All Chapters of ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Chapter 391 - Chapter 400

หัวใจของอวี้เจินกระตุกวูบ เธอพยายามรักษาสีหน้าให้ดูสุขุมที่สุดขณะเอ่ยถาม “เกิดอะไรขึ้นกับคุณผู้หญิงโจวหรือเปล่าคะ?”โจวซือเหย่ชูมีดปอกผลไม้เล่มในมือเล่มนั้นขึ้นมา “ก่อนที่คุณจะมา เธอแค่เดินละเมอ แต่ตอนนี้เธอเริ่มละเมอทำร้ายตัวเองแล้ว ทำไมอาการถึงรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แบบนี้?”อวี้เจินเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะอธิบายอย่างตรงไปตรงมา “คุณผู้ชายโจวคะ โรคซึมเศร้าไม่ใช่สิ่งที่จะรักษาให้หายได้ในเวลาอันสั้น เพราะฉะนั้น การจะหวังให้เห็นผลทันตานั้นเป็นไปไม่ได้เลยค่ะ อีกอย่าง สภาพแวดล้อมที่คุณมอบให้เธอในตอนนี้มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับการเยียวยาเลย หากอยากให้การรักษามีประสิทธิภาพ ทั้งสภาพแวดล้อมและตัวยา คุณผู้หญิงโจวจำเป็นต้องได้รับทั้งสองอย่างค่ะ”“อย่างแรกคุณให้เธอไม่ได้ ส่วนอย่างหลังคุณผู้หญิงโจวก็ไม่ให้ความร่วมมือ ถ้าคุณอยากให้คุณผู้หญิงโจวกลับมาแข็งแรงจริง ๆ คุณจำเป็นต้องให้ความร่วมมือด้วยค่ะ”โจวซือเหย่ถามกลับ “คุณอยากให้ผมร่วมมือยังไง?”อวี้เจินตอบ “อันดับแรก ให้คุณผู้หญิงโจวย้ายออกไปอยู่ที่อื่นค่ะ”สิ้นคำพูดนั้น ภายในห้องพลันตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าอึดอัด หลายวินาทีต่อมา โจวซือเหย่จึงเอ่ยข

โจวซือเหย่ดึงมือของเธอมากุมไว้ พลางใช้หัวแม่มือลูบไล้ตรงจุดชีพจรของเธอเบา ๆ เขาดูไม่มีท่าทีโกรธเคืองที่ถูกลบหลู่เลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขากลับพยายามยัดเยียดความจริงในแบบของเขาให้เธอ “เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะ คนเรามีชีวิตอยู่ก็ต้องมองไปข้างหน้า ไม่มีใครในโลกนี้ที่สมบูรณ์แบบหรอก”เจียงซู่เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของเขาได้ในทันที และนั่นทำให้เธอรู้สึกสมเพชอยู่ในใจเธอยื่นมือไปลูบไล้ใบหน้าของเขาด้วยท่าทางที่ดูสนิทสนม ทว่าถ้อยคำที่เอ่ยออกมากลับสร้างรอยร้าวที่ไม่อาจสมานได้ “การที่คุณดึงดันจะลากตัวฉันกลับมาครั้งแล้วครั้งเล่า มันพิสูจน์ได้ว่าความผิดทั้งหมดไม่ได้อยู่ที่ฉันเลย ที่ฉันยังอยู่ตรงนี้ ในตอนนี้ ไม่ใช่เพราะฉันยังรักคุณอยู่ แต่เป็นเพราะคุณใช้อำนาจและบารมีที่คุณมีมาข่มเหงคนไม่มีทางสู้อย่างฉันก็เท่านั้น”พูดจบ มือที่ลูบไล้ใบหน้าก็เลื่อนลงมาจนถึงหน้าอกของเขา เธอใช้นิ้วจิ้มลงไปเบา ๆ “คุณมีความสามารถพอที่จะกักขังร่างกายฉันไว้ได้ แต่สำหรับใจดวงนี้ คุณไม่มีวันควบคุมมันได้หรอก”เจียงซู่กล่าวเสริมทิ้งท้าย “และฉันก็รู้ดีว่าคุณเองก็ไม่ได้พิศวาสมันนักหรอก ในเมื่อเป็นอย่างนั้น คุ

