ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / MR.CEO and ME / บทที่ 71 - บทที่ 80

บททั้งหมดของ MR.CEO and ME: บทที่ 71 - บทที่ 80

151

CHAPTER SEVENTY-ONE

DOMINIC POV:Seryosong nakikinig ako sa presentation at tahimik din silang lahat. Tanging boses lang ng mga executive ang maririnig habang ipinapaliwanag ang detalye ng hotel partnership at endorsement deal, collaboration sa isang luxury lifestyle brand, expansion ng hotel visibility, at paggamit ng ilang floor bilang exclusive venue para sa kanilang events at photoshoots.“Ang target market po natin ay high-end clients, business executives, foreign investors, at celebrity endorsements,” paliwanag ng isa sa mga presenter habang naka-project sa screen ang layout ng hotel.Nakatagilid lang ang ulo ko, nakikinig, o mas tama, nagpapanggap na nakikinig. Dahil gumugulo sa isipan o sabihin na nating gusto ko na siyang makita.I gave a slight nod. “Go on,” sabi ko, kahit kalahati lang ng utak ko ang present.Hanggang sa....Biglang may dumaan sa labas ng glass wall ng meeting room.Isang pamilyar na pigura.Mira.Parang may kung anong kusang humigpit sa dibdib ko.At automatic na nag-focus ang
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-TWO

THIRD PERSON:At doon na nga kinuwento ni Felix ang lahat-lahat ng mga napansin at nalaman niya tungkol kay Dominic. Habang nagsasalita siya, pare-pareho ang ekspresyon ng mukha nina Joy, Marites, at Lisa, nakanganga, nanlalaki ang mata, at halatang hindi makapaniwala sa mga naririnig.Kinuwento niya kung paano nagsimula ang lahat, noong saluhin ni Dominic si Mira nang muntik na itong mahulog mula sa swivel chair. Isang eksenang akala ng lahat ay ordinaryo lang, pero para kay Dominic, doon pala nagsimulang magbago ang lahat.Sinundan pa iyon ng malamig at kalmadong ekspresyon ni Mira, isang tinging tahimik pero malakas ang dating, na siyang tuluyang umagaw ng atensyon ni Dominic. Mula noon, hindi na mapakali ang CEO. Inalam nito ang bawat detalye tungkol kay Mira, mula sa trabaho, ugali, hanggang sa maliliit na bagay na kahit siya mismo ay hindi niya napapansin.Habang lumilipas ang mga araw, unti-unting nagkakaroon ng kakaibang epekto si Mira kay Dominic. Sa sobrang pagiging curious
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-THREE

DOMINIC POV:I froze.Literal na nanigas ang buong katawan ko.Parang may biglang nag-buffer sa utak ko, sabay pandilim ng paningin ko sa paligid at ang liwanag na nakatutok lang ay kila Mira at Cyrus..“Aba’t!! bakit n’andiyan ang dwendeng ‘yan?!!" parang sasabog sa isipan kong sabi"Waahhh!! Bakit na andyan yan!!" rinig ko pang gulat na sabi rin ni Felix. Malamang si Cyrus ang tinutukoy niya.Ramdam ko agad ang pag-alsa ng mga ugat sa leeg ko habang nakatutok ang mga mata ko sa eksenang nasa harap ko si Cyrus at Mira magkatapat silang kumakain. Kahapon diyan ako naka pwesto at kaharap ko siya kaya ba't ka nandyan?! May biglang lumitaw na 'selos na selos na ako' at mabilis na lumapit sa kay Cyrus!! "Wait, excuse me?... That’s my spot, little dwarf Cyrus. Kindly move!!!” Ang pag angat ng paa ko at pag sipa agad kay Cyrus palayo kay Mira.Bigla akong napailing, pilit kinakalma ang side ng utak ko na may kung anu-anong balak gawin sa nakakairita kong pinsan.At hindi pa doon natapos.
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-FOUR

