Becoming The CEO's Contract Lover のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isipan ni Sir Alexander at tinanong niya kami ni Kyle kung kailan kami magpapakasal. Sa pagkakaalam ko ay sinusubukan pa lang naming muli ang aming relasyon kaya sa tingin ko ay masyadong mabilis para sa akin kung magpapakasal kami kaagad dahil lang kay Chiara. "Dad, hindi pa po namin napag-uusapan ang kasal," pag-amin ni Kyle kay Sir Alexander. "Masyado pa pong maaga kung pag-uusapan namin iyan."Nangunot ang noo ni Sir Alexander sa narinig, "Maaga pa rin ba kahit may anak na kayong dalawa? Aba, kailangan mo na ring ibigay sa apo ko ang apelyido natin.""Dad, matagal-tagal din po kaming hindi nagkita ni Jean Antoinette," pangangatuwiran ni Kyle sa kaniyang ama. "She's still adjusting sa katotohanang magkarelasyon kaming muli.""But still, ayaw kong matawag na anak-sa-labas ang apo ko dahil lang sa hindi kayo kasal," sagot ni Sir Alexander. "Wala naman kayong masasagasaang tao kung sakali."Bago pa man namin maibuka ni Kyle ang mga bibig namin pa

Buhat nang nakilala ni Sir Alexander si Chiara ay madalas na niyang kulitin si Kyle tungkol sa kaniyang apo. May mga pagkakataon na kinakausap ako ng aking boyfriend para makasama ni Sir Alexander ang bata. "Hindi ko halatang mabait sa bata si Sir Alexander ah," sambit ko nang muli akong kinausap ni Kyle para makasama ni Sir Alexander si Chiara. "Ang akala ko ay masungit din siya sa mga bata." "Well, masungit siya sa adults pero mas affectionate siya sa mga bata," sagot ni Kyle. "Kaya hindi na ako magtataka kung gusto niyang makasama si Chiara. Isa pa, first apo niya ang anak natin kaya excited talaga siya na makasama si Chiara." Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan. Pagkatapos ng ilang pagkikita ng maglolo ay napanatag ang aking loob. Hindi na rin iba ang tingin ni Sir Alexander sa akin at itinuturing din niya ako bilang anak, lalo na nang nabalitaan niya kung ano ang sitwasyon ko sa mga sarili kong magulang. "Nga pala, ang sabi ni Dad ay kailangan mo nang tanggapin ang

"With this, sigurado na akong hindi na makakalapit pa ang mga magulang at kapatid mo sa inyo ni Chiara," sabi ni Kyle sa akin habang ipinapakita sa akin ang isang papeles na siyang patunay na kami ay hindi na puwedeng lapitan ng mga taong nagtakwil sa akin noon.Hindi ko napigilan ang pagsilay ng isang ngiti sa aking labi nang sandaling iyon. Mukhang sa pagkakataong ito ay makakamit ko nang muli ang katahimikang ninais ko noon. Hindi man iyon permanent restraining order ay sigurado akong may bisa pa rin iyon na kung sakaling lalabagin nila ay mayroong karampatang parusa."Kailangan nating paghandaan ang kaso kung gusto nating magkaroon ng permanent restraining order laban sa kanila," sabi ni Kyle sa akin.Isang iling ang ibinigay ko kay Kyle, "Magulang ko pa rin sila. Kalabisan naman na siguro kung sasampahan ko pa sila ng ko pa sila ng kaso para sa permanent restraining order.""But still, hindi natin alam kung ano ang kaya nilang gawin," sagot ni Kyle sa akin. "Lalo na kung may maku

Hindi na natanggal ang awkwardness sa akin buhat nang lumipat ako sa bahay ni Kyle. Hindi ko alam kung ako lang ba ang awkward sa kaniya o maski siya ay ganoon din ang nararamdaman para sa akin. Ni hindi ko man lang siya makausap nang matino ngayong kaming dalawa na lang ang magkasama sa iisang bahay. "Hindi ko alam kung ano ang problema sa pagitan naming dalawa at mukha tayong nasa awkward phase ng ating relasyon," sambit ni Kyle nang minsang sinalubong niya ako para pigilan sa pagtatagong gagawin ko sana. "What's happening? Bakit awkward na awkward ka sa akin? May ginawa ba ako sa iyo na hindi mo nagustuhan?" Isang iling agad ang ibinigay ko kay Kyle dahil alam kong wala sa kaniya ang problema. Nasa akin iyon dahil ako ang tensyonado sa aming dalawa. Nagulat na lang ako nang bigla niya akong hinapit sa baywang para lang mapalapit sa kaniya. Sinubukan ko pang umiwas ng tingin sa kaniya ngunit hinawakan na niya ako sa baba nang sandaling iyon upang mapatitig sa kaniya. "Sabihin mo

Tulad ng aking inaasahan, isang mahigpit na yakap ang ibinigay ni Heaven sa kaniyang inaanak nang sila ay nagkita. Literal na na-miss ng aking kaibigan si Chiara at excited siyang makasama ito. Pero bago pa man mangyari iyon ay inayos namin ang mga dapat ayusin. "Buti at naging loyal clients natin kahit wala ako rito," sabi ko kay Heaven nang natapos na ako sa checking ng aming sales. "Ang akala ko ay lilipat na sila sa ibang boutique." Isang ngiti ang ibinigay ni Heaven sa akin, "Thanks to your designs, hindi sila nagdadalawang-isip na sa atin kumuha ng gowns. Even the evening gowns for the upcoming Miss Baguio ay tayo rin ang magiging supplier." Napangiti ako sa sinabi ni Heaven. Sure ako na kakayanin nila ang workload kahit wala ako physically. "So much for that, ano na ang progress ng kaso mo laban sa mga sarili mong magulang?" tanong ni Heaven sa akin. "Ibibigay ba ng korte ang restraining order laban sa kanila?" Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan, "Hindi ko