All Chapters of His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]: Chapter 31 - Chapter 40

40 Chapters

Chapter 31 : Ready?

Tahimik lang si Brie.At ako rin.Ano pa bang sasabihin namin?Pareho kaming nakakulong sa mundong hindi namin pinili. Pareho kaming may tattoo ng mafia sa katawan. Pareho kaming pag-aari ng mga lalaking kayang pumatay nang hindi kumukurap.Nakakatakot isipin.Ilang minuto kaming walang imik.Tanging tunog lang ng air vent sa kisame ang maririnig sa buong kwarto.Hindi ko alam kung ano ang plano ni Sinister para kay Brie. Pero kahit paano, buhay pa siya.At sa ngayon, sapat na muna 'yon.Bigla siyang nagsalita."So..." napataas ang isang kilay niya. "Ikaw pala ang babae ng Russian mob boss?"Napangiwi ako."Grabe naman sa babae.""Eh ano ba?" depensa niya. "Hindi ba?"Napabuntong-hininga ako."Complicated."Natawa siya nang mahina."Calla. Nothing is ever just complicated."Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis."He bought me para daw magdala ng stability sa organization niya." Napairap ako. "Whatever the hell that means.""At hindi ka niya pinipilit?"Napaisip ako sandali bago

Chapter 32 : Sinungaling

Wala akong pakialam sa drama ng ibang tao.Usually.Pero habang nakatayo ako sa lounge ng compound at pinagmamasdan si Calla na mahigpit na hawak ang kamay ng kaibigan niya, may kung anong nakakairita sa sitwasyon.At hindi ko gusto ang pakiramdam na 'yon.Nasa kabilang couch si Sinister, kalmado ang mukha gaya ng lagi. Pero matagal ko na siyang kilala para hindi mapansin ang pagbabago.Nagbago siya.At nagsimula lahat nang dumating si Calla.Nakakabwisit.Tumango si Sinister sa babaeng nakaupo sa tapat namin.Brie.Antonio Tifani's girlfriend.Ang babaeng dapat sana ay patay na ngayon.Gusot ang blonde niyang buhok. May mga pasa sa leeg, braso, at mukha. Punit-punit ang damit niya at halatang ilang oras nang dumadaan sa impyerno.Pero sa kabila ng lahat...Nakakatingin pa rin siya kay Sinister na parang siya ang may kasalanan sa lahat.Matapang.O sadyang baliw.Hindi ko pa alam kung alin."Makinig kang mabuti," malamig na sabi ni Sinister. "Habang nandito ka, susunod ka sa lahat ng

Chapter 33 : You missed me?

Calla's POV"Stop.""Fine."Ngumiti ako nang sobrang sweet at tinaas ko ang thumbs up ko na parang ang bait-bait kong babae.Spoiler alert: hindi ako mabait.At ayon sa mga bodyguard ni Sinister, isa raw akong "manipulative little suka" na ang favorite hobby ay gawing miserable ang buhay ng mga taong nagbabantay sa akin.Which is honestly… a little dramatic.Maybe.Pero hindi ko kasalanan na apat na araw na akong nakakulong sa kwartong ito na parang exotic animal sa isang zoo.Twenty-four hours a day, may bodyguard sa labas ng pinto ko.Pero may favorite ako.Ang night guard.Every eight in the evening siya ang duty, tapos papalitan siya kinabukasan ng alas-diyes ng umaga.Hindi siya kasing laki ng ibang bodyguard ni Sinister. Hindi siya yung mukhang kayang baliin ang leeg ng tao gamit ang isang kamay.Payat siya. Tahimik. Brown ang buhok niya at gray ang mga mata niya na may maliliit na batik.Actually, gusto ko siyang kurutin.Sa mata.Okay, medyo violent pakinggan 'yon.Pero nakaka