เช้าวันต่อมา เจียงซู่ไม่ได้ออกไปไหน ทว่าพอตกบ่าย เธอก็เรียกตัวอวี้เจินด้วยท่าทีที่ดูคึกคักและเปี่ยมไปด้วยควาสดใสอีกครั้ง โดยมีทีมบอดี้การ์ดติดตามไปด้วยไม่ห่างวันนี้เธอเตรียมตัวจะออกไปล่องเรือในทะเลณ ชายหาด เมื่อเจียงซู่ไปถึงเรือยอชต์ เจ้าหน้าที่ที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้ก็รอต้อนรับอยู่ก่อนแล้วหลังจากพวกเธอขึ้นไปบนเรือได้ไม่นาน ก็เห็นเจ้าหน้าที่พาชายหนุ่มหน้าตาดีกลุ่มหนึ่งเดินตามขึ้นมาหลายคนอวี้เจินถึงกับตะลึงและเอ่ยถามขึ้นทันควัน “คุณผู้หญิงโจวคะ คนพวกนี้เป็นเพื่อนของคุณเหรอคะ?”เจียงซู่สั่งให้พนักงานเปิดแชมเปญ เธอหยิบแก้วของตัวเองขึ้นมาพลางส่งให้อวี้เจินอีกแก้ว “ใช่ค่ะ”กลุ่มชายหนุ่มที่มีรูปร่างหน้าตาดีหลากหลายสไตล์กลุ่มนี้ เป็นแค่เพื่อนจริง ๆ น่ะเหรอ?!อวี้เจินรู้สึกว่า จากประสบการณ์อันน้อยนิดของเธอ คนกลุ่มนี้ดูยังไงก็น่าจะเป็นพนักงานบริการชายระดับพรีเมียมเสียมากกว่าสัญชาตญาณของเธอไม่ผิดเพี้ยนเลยแม้แต่น้อย ผู้ชายกลุ่มนี้ก็คือเด็กเอ็นฯ ที่เจียงซู่หามาคอยปรนนิบัติสร้างความบันเทิงนั่นเอง!บนเรือมีทั้งคนทำหน้าที่ดีเจเปิดแผ่นเพลง บางคนเต้นรำ บางคนร้องเพลง และยังมีคนที่คอยพูดจาเ

สิ้นคำพูดนั้น ร่างของเจียงซู่ก็ถูกโจวซือเหย่จับพลิกกลับไปกดเข้ากับขอบหน้าต่างทันที เขาบุกรุกเข้าหาเธอจากทางด้านหลังอย่างอุกอาจและรุนแรงเจียงซู่ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความเจ็บปวดและไม่สบายตัวโจวซือเหย่บีบคอเธอพลางบังคับให้เธอเชิดหน้าขึ้น ก่อนจะกระซิบที่ข้างใบหูด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “คุณจ้างนักข่าวมาแอบถ่ายตัวเองทำไม? อยากให้คนทางบ้านรู้หรือไงว่าคุณมันก็แค่นางแพศยาตัวน้อย ๆ ?”แววตาของเจียงซู่เปลี่ยนไปในทันทีเขารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?เสียงของโจวซือเหย่ฟังดูวังเวงและน่าขนลุก “คุณนี่มันไม่รู้จักหลาบจำจริง ๆ ”ความสงบนิ่งของเจียงซู่ในวินาทีนี้มลายหายไป กลายเป็นความโกรธแค้นและคับข้องใจ ทำไมกัน แม้แต่การใช้วิธีทำลายตัวเอง เธอก็ยังไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลยอย่างนั้นหรือ?เจียงซู่ดิ้นรนขัดขืนพลางแผดเสียงยั่วโมโห โดยหวังจะให้เขาตบะแตก “คุณไม่รังเกียจว่ามันสกปรกหรือไง! ฉันน่ะ เคยนอนกับผู้ชายคนอื่นมาแล้วนะ!”สิ้นคำพูดนั้น ร่างกายของโจวซือเหย่ชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบข่มขวัญ น้ำเสียงทุ้มต่ำลึกเร้น “ไม่เป็นไร ใครที่มันกล้ามาแตะต้องคุณ ผมก็จะทำให้มันหายสาบสูญไป บนโลกใบนี้จะย

หลังจากนั้นอีกสองวัน เจียงซู่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะก้าวเท้าออกนอกห้อง ทุกความต้องการของเธอถูกจัดการให้เสร็จสิ้นภายในห้องนั้น จนกระทั่งถึงเวลากลับเมืองเป่ยเฉิงทว่าการกลับเป่ยเฉิงก็เป็นเพียงการเปลี่ยนสถานที่กักขังอิสรภาพของเธอต่อไปเท่านั้นในช่วงเวลาที่ถูกพันธนาการไว้ เกือบทุกค่ำคืนโจวซือเหย่จะร่วมหลับนอนกับเธอ เขาพยายามทุกท่วงท่าที่ส่งผลดีต่อการตั้งครรภ์และในทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลาสุดท้าย โจวซือเหย่จะกอดเธอไว้แน่น ปล่อยให้เธอสัมผัสถึงร่องรอยที่เขาฝากฝังไว้ภายในกายอย่างชัดเจนหนึ่งสัปดาห์ให้หลัง เช้าวันหนึ่งโจวซือเหย่ไม่ได้ไปบริษัท แต่กลับพาเธอออกข้างนอก สถานที่ที่เขาพาไปคือโรงพยาบาลเจียงซู่ไม่รู้เลยว่าเขาตั้งใจจะทำอะไร จนกระทั่งถูกเจาะเลือดและตรวจร่างกาย หมอจึงแจ้งผลกับโจวซือเหย่ว่าเธอมีสัญญาณของการตั้งครรภ์สมองของเธออื้ออึงไปในพริบตา รูม่านตาหดเกร็ง ชั่วขณะนั้นราวกับสูญเสียการได้ยินไปกะทันหัน คำว่าตั้งครรภ์กระแทกเข้ากลางสมองจนเธอไม่สามารถประมวลผลใด ๆ ได้ แม้แต่ลมหายใจก็ยังขาดช่วงเป็นห้วง ๆโจวซือเหย่โอบไหล่เธอไว้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ที่รัก ได