Semua Bab MR.CEO and ME: Bab 101 - Bab 110

FELIX POV:Napapaupo ako nang maayos sa aking kinaupuan, sinusubukang manatiling composed. Samantala, si Sir Dominic naman ay hindi mapakali sa kabilang side ng opisina.Ako naman, napatulala na lang habang pinagmamasdan siya. Sa totoo lang, halos gusto ko nang ilabas ang cellphone ko at i-record ang lahat ng galaw niya para ipanood sa mommy niya mamaya. Sigurado akong matutuwa iyon sa kakaibang behavior ng anak niya ngayon.Lakad siya nang lakad, dito, lakad. Doon, lakad. Para bang may invisible treadmill na nakalatag sa buong opisina.Paminsan-minsan pa’y napapakamot siya sa ulo, tapos hihinto mapapaisip at biglang mapapangiti, saka muling maglalakad na parang may iniisip na napakahalagang bagay.Hindi ko mawari kung ano talaga ang nangyari kanina. Kaya hindi ko maiwasang tanungin ang sarili ko.Ano kaya ang nangyari kanina?Napakunot ang noo ko habang iniisip ang nangyari.Bigla kong naalala sina Lisa at Joy na nandoon kanina.Ah… tama.’Yong dalawang chismosa na ’yon.Malamang ala

THIRD PERSON:Pagkababa nila sa sasakyan ay agad na napahinto si Mira.Sa harapan nila ay nakatayo ang Aurora Grand Hotel, isang elegante at napakagandang gusali na tila kumikislap sa ilalim ng mga ilaw sa gabi. Ngunit hindi iyon ang agad na nakakuha ng pansin niya, kundi ang maliit na hardin sa gilid ng daan na punong-puno ng makukulay na bulaklak na marahang sinasayaw ng malamig na hangin.“Wow…” halos pabulong na nasabi ni Mira habang paikot ang tingin sa paligid.Sa rooftop ng hotel ay may makitid na landas na bato na napapalibutan ng mga rosas at lilies na maayos na nakatanim sa magkabilang gilid. Marahang sumasayaw ang mga bulaklak sa bawat haplos ng malamig na hangin sa gabi.Sa dulo ay naroon ang restaurant ng hotel na napapalibutan ng malalaking salamin. Ang malambot na ilaw mula sa loob ay nagbibigay ng mainit at romantikong liwanag sa buong lugar.Mula roon ay tanaw ang buong lungsod. Ang mga ilaw ng gusali at sasakyan na kumikislap sa malayo, parang nagkalat na mga bituin s

THIRD PERSON:Kinabukasan, tulala si Mira habang nakaupo sa maliit na mesa sa kusina.Tahimik lang siyang nakatitig sa kanyang kamay, ang parehong kamay kung saan marahan itong hinawakan ni Dominic kagabi… at hinalikan.Para bang hanggang ngayon ay nararamdaman pa rin niya ang malambot at mainit na labi ni Dominic sa balat niya.Hindi niya mapigilan ang bahagyang pagngiti.Paminsan-minsan ay hinahaplos pa niya ang likod ng kamay niya, parang sinusubukang tiyakin kung totoo nga ba ang nangyari kagabi at hindi lang bunga ng kanyang imahinasyon.“Anak…”Napakurap si Mira nang marinig ang boses ni Aling Carmen mula sa may kusina.Nakatayo ito roon habang naghahanda ng almusal, pero ang mga mata ay paminsan-minsang napapalingon sa kanya.Napapailing na lamang si Aling Carmen habang pinagmamasdan ang anak.“Meron ka bang dapat ikuwento sa akin?” tanong niya, kunwari’y kaswal lang ang tono. “Kung bakit late ka kagabi?”Bahagyang napatigil si Mira.Doon lamang niya napansin na kanina pa pala

THIRD PERSON:Samantala sa loob ng sasakyan, si Mr. Adrian Klaus Villanueva ay halatang hindi kontento sa paliwanag ng kausap. "Are you serious?!” sigaw niya sa cellphone habang kausap ang receptionist ng hotel."Did you even check the car properly before sending it to pick me up?! This is unacceptable!"Pilit niyang pinipigilan ang init ng galit, pero halata ang pagkairita sa kanyang tinig.“Alam mo, hindi ko gusto tong mga nangyayari! Ang init na dito my god!""Sorry po talaga Mr. Adrian." sagot ng receptionist sa kabilang linya at may kaba sa tinig.“Next time, siguraduhin mong maayos lahat bago ako ipadala sa pick-up, ha?” dagdag niya, halatang hindi pa rin mapakali, habang hawak ang cellphone at minamasdan ang paligid.Habang nag-uusap sa cellphone, napansin niya ang isang babae na lumapit sa driver.“Salamat,” mahinang sabi ng driver habang tinatanggap ang tubig, sabay haplos sa pawis na mukha.Hindi nagtagal, bumalik na rin ang babae sa loob ng restaurant, mabilis na lumakad n

THIRD PERSON:Matapos ang mahabang araw sa hotel, kung saan inasikaso nina Dominic ang pagdating at pag-welcome kay Mr. Adrian, halos gumabi na nang tuluyang matapos ang lahat ng gawain.At natuloy rin ang pag punta niya sa bahay nila Mira.Pagdating niya roon, napansin niyang may nakaupo sa beranda ng maliit na bahay. Tahimik itong nakatanaw sa kalsada, para bang may hinihintay.Nang makalapit siya ay saka niya nakilala ang nakaupo.Si Aling Carmen.“Magandang gabi po, Nanay Carmen,” magalang na bati ni Dominic.Bahagyang nagulat ang ginang at agad na napatingin sa kanya.“Sir Dominic?” gulat nitong sambit habang dahan-dahang tumatayo mula sa pagkakaupo nang mamukhaan ang binata.“Bukas po iyan, tuloy ka,” sabi pa ni Aling Carmen habang itinuro ang maliit na pinto ng bakod.Ngumiti si Dominic at agad na binuksan ang bakod bago pumasok sa loob ng bakuran.“Salamat po,” sagot niya.Napansin ni Aling Carmen ang dala ni Dominic na boque ng bulaklak at maliit na paper bag, at agad niyang