Chapter 34 : We were under attack

Sinister POVMas lumala ang sitwasyon kaysa sa inaasahan namin.Hindi simpleng paghihiganti ang ginagawa ng mga Italyano.Galit sila.At kapag galit ang isang organisasyong katulad nila, hindi sila nag-iisip nang maayos. Hindi sila gumagawa ng plano.Sinisira lang nila ang lahat ng madadaanan nila."Nasunog nila ang isa sa mga pantalan natin. Nahuli nila ang isa sa mga shipments natin. At pinatay nila ang bawat babaeng naroon, pati apat sa mga tauhan ko."Tahimik si Calla habang nakikinig.Sa unang pagkakataon simula nang makilala ko siya, wala siyang sarcastic na sagot.Wala siyang insulto.Wala siyang kakaibang plano para takasan ang buong compound gamit ang kung anumang gamit sa banyo.Nakatingin lang siya sa akin.At nakakainis kung gaano ako naapektuhan sa simpleng tingin na iyon."Hindi ko inasahan na ganito kalala ang magiging reaksyon ni Antonio nang kunin kita," sabi ko nang malamig. "Handa siyang gumastos ng milyon para lang masigurong masasaktan ang Russian Mafia."Bumaba a

Chapter 35 : Russian mobster

POV ni CallaIdinikit ko yung labi ko sa kanya, at parang sumabog yung saya sa dibdib ko. Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag—parang sandaling tumigil yung mundo.Tapos biglang… putok.Yung saya na kanina sobrang gaan, biglang bumagsak sa katawan ko na parang yelo. Nanlamig ako agad.Mahigpit niya akong niyakap, pero iba na yung pakiramdam. Yung katawan niya biglang naging tense, alert. May mga boses na sa walkie talkie niya, sunod-sunod, puro gulo, puro panic.Nagulo lahat.Bigla niya akong binitawan, halos maitulak pabalik sa kama. Tumayo siya agad, mabilis magsalita sa Ruso, sunod-sunod, parang may hinahabol na oras.Kinuha niya yung phone niya, tumawag sa isang numero. Walang sinabi. Binaba agad.“Calla… inaatake tayo. Baby, sumama ka sa’kin.”Nanlamig ako.Hindi ko pa siya nakitang ganito. Si Sinister—yung laging mukhang walang kinatatakutan—biglang parang may bakas ng kaba sa mukha niya.Tumawag ulit siya. May kausap, nagtatanong, sumisigaw, mura, tapos binaba ulit.Hinila niy

Chapter 36 : Welcome to my home

Calla's POVMadilim.'Yon lang ang nakikita ko.Parang nilamon na ng dilim ang buong mundo habang nakatali nang sobrang higpit ang mga kamay ko sa likod. Ramdam ko ang lubid na kumikiskis sa balat ko sa bawat galaw, hanggang sa may mainit na likidong dahan-dahang dumaloy sa mga pulsuhan ko.Dugo.Napapikit ako.Seriously... sa ilalim pa talaga ng kama ako nagtago.Alam kong cliché na, at kung tutuusin, sobrang obvious na hiding spot. Pero 'yon ang sinabi ni Sinister bago siya umalis."Stay there."Yeah...Worst advice ever.Kanina pa ako sumisigaw sa mga Italianong dumukot sa'kin. Halos isang oras na akong nagmumura at lumalaban kaya nawalan na siguro sila ng pasensya. Tinapalan nila ng duct tape ang bibig ko bago isinuksok ang itim na sako sa ulo ko.Pagkatapos no'n, parang basura lang nila akong ibinagsak sa likod ng van.Tumama nang malakas ang ulo ko sa bakal na sahig. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang mainit na dugong dumadaloy mula sa tainga ko. May narinig akong nagsalita n

Chapter 37 : Ang Bida sa Entablado

May mga araw na mas madaling paniwalaan na patay ka na kaysa sa aming buhay ka pa.Lalo na kapag bawat hinga ay may kasamang sakit, bawat galaw ay may kapalit na kirot, at ang tanging hinihintay mo na lang ay ang susunod na taong papasok para saktan ka.Sa loob ng silid na iyon, natutunan kong hindi palaging sumisigaw ang katawan kapag hindi na nito kaya. Minsan, tahimik lang itong sumusuko.Dirty.Used.Broken.Numb.Iyon na lang ang natitira sa akin.Hindi pa nila ako ginagalaw sa pinaka-kinatatakutan kong paraan. Sinadya ni Antonio na ipaalam iyon sa akin mula pa noong unang araw.Hindi pa raw niya ibinibigay ang utos.Iyon ang naging parusa niya—ang paghintayin ako. Ang hayaan akong mabuhay nang sapat para matakot sa susunod na mangyayari.Mas gugustuhin ko pang matapos na lang ang lahat kaysa hayaan siyang kunin ang huling parte ng sarili ko na hindi pa niya kayang sirain.Pero mahirap tapusin ang buhay kapag pati katawan mo ay ayaw nang makipagtulungan.Ilang araw na nila akong

