All Chapters of ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Chapter 411 - Chapter 420

อวี้เจินยังคงแวะเวียนมาหาเช่นเคยเนื่องจากตอนนี้เจียงซู่กำลังตั้งครรภ์ การใช้ยาจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ การดูแลส่วนใหญ่จึงเน้นไปที่การประคับประคองทางอารมณ์เป็นหลักและสำหรับอวี้เจินซึ่งเป็นคนนอกเพียงคนเดียวที่เธอมีโอกาสได้พบ เจียงซู่เองก็เริ่มมีท่าทีที่ดีขึ้นและไม่ตั้งแง่ขัดขืนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว“นี่เป็นถุงหอมที่ฉันตั้งใจปรุงมาให้คุณเป็นพิเศษค่ะ มันจะช่วยให้คุณรู้สึกผ่อนคลายและหลับสบายขึ้น”อวี้เจินยื่นถุงหอมที่เย็บอย่างประณีตส่งให้“ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณคือการพักผ่อนให้เพียงพอนะคะ”เจียงซู่รับมาแล้วลองดมดู กลิ่นของมันให้ความรู้สึกสดชื่นและปลอดโปร่ง เมื่อก่อนเธอส่งถุงหอมให้คุณหญิงย่าบ่อย ๆ จึงพอมีความรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง และในนี้ก็มีแต่ของที่มีฤทธิ์ช่วยสงบจิตใจจริง ๆ“ขอบคุณค่ะ ลำบากคุณแล้ว”ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความดีใจก็ดังมาจากหน้าประตู “เจียงเจียง!”เจียงซู่หันไปตามเสียงเรียก แล้วก็เห็นไต้ซานเหอวิ่งหน้าบานฉีกยิ้มกว้างตรงมาหาเธอด้วยความดีใจเธอที่ทำท่าจะโผเข้ากอดแต่แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเบรกตัวโก่งก่อนจะถึงตัวเพียงก้าวเดียวเกือบไปแ

ชุยจี้เหิงเชิดหน้าขึ้นอย่างดึงดันพลางทำเป็นเล่นตัว “ไม่ต้องง้อหรอก แค่กวักมือเรียกก็มาแล้ว”โจวซือเหย่จ้องมองเขาเขม็งโดยไม่ละสายตา ราวกับพยายามจะมองให้ทะลุปรุโปร่ง แววตาคู่นั้นเหมือนจะบอกว่า เสแสร้งไปเถอะ เอาที่สบายใจ ฉันจะรอดูว่านายจะเก่งไปได้ถึงเมื่อไหร่ชุยจี้เหิงรู้สึกประหม่าขึ้นมานิดหน่อยที่ถูกจ้องแบบนั้น แต่ก็นิดเดียวเท่านั้น เขาแสร้งกระแอมไอทีก่อนจะเอ่ยปาก “เราไม่เหมือนกัน”เขาเคี้ยวลูกอมรสมินต์ในปากจนแตกกรุบดังกร๊อบ ก่อนจะกลืนลงคอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ซานเหอไม่ใช่เจียงซู่ และเจียงซู่ก็ไม่ใช่ซานเหอ ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอก็ไม่เหมือนความสัมพันธ์ของนายกับเธอ”ในเมื่อคนสองคนต่างกันอย่างสิ้นเชิง แถมสถานการณ์ก็คนละเรื่อง เขาจึงไม่อาจให้คำแนะนำอะไรได้เลยโจวซือเหย่ระบายลมหายใจออกมาอย่างอ่อนแรง แววตาฉายความเหนื่อยล้าออกมาวูบหนึ่งเมื่อเห็นท่าทางอ่อนล้าของเพื่อน ชุยจี้เหิงจึงเสริมว่า “ที่สำคัญที่สุดคือ ระหว่างฉันกับซานเหอไม่มีมือที่สาม”โจวซือเหย่สวนกลับทันควัน “ฉันก็ไม่มี”ชุยจี้เหิงโต้กลับอย่างตรงไปตรงมา “แต่การมีอยู่ของเวิงอี๋ มีอิทธิพลยิ่งกว่ามือที่สามเสียอีก”โจวซ

เจียงซู่อธิบายความคิดและการตัดสินใจของเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณหลอกฉันได้ ฉันเองก็ผิดสัญญาได้เหมือนกัน” พูดจบเธอก็เลื่อนมือไปวางทับหน้าท้องของตัวเอง เพื่อบอกให้เขาได้รับรู้ถึงความจริงข้อหนึ่ง “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่คุณจะมาบงการฉันได้อีกต่อไปแล้ว”เจียงซู่จ้องมองเขาเขม็ง แววตาเป็นประกายแรงกล้า “ใบหย่า... ฉันต้องได้มันพรุ่งนี้”นัยน์ตาของโจวซือเหย่หม่นแสงลง “คุณไม่มีความอาลัยอาวรณ์เลยแม้แต่นิดเดียวเหรอ?”เจียงซู่ตอบ “ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันคงเป็นอิสระไปนานแล้ว”เธอจะไม่มีวันยอมเป็นเพียงเครื่องมือผลิตลูกให้เขา ในเมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้ เธอก็ทำได้เพียงใช้เด็กในท้องสร้างผลประโยชน์ให้ตัวเองได้มากที่สุด“ระหว่างลูกกับใบหย่า คุณเลือกได้เพียงอย่างเดียว”แววตาของโจวซือเหย่มืดครึ้ม เขาเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก “ผมรับปาก”เมื่อได้คำตอบที่ต้องการ เจียงซู่จึงเดินจากไปด้วยความพึงพอใจคืนนั้น เมื่อโจวซือเหย่จะร่วมนอนเตียงเดียวกัน เจียงซู่พยายามไล่เขาไปนอนห้องข้าง ๆ “เรากำลังจะหย่ากันแล้ว”โจวซือเหย่เอ่ยตอบ “แค่กำลังจะหย่า แต่ยังไม่ได้หย่า ตอนนี้เรายังเป็นสามีภรรยากันอยู่”โจวซือเหย่ด

