Semua Bab MR.CEO and ME: Bab 91 - Bab 97

THIRD PERSON:Mula sa dulo ng hallway, namataan ni Mira sina Aling Carmen at Aling Marlyn na naglalakad habang nag-uusap. Agad siyang napangiti at mabilis na lumapit sa dalawa.“Inay!” masigla niyang tawag.Ngunit nang makalapit siya at masilayan ang mukha ng kanyang ina, agad napawi ang ngiti sa kanyang labi. Hindi maitago ang lungkot sa mga mata nito, namumugto at tila kakaiyak lamang.“Bakit, Inay? May problema po ba?” kunot-noong tanong niya, halata ang pag-aalala sa tinig.Mabilis namang ngumiti si Aling Carmen, kahit halata na pilit lang ang ngiti.“Naku, wala ‘yon, anak,” sabi niya, sabay mahinang tawa. “Na-miss lang kita. Hindi kita katabi matulog kagabi, eh.”Habang sinasabi iyon, saglit itong napatingin kay Aling Marlyn, isang tinging may kung anong babala, na para bang may hindi dapat mabanggit.Hindi na iyon pinansin ni Mira. Sa halip ginatungan na lang din ang biro ng kanyang ina, at mas lumapit pa siya at yumakap sa braso ng kanyang ina.“Naku, ang Inay talaga… isang gab

DOMINIC POV:Nagising ako sa ingay ng plato at kutsara.Napakunot-noo pa ako. Hindi ako sanay na may ganitong tunog sa suite ko. Usually, katahimikan lang ang bumabati sa umaga ko at sa ingay ni Felix.Bigla akong napamulat nang maalala ko si Mira. Nasa suite ko nga pala.Mira!Mabilis akong bumangon, at dahil sa sobrang pagmamadali, muntik pa akong matumba mula sa sofa.“Hay’ss… oo nga pala,” bulong ko habang napapahawak sa batok. “Dito lang pala ako sa sofa natulog.”Mabilis na hinanap ng mga mata ko ang pinanggagalingan ng amoy at ingay, doon sa open kitchen na kita agad mula sa sala.At laking pagkadismaya ko nang hindi si Mira ang nakita ko roon.Kundi si Felix.May hawak pa siyang plato at mukhang katatapos lang kumain. Pero ang amoy ng pagkain… nakakagutom.Kumalam ang tiyan ko bigla.Pero mas nauna pa ring naghanap ang mga mata ko kay Mira.“Good morning, sir—ay, mali. Tanghali na po pala,” bati ni Felix, halatang nag-e-enjoy sa pagkain.I ignored him.Napakurap siya bago nagp

DOMINIC POV:Hawak hawak ko ang cellphone ko. habang nakabukas ang chat window namin ni Mira.Five minutes na, wala pa rin akong maisip na i-send.Unbelievable.I run an empire. I negotiate contracts worth millions. Pero isang simpleng message lang, hindi ko ma-compose nang maayos.Just type it, Dominic!Nag-type ako.“Nakauwi na kayo?”Binasa ko ulit.Parang masyadong formal.Delete.Type ulit.“Nakauwi ka na?”Mas okay.Pero bakit parang ang casual?Delete.Napabuntong-hininga ako at tumitig sa kisame.Dominic, it’s just a message.Hindi ito board resolution. Nagre-review lang?Nag-type ulit ako.“Nakauwi na kayo?”Safe. Neutral. Professional.Send.Tinitigan ko ang screen.Walang reply.Bigla kong naisip, baka tulog na siya.Baka istorbo ako.Baka iniisip niya bakit ako nagme-message ng ganitong oras.Nag-type ulit ako.“Tulog ka na?”Sandali..... Mukha ba akong naghahanap?Delete.Typing......“Gising ka pa?”Send.Napailing ako sa sarili ko.Ano ba ’to?Hindi ko dapat iniintindi