All Chapters of แค้นรัก: Chapter 111 - Chapter 120

เขาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่มีเสน่ห์ดึงดูดของเธอไม่วางตา ฟังเธอร่ายยาวออกมาด้วยความจริงจัง และรับรู้ได้ทันทีว่าเธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรอย่างที่พูดจริงๆ แต่โทษฐานที่เธอปล่อยให้เขาเฝ้ารอมาทั้งวัน ขอแกล้งเล่นสักหน่อยแล้วกัน "คุณรู้ไหมว่าพยาบาลที่มากับคุณ เขามาเช็ดตัวให้ผม" ไบรอันต์เอ่ยออกมาเสียงนิ่ง หลังจากที่เธอร่ายประโยคคำพูดยาวเหยียดนั้นจบลง "แล้วคุณก็ยอมแก้ผ้าให้เขาเช็ดง่ายๆเลยหรอคะ?" คำพูดเขาทำเอาเธอรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันทีที่ได้ยิน พลางจ้องเขากลับอย่างไม่ละสายตาเช่นกัน "ก็เขาบอกว่าเป็นคำสั่งของคุณ ผมก็เลยยอมให้เขาแก้ผ้าแล้วเช็ดตัวให้" ไบรอันต์พูดออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติของเขา ที่มักจะแก้ผ้าแล้วมีผู้หญิงมาคอยเช็ดตัวให้ นั้นทำเอาฮันน่าถึงกับใบหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที "เหอะ! ฉันไม่เคยสั่งให้คนอื่นมาทำหน้าที่แทนตัวเอง คุณมันโง่ที่สุดเลยไบรอันต์!" ฮันน่าตะเบ็งเสียงใส่เขาอย่างไม่พอใจ แล้วยกฝ่ามือขึ้นฟาดไปที่ไหล่ของเขาเต็มแรง เพี้ยะ!! ก่อนจะหุนหันลงจากเตียงด้วยความไม่พอใจ แต่ก็ถูกมือหนาคว้าเอวคอดของเธอไว้ได้ทัน พร้อมดึงให้เธอกลับมานั่งที่เดิม แล้วรวบกอดร่

"คุณหมอตอบตกลงสิ แล้วผมจะเลิกบีบ" "ไม่…อะ!" นี้เขาบ้าไปแล้วหรือไงกัน มาเอาเปรียบร่างกายเธอเพื่อแลกกับอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน แผลเขายังไม่หายเลยด้วยซ้ำ แถมบางจุดยังมีเลือดซึมออกมาอยู่เลย "ผมต้องไปช่วยเพื่อน" ไบรอันต์พูดขึ้นมาอีกครั้ง พลางผ่อนแรงที่บีบหน้าอกของเธอลง ก่อนจะลากมือเลื่อนลงต่ำไปตามหน้าท้องแบนราบของเธอ ทำเอาร่างกายของเธอเกร็งไปทั้งตัวด้วยความรู้สึกวาบหวาม "เพื่อนคุณเป็นอะไรคะ?" คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ทั้งที่เขาเองก็บาดเจ็บขนาดนี้แต่ยังบอกว่าจะไปช่วยเพื่อนอยู่อีก "เป็นบ้าครับ" ไบรอันต์เอ่ยตอบออกมาทันทีที่เธอถามจบ แต่คำตอบที่ได้ทำให้เธออยากจะตะบันหน้าหล่อๆของเขาให้เละจริงๆ ตอบมาได้ยังไงว่าเป็นบ้า "ห๊ะ!?" "มันเป็นบ้าครับ คลั่งใกล้ตายแล้ว" "คุณนั่นแหละที่บ้า ปล่อยได้แล้ว" ไม่รู้ว่าเขาจะมือปลาหมึกไปถึงไหนทั้งล้วงทั้งลูบ จนเธอแทบจะทนต่อสัมผัสวาบหวามจากเขาไม่ไหวแล้ว "แล้วคุณหมออยากโดนคนบ้าจับกินไหมละครับ" ใบหน้าหล่อเหลาปรากฎรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที "ถ้าคุณอยากหายก็เอามือออกไปด้วยค่ะ ไม่งั้นฉันทุบแผลคุณแน่!" เมื่อจนปัญญาจะทำให้เขายอมปล่อยมือออกจากการล้วงล้

"เอาแค่นิ้วจริงๆหรอ" ไบรอันต์ถามย้ำอีกครั้ง ก่อนจะเพิ่มนิ้วเข้าไปในร่องสวาทที่เปียกแฉะและคับแน่นของเธออีกหนึ่งนิ้ว แล้วขยับเข้าออกด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น "อูยย อ๊ะ! อ่า ชะ ใช่เวลา อ่า~ มาถามไหมเล่า!" "ผมต้องการคำตอบครับคุณหมอ" ไบรอันต์กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางแกล้งดึงนิ้วออกจากร่องสวาทคับแน่นของเธอจนเกือบสุด "มะ ไม่เอาไม่พอ อื้ออ อ่าา~" น่าอายจริงๆ แล้วทำไมเขาต้องให้เธอตอบด้วย ทั้งๆที่ตัวเองก็เป็นคนคุมเกมอยู่แล้ว และรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องการอะไร พอตอบออกไปว่าไม่ ฮันน่าก็ได้แต่ก้มหน้ามุดเข้าหาแผงอกแกร่งของเขาทันทีด้วยความเขินอาย ก่อนที่นิ้วเรียวยาวของเขาจะขยับทำหน้าที่ต่อไม่มีขาด จนร่างกายเธอรู้สึกเกร็งกระตุก แรงขมิบตอดรัดถี่ที่นิ้วของเขาก็เพิ่มมากขึ้นไป "หึ ไว้เสร็จธุระเมื่อไหร่ค่อยเอาของจริงนะครับ ผมขอติดไว้ก่อน" คำตอบของเธอทำเอาเขายิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะรีบเร่งขยับนิ้วเพื่อพาเธอไปส่งให้ถึงฝั่ง "อ๊ะ! อะ อร๊ายยยย~ คุณ..." "ซี๊ดดด!! คุณกำลังทำให้ผมเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้นะฮันน่า" ไบรอันต์กัดฟันแน่นอย่างข่มอารมณ์ เพราะเขามีงานต้องทำเลยไม่อยากจะทำอะไรมากไปกว่านี้ ถึงได้พยายควบ

