บทที่ 366

แม้จะแสร้งทำตัวน่าสงสารได้แนบเนียนแค่ไหน ทว่าเจียงซู่กลับไม่หลงกลไม้นี้

“ฉันไม่ใช่ลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของนาย”

หนุ่มหน้าเด็กสวนกลับทันควัน “ยังไม่ทันได้ลองเลย รู้ได้ไงครับว่าไม่ใช่”

เว่ยชิงหางคว้าไหล่หนุ่มหน้าเด็กคนนั้นแล้วผลักออกไปทันที พลางเอ่ยเสียงขรึม “ออกไป”

โจวจิ่งอี้มองเว่ยชิงหางด้วยสายตาหยั่งเชิง “รุ่นพี่เว่ย คุณแอบชอบอดีตพี่สะใภ้ผมเหรอครับ? คิดจะจีบเธอหรือไง?”

เจียงซู่ชิงพูดขึ้นก่อน “โจวจิ่งอี้ ถ้านายยังทำตัวเหลวไหลไม่เลิก ก็อย่าหาว่าฉันไล่นายออกไปนะ”

โจวจิ่งอี้เดาะลิ้น “โธ่เอ๊ย ล้อเล่นนิดหน่อยก็ไม่ได้”

ทันใดนั้นเอง ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเข้ามาจากด้านนอก

ร่างสูงสง่าปรากฏกายขึ้นที่หน้าประตู… โจวซือเหย่

เมื่อเห็นดังนั้น โจวจิ่งอี้ก็กระตุกยิ้มที่มุมปากพร้อมรอยยิ้มลุ่มลึก

สายตาของโจวซือเหย่ล็อกเป้าไปที่เจียงซู่ทันที เมื่อเห็นชายหนุ่มหลายคนรายล้อมรอบกายเธอ ด้วยแววตาที่ลุ่มลึกยากจะหยั่งถึง

เมื่อเจียงซู่เห็นว่าเป็นโจวซือเหย่ เจียงซู่ก็ขมวดคิ้วมุ่นโดยไม่รู้ตัว... เขามาทำไมที่นี่?

โจวจิ่งอี้นั่งไขว่ห้างพลางเอ่ยด้วยท่าทางยียวน “พี่ใหญ่ พี่ก็มาฉลองที่อดีตภรรยาหลุดพ้นจ