Semua Bab MR.CEO and ME: Bab 81 - Bab 90

THIRD PERSON:Kakababa pa lang ni Cyrus sa kotse nang biglang may dalawang lalaki ang lumapit sa kanya.Sa una pa lang, may masamang kutob na siya, dahil sa kalsada pa lang, pakiramdam niya ay sinusundan na siya ng mga ito.Di nga siya nagkamali, siya ang pakay ng mga ito.“Te-teka… sino kayo?” tanong niya nang akmang hahawakan siya nung isang lalaki na pilit naman siyang lumalayo pa dito“Wag ka nang pumalag pa, basta sumama ka na lang sa amin,” malamig at mahinang sabi ng isa.Akmang lalaban na sana siya, hinanda na ang sarili at kasabay ng iniangat ang kanyang kamao.Ngunit bigla siyang napahinto nang maramdaman ang isang matigas at malamig na bagay na dumikit sa kanyang tagiliran.“A—ano ’to? Teka… ano ’yan?!”Biglang pinagpawisan siya ng malamig. Nanigas ang katawan niya, hindi na makagalaw kahit isang hakbang.“Pinapautos ni Boss to'. Kailangan mong sumama,” dagdag ng lalaki, seryoso at walang halong biro sa awrahan nito na para handang tumumba sa isang Cyrus ano mang oras.Wala

THIRD PERSON:Nakatayo si Lisa sa harap ng pinto, hawak ang frame nito, nangingibabaw ang takot sa kanyang boses. Sa kabilang panig naman ay nakaharap sa kanya ang matandang may-ari ng apartment, mukhang hindi na talaga ito mapapakiusapan pa ni Lisa."Kapag pinaalis niyo ako ngayon, wala po akong ibang mapupuntahan. Hindi pa po ako nakakahanap ng malilipatan." pigil na iyak na sabi ni Lisa“Tigil tigilan mo na ako sa kadramahan mong yang Lisa! Hindi na sa akin o obra iyang dahilan mo!” bulyaw ng matanda, halos sumabog ang galit sa buong hallway. Saka niya lang napansin na meron ng nanonood sa kanila nahihiyang na paiwas ng tingin na lang siya .“Totoo po ang sinasabi ko, Aling Tere! Pinan tuition ng kapatid ko ang sahod ko, kaya hindi ko po agad nabayaran ang renta. Hayaan niyo po, babayaran ko kayo sa lalong madaling panahon!” sabi ni Lisa, nanginginig sa pag timpi sa galit.Ngunit hindi nagpapaawat pa ang matanda. “Kyalan pa?! Kapag puti na ang uwak!” putol nito, halos sumabog ang

THIRD PERSON:Tahimik ang apat.Nakaumpok sila sa isang gilid ng convenience store, pare-parehong mga nakayuko. Paminsan-minsan ay nagbubulungan at nag sisikuhan, tapos sabay-sabay pang napapatingin kina Mira at Dominic, agad ding iiwas kapag nahuhuli.Si Mira naman ay tahimik lang sa tabi, pero hindi rin mapakali. Panay ang sulyap niya sa apat.Bakit parang ang seryoso nila? nagtatakang isip niya. Nagulat lang siguro sila na magkasama kami ni Sir Dominic ngayon…Hindi naman kasi talaga normal.Ang boss nila, ay nasa harapan nila ngayon.Sa dis-oras ng gabi.Inaayos na ang magulong buhok mula sa pagkakasabunot ni Aling Tere sa kanya.At may maliit pang sugat sa noo. "Wait lang po Sir," sabi ni Mira ang nag pabasag sa katahimikan nila. Tumayo si Mira at pumasok sa loob ng convenience store. Na para naman saka nag sihingaan sila Lisa.Pag balik ni MIra may dala dala na itong maliit na paper bag. At nang maupo na ito inilabas ang band aid, bulak at betadine. “Sir, lalagyan po natin ni

THIRD PERSON:Napainat si Aling Carmen, sabay hilot sa balakang.“Aray ko po… para akong binugbog ng sampung katao,” pabulong niyang reklamo. Maya-maya pa’y naglagutukan pa ang mga buto niya nang mag-unat siya.Napailing siya habang tinatanaw ang katabi.“Susmaryosep… ano ba ‘tong katabi ko? Mas malala pa sa kalikutan ni Mira kung matulog!”Himbing na himbing si Doña Celestine, nakatagilid pa at nakapulupot pa ang kumot sa katawan nito. Kung hindi lang niya kilala kung sino ito, iisipin ni Aling Carmen na isa lang itong simpleng kapitbahay na napadpad sa bahay niya.Manipis lang ang kutson. Simple ang higaan.Pero ni bahid ng reklamo, wala siyang narinig mula sa ginang.Sa totoo lang, sa sopa sana matutulog si Aling Carmen, pero mariing tumanggi ang Doña."Tabi tayo matulog. Baka magalit pa si Mira sa akin kapag nalaman niyang pinatulog kita sa sopa," sabi pa nito kagabi na parang si Mira pa ang amo nilang dalawa.Napangiti tuloy si Aling Carmen.At tahimik niyang pinagmasdan ang natu

THIRD PERSON:"Ahmp!" saglit na napahinto si Aling Carmen, kasabay ng panibagong kirot sa dibdib niya.Napahinto si Aling Carmen sa kanyang paglalakad, bigla niyang naramdaman ang isang matalim na kirot sa dibdib. Pasimple niyang ipinatong ang kanyang kamay, pinakiramdaman ang bawat pintig ng puso niya, at mariing napapikit. Maya-maya pa, naramdaman niyang may lalapit sa kanya. Nang mulat siya ng mata, nakatayo si Doña Celestine sa harap niya, may bakas ng pag-aalala sa mukha."Ayos ka lang ba, Carmen?" tanong ng ginang habang mabilis na lumalapit, halatang nag-aalala."Ayos lang po ako, Ma'am… nasobrahan lang po ata ako sa excitement," paliwanag ni Aling Carmen, pilit na ngumiti. "Unang pagkakataon ko po kasi na makikita si Mira dito sa hotel… “Kaya kinakabahan po ako,” palusot niyang sabi, kahit ramdam pa rin niya ang bahagyang kirot sa kanyang dibdib. Pilit niya iyong binalewala, ayaw niyang makahalata ang ginang. Hindi ito ang tamang oras para mag-alala ang iba sa kanya.Ilang sa