Lahat ng Kabanata ng Becoming The CEO's Contract Lover: Kabanata 111 - Kabanata 120

Tulad ng inaasahan ni Kyle, masayang tinanggap ni Dad ang balita tungkol sa aking pagbubuntis. Iyon nga lang, kahit masaya siya ay hindi niya naiwasan na hindi mag-alala lalo na at hindi pa rin kami kasal nang ako ay mabuntis na naman ni Kyle sa pangalawang pagkakataon. "Ano na ang balak ninyong gawin ngayong buntis na ulit ang aking manugang?" tanong ni Dad kay Kyle. "Dad, engaged naman na kami ni Jean Antoinette," sagot ni Kyle. "Baka magpakasal na lang po kami kapag nakapanganak na siya." Isang iling ang ibinigay ni Dad sa aming dalawa, "That won't do. Dalawang beses nang nagbubuntis si Jean Antoinette at hindi pa rin kayo kasal." "But Dad, mas mainam kung -" "Mas mainam kung magpakasal na kayong dalawa bago manganak si Jean Antoinette para hindi na kayo mahirapan sa apelyido ng pangalawa ninyong anak," sabi ni Dad sa amin. "Look at Chiara's case, gamit niya ang apelyido ni Jean Antoinette at matatagalan pa bago niya magamit ang apelyido natin legally." Isang tango na

Dahil sa aking pagbubuntis ay nagkaroon ng pagbabago sa aking panlasa. May mga paborito akong pagkain na hindi ko magawang kainin dahil ayaw iyon tanggapin ng aking sikmura. Hindi ko naman naranasan noon na sumubok ng iba't ibang kombinasyon ng pagkain dahil kahit stressed ako sa pagbubuntis ay hindi naman ako hinayaan ng aking panganay na maging mapili sa pagkain. In fact, kapag may cravings ako noon ay nagagawa naming hanapin iyon kaagad. Ngayong sa pangalawa ko na lang nagagawa ang iba't ibang kombinasyon ng pagkain na sa tingin ko ay hindi ko gagawin kapag normal ang aking panlasa. "Sigurado ka ba na hindi burger ang gusto mong kainin?" tanong sa akin ni Kyle nang tinawagan ko siya para lang magpabili ng manggang hinog at powdered chocolate drink. "Baka naman --" "How I wish na burger sana ang gusto kong kainin," pambabara ko sa kaniya. "Kung ayaw mong bilhin ang ipinabibili ko ay huwag mo nang bilhin. Ako na lang ang lalabas ng bahay para bumili," may himig pa ng pagtatampo a

Sa paglipas ng mga buwan ay mas naging halata ang paglaki ng aking tiyan kaya mas naging maingat si Kyle sa aking pagbubuntis. Ibinibigay niya lahat ng gusto ko kahit na hindi niya maintindihan ang lasa ng kombinasyon ng pagkaing gusto ko. "Really? Ang akala ko ay tapos ka na sa paghahanap mo ng manggang hinog at chocolate powder," sambit sa akin ni Kyle nang muli akong magpabili sa kaniya noon. "Sigurado ka bang okay pa ang panlasa mo? Sobrang tamis ng kinakain mo ah." Isang mahinang tawa ang aking pinakawalan, "Sigurado ako sa panlasa ko. Hindi pa ito sira tulad ng akala mo." Napailing si Kyle sa aking isinagot. Sinubukan ko pa siyang alukin kaso tinanggihan niya iyon. Ipinakita pa niya sa akin ang tools na hawak niya nang oras na iyon. "Aayusin ko na ang nursery para sa pagdating ng ating baby," sabi ni Kyle sa akin na nagpakunot sa aking noo lalo na nang nakita ko ang color pink na paint. "Hindi ba, hindi pa natin alam kung babae o lalaki ang anak natin?" tanong ko sa ka

Sa recovery room ko na nasilayan ang aking pangalawang anak. Hindi ko naiwasan na hindi mapangiti lalo na nang nakita ko kung paano hawakan ni Kyle ang pangalawa naming anak. "Kamukha ko ulit ang pangalawa nating anak," sabi ni Kyle sa akin. "Kamukha ko si Baby Izabelle." Nangunot ang aking noo. Hindi ko inaasahan na magiging kamukha na naman ng pangalawa kong anak ang kaniyang daddy. Ayaw kong paniwalaan na hindi ko siya kamukha lalo na at ako ang nagdala sa kaniya sa loob ng siyam na buwan. "Puwede ko bang makita ang baby natin?" tanong ko kaagad kay Kyle na mabilis naman niyang pinayagan. Ibinigay niya sa akin ang aming anak na sa ngayon ay payapang natutulog sa bisig ng aking asawa. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis dahil nakita kong magkamukhang-magkamukha sila. Hindi maipagkakailang anak nga siya ni Kyle. Ni wala man lang nakuha sa aking genes ang bata. "Malay natin, kamukha ko nga ang bata pero kaugali mo naman," sabi ni Kyle sa akin. "Baka maging kakampi m

Hindi ko inakalang darating pa rin ang araw na makikita ko ang aking sarili na magsusuot ng wedding dres at maglalakad sa lalaking ipinangako sa akin ang forever na akala ko ay sa fairy tale lang nagaganap."Sinasabi ko na nga ba, sobrang swerte ko na ikaw ang ihaharap ko sa altar," pabulong na sabi sa akin ni Kyle nang ako ay nakalapit na sa kaniya.Isang ngiti ang nanatiling nakapaskil sa aking labi i nang sandaling iyon, "Ikaw lang ba ang swerte?" tanong ko kay Kyle. "Sa pagkakaalam ko ay swerte rin ako sa iyo?"Bago pa man makapagtanong sa akin si Kyle ay narinig na namin ang tikhim ng pari sa aming dalawa. Hindi ko napigilan ang aking sarili na matawa nang mahina dahil kinailangan pa ng pari na tawagin ang aming atensyon."Tayo ngayon ay naririto sa ating simbahan upang saksihan ang pag-iisang dibdib nina Kyle at Jean Antoinette. Bago pa man tayo magpatuloy sa ating seremonya, kung sino man sa inyo ang may nalalaman na dahilan upang hindi ituloy ang kasal na ito sa batas ng Diyos