All Chapters of Ang Asawa Kong No Read No Write: Chapter 41 - Chapter 50

Paglipas ng mga araw, linggo, at buwan ay tuluyan nang nawalan ng gana at pakialam si Arkin kay Elaina. Tila hangin na lamang na dumadaan si Elaina para kay Arkin.Magkaganoon pa man, si Elaina naman ay patuloy pa ring pinagsisilbihan si Arkin. Lahat ng kailangan ng asawa ay siya ang personal na nag-aasikaso para rito. Siya ang namamalantsa ng mga damit nito, higit sa lahat ang mga office attire nito. At bago pa man dumating ang asawa galing opisina ay nakahanda na ang maligamgam na tubig para sa paglilinis o pampaligo nito.Nakasanayan na rin niya na siya mismo ang maghanda ng almusal ni Arkin bago ito pumasok sa opisina. Kahit pa nga pambabalewala lamang ang natatamo ni Elaina mula sa asawa, umaasa pa rin siya na muling babalik ang Arkin na kanyang minahal.May mga araw na napapagod na siya at nawawalan na ng pag-asa dahil sa malamig na pakikitungo at pambabalewala sa kanya. Ngunit mahal na mahal niya si Arkin. Kaya hindi niya ito susukuan. Hangga't hindi mismo ang asawa niya ang na

"Can you please shut your mouth, Priea? Hindi mo dapat sinabihan si Elaina ng ganoon."Madilim na saad ni Arkin kay Priea. Oo nga at nawawalan na siya ng gana sa asawa, ngunit hindi sapat iyon upang ipamukha rito ni Priea ang pagiging mangmang nito.Maarte itong tumingin sa kanya at saka ngumisi."Why? Don't tell me nasasaktan ka pa rin para sa kanya, Arkin?""Asawa ko pa rin siya, Priea.""I know, baby. But don't forget that I'm the one who satisfies you and gives you pleasure in bed. So stop pretending na may pakialam ka pa sa mangmang na babaeng iyon. Babe, why don't you kick her out of this mansion? Total naman, wala na siyang silbi sa'yo."Malalim na bumuga ng hangin si Arkin. Sa totoo lang, kahit paano ay nakokonsensya siya sa ginagawa niya sa asawa. Pero si Priea ngayon ang nagpapasaya sa kanya, lalo na pagdating sa kama."Not now."Maikli niyang tugon sa babae.Kaya naman ay napaismid si Priea at padabog na umupo sa malambot na upuan. Gigil nitong tinusok-tusok ang hotdog na n

"Elaina, tawag ka ni Senyorito." Saad ni Arlene nang puntahan siya nito sa likod ng mansion. Agad siyang tumayo at ipinagpag ang mga kamay na may lupa pa. Inayos niya ang kaniyang nalukot na blusa. Kagabi kasi ay hindi na niya nakausap pa ang asawa. Hindi nga niya alam kung anong oras ba umuwi si Arkin. Basta paggising niya kanina, nasa mahabang sofa ito at doon na natulog. Malalim na humugot ng hininga si Elaina. Ibang-iba na ang pakikitungo sa kaniya ni Arkin. Ni hindi na niya maramdaman ang pagiging asawa nito sa kaniya. Paakyat na sana siya sa kanilang kuwarto nang sabihin ni Arlene na nasa opisina ito. Kaya naman ay doon na siya dumiretso. Bago tuluyang pumasok, tatlong beses siyang kumatok. "Pasok." Mula sa loob ay narinig niya ang sabi ng kaniyang asawa. Pagkapasok niya ay tumambad sa kaniya ang seryosong mukha ni Arkin habang nakaupo ito sa swivel chair. May isa pang lalaki na nakaupo sa isa pang upuan na nakaharap sa kaniyang asawa. "Asawa, pinatatawag mo raw ako?

Kinaumagahan, hindi halos nakatulog si Elaina dahil sa nangyari kagabi. Hindi niya lubos maisip na pag-iisipan siya ng masama ng kaniyang asawa. Muling namaga ang kaniyang mga mata dahil sa magdamag na pag-iyak. Pagkagising niya ay wala na si Arkin sa kaniyang tabi—maaga na naman umalis ang kaniyang asawa nang hindi man lang siya kinakausap o tinitingnan man lamang. Ni hindi man lamang ito nag-aksayang ng oras upang ayusin ang problema nilang mag-asawa. Bakit ganoon na lamang kabilis maniwala ang kaniyang asawa? Ni hindi man lamang siya binigyan ng pagkakataon na maipaliwanag ang sarili niya. Ganoon na ba talaga siya kawalang-halaga sa asawa? Impit na napahikbi si Elaina. Habang nakatitig sa kisame ng silid, nadarama ni Elaina ang matinding sakit, hindi lamang sa kaniyang puso kundi maging sa kaniyang braso na mayroon nang pasa dahil sa mahigpit na pagkakahawak sa kaniya ni Arkin kagabi. Pilit niyang inayos ang sarili. Nais niyang bumawi at patunayan kay Arkin na wala siyang ginag

Bahagyang naka idlip si Elaina sa ibabaw ng malamig at maruming karton dahil sa labis na kapaguran. Ang kaniyang mga mata ay muto at mamasa-masa pa rin sa walang patid na pagluha, at ang kaniyang tiyan ay kumukulo sa matinding gutom.​Ngunit biglang naputol ang kaniyang pahinga nang may biglang magbuhos ng isang timbang malamig na tubig sa kaniyang katawan.​"Ah!" sigaw at napabalikwas si Elaina, habang napahawak sa kaniyang dibdib. Basang-basa ang kaniyang manipis na damit at nanginginig ang kaniyang buong katawan dahil sa gulat at ginaw.​Nang iangat niya ang kaniyang tingin, nadatnan niya si Priea na nakatayo sa kaniyang harapan, nakapamewang at may hawak na timba ang babae . Nakakalokong ngumisi si Priea kay Elaina. ​"Gising ka na pala, mangmang," malamig at puno ng panggigigil na saad ni Priea. Lumapit ito at pilit na hinawakan nang marahas ang baba ni Elaina upang patingalain ito. "Tingnan mo nga naman ang sarili mo... Bagay na bagay sa 'yo ang lugar na ito. Isang dumi na nabi