโจวซือเหย่ไม่เคยเลี้ยงสัตว์และไม่เข้าใจนิสัยของมัน นึกว่ามันหิวจึงเทอาหารให้ แต่เจ้าอ้วนก็ไม่ยอมแตะต้องเลย“น้ำก็ไม่กิน ข้าวก็ไม่กิน แล้วแกจะเอาอะไรกันแน่?”หากแมวตอบคำถามคนได้ มันคงไม่เรียกว่าแมว หนึ่ง

เมื่อได้ยินดังนั้น เวิงอี๋ก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาทันที เธอเริ่มกล่อมตัวเองให้เชื่อแบบนั้น “พ่อพูดถูกค่ะ ที่พี่ซือเหย่ทำแบบนี้ เขาต้องทำเพื่อปกป้องหนูแน่ ๆ”ไอ้แก่ใกล้ตายคนนั้น เพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของตัวเอง ถึงกับกล้าเอาชีวิตเธอมาเสี่ยงจริง ๆหากตอนนี้เธอไม่เลือกที่จะถอยออกมาตั้งหลักชั่วคราว มันคงจะไม่เป็นผลดีทั้งต่อตัวเธอเองและโจวซือเหย่เธอก็ว่าแล้วเชียว พี่ซือเหย่จะไม่มีเยื่อใยกับเธอได้ยังไง เพื่อรักษาชีวิตเธอไว้ เขายังยอมหย่ากับเจียงซู่เลยพ่อเวิงสำทับ “รักษาตัวให้แข็งแรงก่อน ถึงจะเริ่มแผนการขั้นที่สองได้”เวิงอี๋พยักหน้าอย่างหนักแน่น ใช่แล้ว เธอต้องรักษาตัวให้แข็งแรง เพื่อที่จะได้... ตั้งท้องลูกของเขา!…เจียงซู่ไม่รู้เลยสักนิดว่าทางฝั่งของเวิงอี๋กำลังเกิด “ศึกนองเลือด” กันอยู่ การนอนครั้งนี้เธอหลับสบายเหลือเกิน และเป็นการหลับรวดเดียวจนกระทั่งฟ้าสว่างโร่ขณะที่เธอกำลังนอนขี้เกียจอยู่บนเตียง เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้น เธอลงจากเตียงเดินไปที่โถงหน้าประตู แต่ไม่ได้เปิดออกทันที กลับมองผ่านตาแมวแทน พอเห็นว่าเป็นโจวซือเหย่ เธอก็หมุนตัวเดินกลับเข้าห้องทันที เพื่อตัดรำคาญไม่ให้