All Chapters of Becoming The CEO's Contract Lover: Chapter 101 - Chapter 110

Napatulala ako pagkatapos basahin ni Kyle ang sulat. Hindi ko inakala na darating kami sa puntong iyon kung saan si Mama mismo ang hihingi ng tawad sa akin. "Are you okay?" tanong ni Kyle sa akin nang napansin niya ang aking pananahimik. "Gusto mo bang ipatawag ko na si Attorney Lee?" "Okay lang ako," sagot ko. "Hindi mo na siya kailangang tawagin pa." "Jean Antoinette..." "Sa ngayon ay gusto kong i-process ang mga sinabi ni Mama sa sulat," sabi ko sa kaniya. "Gusto kong maniwala, pero may pagdududa pa rin kasi akong nararamdaman sa aking puso." "Hindi iyon maiiwasan lalo na at ilang beses din naman silang naging banta sa iyo," sagot ni Kyle. "Pero nasa iyo naman ang desisyon kung ano ang susunod na hakbang." Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan. Sa totoo lang ay hindi ko na alam kung ano ang aking gagawin. Gusto ko mang makipagmatigasan sa sarili kong ina ay alam ko sa aking sarili na hindi ko iyon kayang gawin sa loob ng mahabang panahon. Nanay na rin ako at ay

"Miss Maria Antoinette, you make wedding gowns and dresses pero hindi ko alam kung married ka na ba o hindi," sabi sa akin ng isa sa aking staff na nakadestino sa Baguio branch. Isang ngiti ang aking ibinigay, "Sabihin na lang nating medyo complicated ang aking lovelife kaya gusto kong manatiling pribado sana iyon." "Pero Miss Maria Antoinette, sayang ang iyong ganda kung hindi ka magpapakasal," giit ng aking tauhan. "Boyfriend ninyo naman po yata ang lalaking madalas ninyong kasama." Bago pa man ako makapagsalita ay narinig ko ang isang pamilyar na boses, "Mapapagalitan ka na naman ni Heaven dahil sa kadaldalan mo." Nangunot ang aking noo nang narinig ko ang tawag ni Roman sa aking kaibigan. Hindi ko alam kung kailan pa naging first name basis ang tawagan nila sa isa't isa. Isang nakakalokong ngiti na lang ang ibinigay niya sa akin nang nagsalubong ang aming paningin. "Sorry po, Miss Maria Antoinette kung sobrang daldal ko po," sabi agad ng aking tauhan. "Forgiven," sagot

As soon as nasiguro na namin ang tungkol sa petsa at venue ng aming kasal ay nagsimula na kami sa aming wedding preparations. As much as possible ay sinisiguro ko na hands on kami ni Kyle sa paghahanda lalo na at hindi puwedeng sa akin lang manggagaling lahat ng desisyon tungkol sa aming kasal. Of course, since pareho kaming nasa fashion industry ay nag-offer na si Kyle na siya mismo ang mag-design ng aking gown. "Walang masama kung ang groom na mismo ang mag-de-design ng gown ng kaniyang bride," sabi ni Kyle sa akin. "I want you to feel special sa araw mismo ng kasal natin." "Pero gusto ko rin sanang ako mismo ang mag-de-design ng sarili kong dress," sagot ko. "I mean, alam ko kung ano ang gusto kong estilo na sa tingin ko ay babagay sa akin bilang bride mo." Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Kyle, "I guess, ang pinakamainam na gawin sa ngayon ay pagsamahin natin ang mga ideya na mayroon tayo para sa gown mo tapos ang final checking ay kay Heaven." Nangunot ang akin

Hindi ko masabi kung alin ang mas malala: ang mapuyat dahil kay Kyle o ang manakit ang aking katawan dahil din sa kaniya. All I know is hindi kami tumigil hangga't hindi ako sumusurrender sa kaniya. Thankfully, attentive si Kyle sa akin kaya nang natapos kami ay siya rin ang naglinis at nagbihis sa akin. "Good morning," sabi ni Kyle sa akin habang may bitbit siyang tray ng pagkain. "Do you want some breakfast in bed o baka ako ang gusto mo?" Natawa na lang ako sa tanong ni Kyle, "As much as I want you ay mas pipiliin ko ang pagkain ngayon. Kailangan ko talaga ng pahinga dahil pinagod mo ako kagabi." "Well, don't blame me na napagod ka dahil alam nating pareho na nag-enjoy ka rin sa ginawa natin," sagot ni Kyle. "You know, puwede naman nating gawin iyon lagi kapag sigurado na nating tulog na si Chiara." Namula ako sa sinabi ni Kyle. Kung wala siyang dinalang pagkain nang sandaling iyon ay sigurado na akong nagawa ko siyang hampasin kaagad sa matipuno niyang dibdib. Isang mahina

Mabilis na lumipas ang panahon nang hindi ko namamalayan. Naging busy kami pareho ni Kyle sa aming mga trabaho lalo na at mas naging hectic na iyon dahil kasabay noon ay ang pagsasaayos namin sa aming kasal. Iyon nga lang, hindi sa lahat ng oras ay kakayanin ng katawan namin ang pagod kaya mas maaga kaming nakakatulog sa gabi. "Nakausap ko na ang suppliers ng bulaklak," sabi sa akin ni Kyle. "Ipinahanap ko na ang mga paborito mong bulaklak." Akmang sasagutin ko na ang sinabi ni Kyle nang may naamoy akong kakaiba mula sa kaniya na hindi nagustuhan ng aking ilong. Bago pa man ako makapagtakip ng ilong ay naramdaman ko na ang pagbaligtad ng aking sikmura. "Ano ang nangyayari sa iyo?" tanong kaagad ni Kyle sa akin nang nakita niyang ako ay naduduwal sa lababo. Hinawi pa niya ang aking buhok upang masiguro na hindi iyon nakaharang sa aking mukha. Isang iling ang aking pinakawalan. Literal na hindi ko rin alam kung ano ang nangyayari sa akin nang sandaling iyon. Ang alam ko lang ay gust