All Chapters of แค้นรัก: Chapter 141 - Chapter 150

"พี่ให้เวลาอีกหนึ่งเดือน เพราะยังไงพี่ก็ไม่ยอมให้เมียกับลูกต้องไปเหนื่อยทำงานแน่นอน เข้าใจนะครับ" ความตั้งใจอีกอย่างของเขา ตั้งแต่ที่รู้ว่าเธอท้องเขาก็อยากจะให้เธอหยุดทำงานเลยทันที แต่ดูแล้วเมียเขาก็หัวแข็งใช้ได้คงไม่ยอมง่ายๆ เขาเลยปล่อยมาจนถึงแต่งงาน และครั้งนี้เขาจะไม่ยอมใจอ่อนให้เธออีกแล้ว "จนกว่าจะทำไม่ไหวไม่ได้หรอคะ รอให้ท้องโตก่อนก็ได้ นะคะพี่ไบรอันต์ นะคะ~" ฮันน่าพลิกตัวขึ้นมานอนเกยบนตัวของเขา ก่อนจะต่อรองเสียงหวานพร้อมทั้งแนบแก้มลงกับแผงอกแกร่งแล้วถูไปมาอย่างออดอ้อน เธอรู้ว่าเขาแพ้ลูกอ้อนของเธอ เพราะนานๆครั้งเธอจะอ้อนเขาแบบนี้ และเขาก็ใจอ่อนทุกครั้งที่เธออ้อน หรือถ้าไม่ยอมก็คงต้อง...อ่อยต่อ "จุ๊บ เดือนเดียวครับที่รัก" เธอคงคิดว่าเขาจะแพ้ลูกอ้อนของเธออีกสินะ ถึงได้อ้อนเขาหนักขนาดนี้ ใช่! เขาแพ้ตั้งแต่เธอถูแก้มเนียนๆกับอกเขาแล้ว แต่เขาต้องทำใจแข็งเพื่อไม่อยากให้เมียต้องไปทำงาน "นะคะพี่ไบรอันต์ จุ๊บ! จุ๊บๆๆ นะคะสามีของหนู" "ไหนลองเรียกอีกทีสิ" ไบรอันค์เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มบางๆ และเอ่ยบอกให้เธอเรียกเขาอีกรอบ บอกเลยว่าเจอลูกอ้อนจากเธอรอบนี้เขาก็แทบจะยอมโอนอ่อนให้เธอเลยทันที

ฮันน่าลุกขึ้นนั่งทันทีที่เขาพูดจบ ก่อนจะค่อยๆยื่นมือสั่นๆไปปลดเข็มขัดเขาออกช้าๆ โดยที่มีคนตัวโตให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี จนกระทั้งมือนุ่มๆสัมผัสเข้ากับลำกายขยายใหญ่ของเขาเบาๆ "ซี๊ดดดดดด!" แค่มือนุ่มๆของเธอสัมผัสกับแกนกายใหญ่ของเขา เสียงครางเสียวซ่านก็ดังออกมาจากริมฝีปากได้รูปของเขาทันที "แบบนี้ แล้วก็...แบบนี้ใช่ไหมคะ" ฮันน่าประคองแกนกายใหญ่ของเขาไว้ด้วยมือข้างเดียวที่กำแทบไม่รอบลำกายเขา ก่อนจะชัดรูดขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะเนิบนาบ แล้วก้มลงใช้ลิ้นแตะๆเบาๆ ตรงบริเวณส่วนหัวที่มีน้ำกามของเขาปริ่มออกมานิดๆ ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นถามอย่างสงสัยว่าเธอทำถูกหรือเปล่า แต่ท่าทียั่วยวนของเธอนั้นกลับตรงกันข้ามกับสายตาซื่อๆไร้เดียงสาที่เธอส่งออกมาให้เขานัก "อ่าส์~ ชะ ใช่แล้วที่รัก ซี๊ดดด!!" ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอค่อยๆจูบลงเบาๆตรงส่วนหัวบานใหญ่ของแกนกายเขาอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะอ้าปากครอบลงไปกับความใหญ่โตของลำกายตรงหน้าที่กระตุกเกร็งไปมาอยู่ในมือเล็กของเธอ แล้วขยับศีรษะผะงกขึ้นลงเพื่อให้ริมฝีปากนุ่มๆของเธอกลืนกินความใหญ่โตของเขา โดยที่มือก็คอยช่วยชักรูดมันขึ้นลงไปด้วย แม้ท่าทางของเธอจะดูเงอะงะอยู่บ้าง