Sobrang ramdam na ni Cyrus ang pagbabago ng ihip ng hangin sa buong canteen, hangin na nangangamoy selos galing kay Dominic, pero kung may barometro ang selos ni Dominic, siguradong basag na siya.Kanina, maayos pa naman ang lahat. Nakukuha niya pang mag biro at magpalakas charming kila MIra.Pero nang dumating si Dominic, parang may nagpatay ng aircon at nagpalit ng klima, biglang lumamig, biglang sumeryoso pati ang kaluluwa niyang nasa charming mode ay biglang nag-log out,napalitan ng seryosong mode.******CYRUS POV:Pangalawang beses ko na siyang nakitang ganyan ang aura niya, ’yung tipong hindi pa siya nagsasalita pero may kasamang threat ang bawat titig niya sa akin.Gan’yan ka na ba magselos, pinsan? Sagad na ba iyan?!Hoy, Dominic, hindi mo ako makukuha sa mga ganyanan mo,, sabay pilit na pag-iwas ng tingin.“Tssk,” napasinghot na lang ako.At para bang hindi pa sapat ’yon, umupo pa talaga siya sa mismong harapan ko. At katabi pa ni Mira.Ni hindi man lang niya hinayaan na ma
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-FIVE

THIRD PERSON:Naka-upo nang tuwid na tuwid si Felix sa harap ng mesa ni Dominic, ‘yung tipong kahit lumakas pa ang hangin at humampas sa kanya, hindi siya gagalaw.Samantalang si Dominic naman ay nakasandal sa upuan, mariing hinihilot ang noo, parang pilit pinipigilan ang sumasabog na inis sa loob niya.Alam na alam ni Felix ang senyales na iyon. Sumasakit na naman ang ulo ng boss niya.At hindi iyon dahil sa trabaho.Kundi dahil sa eksenang nasaksihan kanina. Dahil kay Mira. At dahil na naman kay Cyrus.Tahimik si Dominic. Walang sermon iniipon. Dahil kung may naiipon man sa kanya buong maghapon, iyon ay selos. Pero ramdam ni Felix ang inis na parang usok na unti-unting bumabalot sa buong opisina. Nakakabigat, at halos nakakasakal.Napaluwag pa nga siya ng pagkakatali ng necktie, parang nauubusan na siya ng hangin.Delikado na ’to, bulong ng isip niya.Parang matitigok na ako sa sobrang tensyon.Kaya nagkunwari na lang siyang napaubo.“Ehemm!”Saka lang napaangat ang tingin ni Dom
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-SIX

THIRD PERSON:Ngayon tatlong pares na ng mata ang nakatitig sa dalawang cellphone na nakalapag sa ibabaw ng mesaHabang si Dominic naman ay hindi mapakali sa kinauupuan, paalog-alog ang tuhod at halos makagat na niya ang kuko ng hinlalaki sa sobrang pagpipigil ng tensyon.Napabuntong-hininga si Doña Celestine nang makita niya ang anak niya na ganon, napapailing na lang siya, saka marahang ipinatong ang kamay sa mesa.“Hijo… bakit kailangan mo pa akong idamay dito?” malamig ngunit may lambing na tanong ng ginang.Hindi agad nakasagot si Dominic.“Mom… kayo lang po ang alam kong makakapagbigay niyan kay Mira, na hindi siya tatanggi.”Dahan-dahang tumingin sa kanya si Doña Celestine, bahagyang itinaas ang kilay, ang tinging kayang magpahinto ng board meeting at magpabagsak ng CEO sa isang tanong lang.“Bigyan mo muna ako ng dahilan.” “Bakit mo binibigyan ng cellphone ang batang iyon?”Napabuntong-hininga si Dominic at bahagyang yumuko ang ulo. Halatang naghahanap ng salita, ngunit tila n
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-SEVEN

MIRA POV:“Sobrang bait po talaga ni Ma’am Celestine, inay…” mahina kong sabi habang kinakalikot ang cellphone sa kamay ko. Kahit sabi ni Ma’am Celestine, luma na iyon, pero parang di halata kasi nangingintab pa rin, walang gasgas. Halata ngang hindi nagagamit, kasi wala pang ibang apps.Katabi ko naman si Inay, na tahimik lang na pinapanood ako. Di na siguro nakapag-antay, kinuha niya agad ang cellphone. Natatawa akong napapailing na lang, kasi parang batang unang beses nakakita ng laruan ang reaksyon niya.“Paano ba ’to gamitin, anak?” tanong niya, seryoso pero halatang excited.“Sandali lang po,” ngumiti ako. “Lalagyan ko lang po ng SIM.” Ingat na ingat pa akong nilagay iyon at mabilis kong inayos ang settings, pati ringtone, volume, lahat.“Ayan po,” sabi ko habang inaabot ang cellphone, “matatawagan niyo na po ako palagi kahit nasa trabaho pa ako. At para… mahuli ko kayo kapag nagpapagod na naman kayo.”“Oo na po, mahal kong anak,” natatawang sagot ni Aling Carmen.Bigla siyan
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-EIGHT