เมื่อเห็นท่าทางเยาะเย้ยเสียดสีของอีกฝ่าย มือทั้งสองข้างของเวิงอี๋ก็เผลอกำแน่นเข้าหากัน ส่วนลึกของแววตาฉายแววอำมหิตวูบหนึ่ง ทว่าเธอกลับปรับสีหน้าได้ทันท่วงทีก่อนที่โจวซือเหย่จะหันมามองเธอกล่าวด้วยน้ำเสียงน่าเวทนาว่า “พี่ซือเหย่คะ…”ทันทีที่เห็นเวิงอี๋ ใบหน้าของโจวซือเหย่ก็ปรากฏความประหลาดใจ สายตาของเขาเลื่อนผ่านหน้าท้องของเธอไป ความมืดครึ้มพาดผ่านนัยน์ตาคล้ายไม่พอใจที่เห็นเธอปรากฏตัวที่นี่ เขาถามออกไปตามสัญชาตญาณว่า “เธอมาทำอะไรที่นี่?”ยังไม่ทันที่เวิงอี๋จะได้ตอบเจียงซู่ก็ชิงตอบแทนเสียก่อน “ถามอะไรอย่างนั้นล่ะคะ มาที่ร้านสินค้าแม่และเด็ก ถ้าไม่มาซื้อของใช้พวกนี้ แล้วจะมานั่งทานข้าวหรือไง?”“มาเร็วก็ไม่สู้มาได้จังหวะพอดิบพอดี” เจียงซู่ยกยิ้มที่มุมปากอย่างจงใจ “ที่รักคะ ในเมื่อคุณก็เลือกของจนชำนาญแล้ว ก็ช่วยเลือกของใช้ให้ลูกของคุณเวิงอี๋ด้วยเลยสิ คิดดูสิคะท้องอยู่แท้ ๆ แต่สามีกลับไม่มาอยู่ข้างกาย ช่างน่าสงสารจริง ๆ”เวิงอี๋กำหมัดแน่นจนแทบจะกัดฟันจนแตกละเอียดนังนั่น! มันจะมาทำเป็นได้ใจอะไรนักหนา!ยิ่งในใจเคียดแค้นเท่าไหร่ สีหน้าของเธอก็ยิ่งดูหวาดกลัวและระแวดระวังมากขึ้นเท่านั้น เ

“ไม่มีทาง”อวี้เจินปฏิเสธทันควันโดยไม่เสียเวลาคิดเวิงอี๋หรี่ตาลง แววตาเย็นเยียบเอ่ยข่มขู่ “ถ้าเธอไม่ทำ ฉันจะแฉเรื่องของเธอ”อวี้เจินสวนกลับทันที “ก็เอาสิ”ชั่วพริบตา บรรยากาศภายในห้องรับรองก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที ราวกับพร้อมจะระเบิดศึกใส่กันได้ทุกเมื่อคนหนึ่งคิดจะบงการ ส่วนอีกคนคิดจะต่อต้านอวี้เจินเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา “ฉันไม่ใช่มีดในมือที่จะให้คุณกวัดแกว่งได้ตามใจชอบ ฉันรับปากข้อเรียกร้องของคุณไปอย่างหนึ่งแล้ว แต่จะไม่ยอมรับข้อที่สอง และฉันจะไม่ยอมให้มือตัวเองต้องเปื้อนเลือดเด็ดขาด”“ถ้าคุณคิดจะแฉจริง ๆ ฉันก็ไม่มีอะไรจะเสียเหมือนกัน ฉันจะเดินไปบอกคุณผู้ชายโจวให้หมดเลยว่าคุณสั่งให้ฉันทำเรื่องชั่ว ๆ อะไรบ้าง!”สิ้นคำพูดนั้น แววตาของเวิงอี๋ก็วาวโรจน์ขึ้นมาพร้อมกับรังสีฆ่าฟันที่พุ่งพล่าน!“นี่แกขู่ฉันเหรอ?”เวิงอี๋ไม่ได้ปกปิดอารมณ์เลยสักนิด ซึ่งอวี้เจินเองก็มองเห็นมันได้อย่างชัดเจน“ฉันแค่ปฏิเสธคุณ”เดิมทีเรื่องล่อลวงเจียงซู่เธอก็ไม่เต็มใจจะทำอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้จะให้ถึงขั้นฆ่าคน อวี้เจินย่อมไม่มีวันยอมตกลงเด็ดขาดเธอไม่ได้บ้าเสียหน่อย เหตุการณ์บนเรือยอชต์ที่เมืองไห่เฉิงทำให้