ผ่านไปกว่าสองชั่วโมงที่ไบรอันต์ขยันตักตวงความสุขมาจากคุณหมอคนสวยอย่างฮันน่า กว่าจะนึกได้ว่าเพื่อนเขายังรอเขาอยู่ ร่างสูงถึงขยับลุกขึ้นจากการนอนซุกหน้าอกอวบใหญ่ของเธอทันที "ฮันน่า" ไบรอันต์เอ่ยเรียกชื่อคนตัวเล็กที่ยังคงนอนหอบหายในอยู่ ด้วยความเหนื่อยจากบทรักแสนยาวนานที่เขาบรรเลงให้กับเธอ "คะ?" ฮันน่าลืมตาขึ้นมามองหน้าเขาอย่างสงสัย "ถ้าท้อง...ประมาณนี้ คุณรู้ไหมว่ากี่เดือนแล้ว" ไบรอันต์ถามออกมาก่อนจะวาดมือทำท่าทางประกอบ ทำเอาฮันน่าที่นอนอยู่ถึงกับต้องลุกขึ้นนั่งทันที "ถาม...ถามทำไมหรอคะ" ใจดวงน้อยเต้นรัวอย่างบอกไม่ถูก อยู่ดีๆก็มาถามเรื่องท้องกับเธอแบบนี้ หรือว่าเขา...เขาไปทำผู้หญิงที่ไหนท้องหรือเปล่า แค่คิดว่าเขาอาจจะไปทำผู้หญิงคนอื่นท้องใจของเธอก็เหมือนจะแตกสลายอย่างบอกไม่ถูกทั้งที่ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันกับเขาแท้ๆ แต่ก็หวังลึกๆว่ามันคงไม่ใช่อย่างที่เธอคิดหรอกนะ...มั้ง "จำที่ผมคุยกับโลเวลได้ใช่ไหม? ผู้หญิงคนนั้นเธอท้อง ผมกับเพื่อนเลยอยากรู้ว่าเธอท้องได้กี่เดือนแล้ว แล้วท้องกับเพื่อนผมหรือเปล่า" ไบรอันต์อธิบายอย่างละเอียดในรอบเดียว เมื่อเห็นว่าสีหน้าของคุณหมอคนสวยเริ่มไม่สู้ดีนั

@ผับหรูแห่งหนึ่ง พอทานข้าวเสร็จ ไบรอันต์ก็ขับรถพาฮันน่ามายังผับหรูแห่งนี้ต่อทันที สร้างความสงสัยให้กับร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆไม่น้อย ที่อยู่ดีๆเขาก็ดันพาเธอมาในสถานที่แบบนี้ไม่บอกกล่าวกันก่อนสักคำ "มีงานต่อที่นี้หรอคะ?" ฮันน่าหันกลับมาถามคนตัวโตข้างๆทันที ที่มองสำรวจภายนอกแล้วนั้น ท่าทางจะหรูไม่ใช่น้อย น่าจะสำหรับพวกระดับ vip เท่านั้นหรือเปล่าถึงจะเข้าได้ "เปล่าครับ" ไบรอันต์ตอบด้วยใบหน้านิ่งๆ แต่น้ำเสียงที่ใช้คุยกับเธอยังคงโทนเดิม คือความทุ้มละมุนไม่ได้นิ่งตามใบหน้าของเขา "แล้วมาทำไมคะ" ไม่มีงานต่อ ไม่ได้นัดใคร แล้วสรุปเขาจะมาทำไม หรือเกิดคิดอยากมาก็มางั้นหรอ "มาดื่มกับคุณไงครับ" ครั้งนี้เขาพูดด้วยรอยยิ้มบาง ก่อนจะเปิดประตูรถจากรถไป แล้วเดินอ้อมมายังฝั่งที่เธอนั่งอยู่ ก่อนจะยื่นมือมาเปิดประตูให้เธอที่ยังคงนั่งงุนงงอยู่ "เชิญครับ" มือหนาข้างหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้า ฮันน่าเองก็ไม่รอช้าที่จะยื่นมือไปจับมือเขาไว้แน่น แล้วก้าวลงจากรถ "ดูเหมือนว่าชุดฉันจะไม่เข้ากับสถานที่เลยนะคะ" ฮันน่าก้มลงมองตัวเองอย่างไม่มั่นใจ ปกติถ้าเธอมาที่แบบนี้เธอแทบจะแต่งตัวจัดเต็มทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ดั