DOMINIC POV:Papunta na nga kami kina Mira. At hanggang ngayon, kahit nasa loob na kami ng sasakyan, hindi ko pa rin lubos maisip kung bakit bigla kong naisip na pumunta sa kanila, sa ganitong oras pa.Napatingin ako sa relo ko.11:30 PM.Tiyak nagpapahinga na siya, sambit ng isip ko. Pero kahit ganoon, may kung anong humihila sa akin papunta roon. Isang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag, na para bang mas mali ang hindi pumunta kaysa ang magpakita sa oras na ito.Ganito na ba talaga ang umibig? Yung alam mong alanganin, pero pinipili mo pa rin.Napasilip ako sa front mirror. Tahimik lang na nagmamaneho si Felix, pero kitang-kita ko sa repleksyon ng mukha niya na gusto na niyang magreklamo, hindi lang niya masabi. May kunot ang noo, may buntong-hininga, at may ekspresyong “Sir, bakit naman ganitong oras?”Napapailing na lang ako. Dahil sa akin, nadadamay pa siya sa kabaliwan ko.“Pasensya na,” mahina kong sabi, halos sa sarili ko lang. Alam kong narinig niya, pero pinili niyan
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTY-NINE

THIRD PERSON:Mag-isa si Cyrus sa bar, tahimik na pinagmamasdan ang basong may yelo habang dahan-dahan niya itong pinapaikot. Ang matapang na alak, parang doon lang niya pansamantalang naitatago ang inis at pagkabigong nararamdaman.Sa kabila ng nakaka-relax na musika at ng halakhakan ng mga tao sa paligid, iisa lang ang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya 'Si Mira.'Parang kahit saan siya tumingin, kahit pumikit pa nandoon pa rin ang imahe ng dalaga. Ang simpleng ngiti nito at ang titig na walang halong arte ay paulit-ulit na bumabalik sa isip niya, ayaw siyang lubayan.Napangiti siya, saka napailing. Isang ngiting may halong pagkatalo.Effortless. Sa lahat ng naging paraan niya ng pagpapa-charm, doon pa siya natalo, sa isang simpleng dalaga.May mga babae na guest sa paligid, mga halatang hindi basta-basta. Kundi mga VVIP guest na sanay sa mamahaling lugar, at alam niyang kilala siya ng ilan sa kanila. Alam nila kung sino siya. Ang pinsan ng may-ari ng hotel. Sanay na siyang ma
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER EIGHTY

THIRD PERSON:Parang mga batang nagkukumpulan sa isang sulok ang apat. Sina Mira, Lisa, marites at Joy.Nag-uunahan pa ang tatlo kay Mira, kanya-kanyang abot ng cellphone, pilit ipinapa-type ang kani-kanilang mga numero at pangalan sa Fb accout.“Oh ayan, Mira! Add mo na rin kami!” halos tumalon sa tuwa si Joy, excited na excited pa habang itinutulak ang cellphone palapit kay Mira."Diba nakapag load ka na rin?" tanong naman ni Lisa, tumango naman si Mira habang nag ta-type ito.“YES! Tao na siya!” sigaw ni Marites, sabay palakpak. “May contact na rin kami sa’yo sa wakas!”Ang akala nila, binili ni Mira ang cellphone. Pero maayos namang ipinaliwanag ni Mira ang totoo, na galing iyon kay Doña Celestine, bilang gamit para sa mga idadagdag pa niyang trabaho.At imbes na maasiwa sila na malaman na galing kay Doña Celestine, lalo pang natuwa ang mga ito. Hindi na raw mahihirapan si Mira, at higit sa lahat, may paraan na silang makontak siya. Hindi na siya yung laging hinahanap, tinatawag,
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
678910
...
16
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status