"อยากขี่~" ฮันน่าตอบเสียงหวานกระเซา พร้อมกัดปากตัวเองอย่างเซ็กซี่ช้อนสายตาขึ้นอ้อนวอนเขาเต็มที่ "ไม่ได้ อ่าา ที่รักขี่ไม่ได้ ซี๊ดดดดดดด!!" แค่แรงที่เขากระแทกก็หนักพอแล้ว ถ้าเธอขึ้นขย่มเองจะยิ่งอันตรายกับลูกในท้องแน่ๆ "ชิ๊! งั้นก็ขยับสักทีสิ อ๊าา~ เสียวจะแย่แล้วนะ" เมื่อถูกขัดใจ เธอก็หน้าบึ้งใส่เขาอย่างไม่พอใจทันที ก็เพราะเขามัวแต่ลีลาอยู่แบบนี้ไงเธอเลยจะทำเอง "โอเคๆๆ ขยับแล้วครับ จุ๊บ ซี๊ดดด~" พรึบ! ไบรอันต์ดึงร่างบางขึ้นมานั่งเบาๆ ก่อนจะเริ่มขยับกระแทกเอวสอบเข้าออกร่องสวาทที่แฉะไปด้วยน้ำกามของเขาและเธออีกครั้ง พั่บๆๆ พั่บๆๆๆ "ท่านี้ อ๊าา~ อูยยย ชอบแบบนี้ อะ! อ่าๆๆๆ" ฮันน่ายิ้มหวานอย่างชอบใจ เมื่อเขาโอบประคองตัวเธอไว้ในท่านั่ง แต่ไม่ได้นั่งบนตักเขา ก่อนที่จะถูกเอวสอบกระแทกเข้าใส่อย่างเป็นจังหวะ "ชอบแล้วมีรางวัลให้พี่ไหม อื้มมมม~" เพียงแค่เขาถามหารางวัล เธอก็มอบจูบแสนหวานให้เขาทันทีอย่างรู้งาน ไบรอันต์ปล่อยให้คนตัวเล็กรุกล้ำเล่นกับริมฝีปากและดูดดึงลิ้นของเขาอยู่แบบนั้น มือหนาก็คอยโอบคอยบีบเค้นหน้าอกอวบใหญ่ไปด้วยตลอด เขาคิดแล้วว่าถ้าเธอคลอดเขาคงจะเร่งทำลูกคนต่อไปต่อทัน

ผู้คนมากมายทั้งเหล่านักเสี่ยงโชค และเหล่านักท่องราตรี นักดื่มทั้งหลาย ที่ต่างหลั่งไหลเข้ามายังคาสิโนแห่งนี้ไม่หยุด และที่แห่งนี้ไม่ใช่ว่าใครก็จะเข้ากันได้ง่ายๆ เพราะแต่ละคนต้องถูกคัดกรองอย่างเข้มงวด ก่อนที่ลูกน้องของไบรอันต์จะยอมปล่อยให้เข้ามาด้านในได้ ร่างแบบบางหุ่นเซ็กซี่อวดเรือนร่างทั้งบนและล่าง เดินนวยนาดเข้ามาภายในคาสิโนแห่งนี้ในเวลาที่ใกล้จะมืด ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำรัดรูปสั้นแค่คืบ ขับให้เธอดูโดดเด่นทุกก้าวเดิน พร้อมกับรอยยิ้มที่โปรยเสน่ห์จากเธอ ที่ส่งยิ้มให้กับทุกคนที่มองมายังเธออย่างเชิญชวนให้เข้าหา "รับอะไรดีครับ" บาร์เทนเดอร์หนุ่มเอ่ยถามอย่างสุภาพเมื่อเห็นลูกค้าสาวคนสวยนั่งลงบนเก้าอี้บาร์หน้าเคาน์เตอร์ "อะไรก็ได้ค่ะ" เธอตอบออกมาง่ายๆแค่นั้น แล้วหันไปสอดส่องสายตามองดูบรรยากาศรอบๆต่อทันที เพราะนี้เป็นครั้งแรกที่เธอได้ก้าวเข้ามาเหยียบที่นี้ แต่กว่าจะเข้ามาได้ก็ถูกตรวจตราอย่างเข้มงวดใช่ย่อย "เอ่อ...ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคุณไบรอันต์กลับไปหรือยัง" เบลหันกลับมาถามบาร์เทนเดอร์หนุ่มด้วยรอยยิ้มหวาน เมื่อสังเกตดูแล้วลูกน้องของไบรอันต์ที่ดูแลความปลอดภัยอยู่รอบๆ ไม่ได้มีเยอะอย่างท

"พวกมึงทำบ้าอะไรกันวะ! พาเมียกูมาที่นี้ทำไม!!" ไบรอันต์ตวาดใส่ลูกน้องเสียงดังลั่น เพราะรู้สึกโมโหจนเลือดขึ้นหน้า และสถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนทุกอย่างมันกำลังแย่ไปหมดแล้ว "นายถามตัวเองก่อนดีกว่านะครับ ว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่" เป็นเสียงของโลเวลที่เอ่ยออกมานิ่งๆ พร้อมกับจ้องมองผู้เป็นนายด้วยสายตานิ่งเรียบ ก่อนจะหันไปกระตุกยิ้มเหยียดให้กับเบล ที่ยังคงยืนสะอื้นตัวสั่นเทาอยู่ที่เดิม ทั้งที่ร่างกายยังคงเปลือยเปล่าอยู่แบบนั้น ต่างจากไบรอันต์ที่ตอนนี้สวมใส่กางเกงไว้อย่างลวกๆแล้วแต่ท่อนบนยังคงเปลือยเปล่าอยู่ "ไอ้โลเวล!!" ไบรอันต์กัดฟันแน่นอย่างโกรธจัด ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ลูกน้องคนสนิทที่กล้ามาสั่งสอนเขาแบบนี้ พรึบ! "....." โลเวลยกปืนในมือขึ้นเล็งมาทางเจ้านายหนุ่มของตัวเองทันทีอย่างมาดมั่นพร้อมด้วยสายตาที่ดุดัน แต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากปากเขา ทำให้ไบรอันต์ชะงักไปทันที เพราะรู้จักนิสัยของลูกน้องคนสนิทคนนี้ดีว่าเป็นยังไง เพราะหากได้จับปืนเมื่อไหร่ก็เลือดเย็นไม่แพ้เขา "โธ่เว้ย!!" ไบรอันต์ได้แต่สถบออกมาอย่างหัวเสียเมื่อทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะกรวดข้าวของที่อยู่รอบตัวหล่นกระจายเกลื่อนพื้นเพื่อร