Chapter 38 : The show is about to begin

Pumiglas ako.Sinubukan kong sipain ang paa niya.Kinagat ko ang kamay na humawak sa akin.Pero mas malakas sila.Hinila nila ang damit kong punit-punit na. Nang tumama sa sahig ang tela, agad kong niyakap ang sarili ko.“Please, stop!”Hindi sila tumigil.May mga kamay na gumapang sa balat ko. May tumawa malapit sa tainga ko. May bumigat na hininga sa likod ko.Nawala ang lakas sa mga tuhod ko.I screamed for Sinister.Sumigaw ako para sa mga magulang ko.Sumigaw ako hanggang mawala ang boses ko.Walang dumating.Sa ibabaw ko, may mahabang bitak sa kisame.Iyon ang tinitigan ko.Isang linya.Isang punto na maaari kong pagtuunan ng pansin habang pilit kong iniiwan ang sarili kong katawan.Narinig ko ang pagbukas ng zipper.Naging tahimik ang lahat sa loob ko.Then—Isang putok ng baril ang yumanig sa silid.Bumagsak ang lalaking nasa likod ko.Napabitaw ang dalawa pa.Bumagsak ako sa sahig at agad na yumakap sa sarili ko, pilit tinatakpan ang balat kong puno ng pasa at sugat.Walang g

Chapter 39 : Ang Pekeng Nobya

Hindi na kailangang saktan ako ni Antonio para matakot ako.Isang tingin lang niya, sapat na.Isang ngiti.Isang pinto na isinara niya sa likod ko.“We must get you looking good, mi bella,” he said, leading me down the hallway. “Imprisonment hasn’t done you any justice. You look absolutely horrendous.”Wala akong sinabi.Dati, may witty remark na sana akong ibabato sa kanya. Isang insulto. Isang sarcastic na sagot.Pero hindi ko na mahanap ang dating ako.Parang naiwan siya sa silid kung saan nila ako binugbog.Parang namatay siya roon.“A movie?” I asked, my voice barely audible. “What do you mean?”Sa totoo lang, alam ko na ang sagot.Ayoko lang marinig mula sa bibig niya.Ngumisi si Antonio habang hinihila ako palapit sa kanya.“It’s going to be a surprise.”Huminto kami sa tapat ng isang malaking pinto.“A little treat,” dagdag niya, “for Mr. Velkov and his little girlfriend.”Sinubukan kong humakbang palayo, pero mahigpit ang pagkakahawak niya sa payat kong balikat.Binuksan niya

Chapter 40 : Gunshot Between Us

The red light on the camera blinked twice.Once.Twice.Then Antonio pulled me closer.I stared at the two men sitting across the room, both holding cameras aimed directly at me. Their faces were blank, as if they were watching a movie instead of a woman being forced into one.My whole body shook.“Stop crying,” Antonio muttered near my ear. “It’s irritating.”Hindi ko mapigilan.Another sob escaped my throat.His arms tightened around me. I tried to push him away, but my strength had disappeared somewhere between the first punch and the last locked door.His lips brushed my neck.Napatigil ako sa paghinga.Hindi dahil gusto ko.Dahil natakot ako.“No,” I whispered. “Please.”He laughed softly.“Still begging?”I closed my eyes.I needed to leave my body again.Kahit saglit lang.Kahit hindi ko na maramdaman ang sarili ko.I remembered Sinister’s hands around my waist. His deep voice. The way he would look at me as if I was the only person in the room.Sinister.Please.Antonio threw

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP