Startseite / Romance / MR.CEO and ME / CHAPTER SEVENTY-SEVEN

Teilen

CHAPTER SEVENTY-SEVEN

last update Veröffentlichungsdatum: 19.01.2026 19:06:08
MIRA POV:

“Sobrang bait po talaga ni Ma’am Celestine, inay…”

mahina kong sabi habang kinakalikot ang cellphone sa kamay ko. Kahit sabi ni Ma’am Celestine, luma na iyon, pero parang di halata kasi nangingintab pa rin, walang gasgas. Halata ngang hindi nagagamit, kasi wala pang ibang apps.

Katabi ko naman si Inay, na tahimik lang na pinapanood ako.

Di na siguro nakapag-antay, kinuha niya agad ang cellphone.

Natatawa akong napapailing na lang, kasi parang batang unang beses nakakita ng laruan an
Lanny Rodriguez

“O paano ba ’yan, Dominic? Panindigan mo na ’yang sinabi mo— kung hindi, malalagot na tayo niyan sa mga ka-readers natin!” 😂 Maraming salamat po sa walang sawang suporta, at sa mga bagong followers, welcome po sa ating munting kwentuhan 💖 Sana’y patuloy niyo pong samahan sina Dominic at Mira, sa mga susunod pang kilig, tawa, at eksena 😆 Salamat po at mahal namin kayo! 🥰📖✨

| 8
Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen
Gesperrtes Kapitel
Kommentare (4)
goodnovel comment avatar
mercy villafuerte
Felix,sa iyo ako natatawa..tumutulong ka lang din,pagbutihan mo.
goodnovel comment avatar
Rhea Joyce
More update po. Ang ganda ng kwento. Must read po.
goodnovel comment avatar
Neht Vicente
Dami m nakakaharap n investor KY Mira torpi k.. bka maunahan kpa Ng pinsan m Lalo n ngaun my cp n cya.. bka maunahan kpa.. update po ulit
ALLE KOMMENTARE ANZEIGEN

Aktuellstes Kapitel

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-FOUR

    THIRD PERSON:“Mira…” mahinang tawag niya, pilit pinapakalma ang boses.Pinunasan ni Mira ang luha niya, umiwas pa rin ng tingin.“Dominic… hindi ko alam kung kakayanin ko pang tanggapin iyang tulong niyo ni Ma'am Celestine-”“Makikinig ka muna sa akin,” mariin ngunit banayad na sabi niya.Natigilan si Mira at napatitig sa kanya.Saglit na katahimikan.Hanggang sa nagsalita ulit si Dominic.“Naasikaso na ni Mom ang lahat.”Nalilitong napatingin si Mira sa kanya.“A-ano?”Tumango si Dominic.“Ang flight, clearance, lahat ng kailangan para sa paglipat ni Aling Carmen… nakaayos na.”Sandaling hindi nakagalaw si Mira.Parang hindi agad nag-sink in sa kanya ang narinig.“Paparating na rin ang mga doktor na hahawak sa kanya,” dagdag pa ni Dominic, nanatiling seryoso parin ang tono. “Specialists sila na hindi basta-basta.”Napahawak si Mira sa dibdib niya.“Pero… Dominic…”Umiling siya agad, pinutol ang sasabihin nito.“Walang pero.”Mas hinigpitan niya ang hawak sa kamay ni Mira.“Hindi ito

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-THREE

    THIRD PERSON:Pagdating nina Felix at Dominic sa ospital, agad nilang tinungo ang labas ng Emergency Room, yung hanay ng upuan kung saan naghihintay ang mga bantay ng pasyente.Doon niya natagpuan si Mira, basang-basa, nanginginig sa lamig, at halos ubos na ubos, parang anumang oras ay bibigay na, habang katabi si Aling Marlyn na marahang hinihimas ang likod nito, pilit siyang pinapakalma.“Si-Sir Dominic…” ngatal na tawag nito, pilit pang tumatayo kahit halatang nanghihina.“Anong—”Hindi na niya natuloy ang sasabihin.Mabilis na lumapit si Dominic,at hinubad ang suot niyang business coat at agad itong ipinasuot kay Mira.“Naabutan po kasi ako ng ulan sa labas…” mahina nitong paliwanag.Nanatiling tahimik lang si Dominic.Pero sa paraan ng pagtingin niya mabigat at puno ng hindi masabing galit at awa. Galit sa nangyayaring pilit sinisira ng publiko kay Mira. At awa, dahil alam niyang kahit gaano katatag si Mira, may mga laban na hindi kayang harapin nang mag-isa… at ngayon, kitang-k

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-TWO

    Dominic’s POVHindi pa tapos ang video pero pinatay ko na ang TV.“Sir—” nag-aalangan si Felix.Napadaan ang kamay ko sa buhok ko, pilit pinapakalma ang sarili. Pero hindi ko mapigilan ang bigat sa dibdib ko.This isn’t just gossip.This is targeted.“Find out who released that,” mariin kong sabi, malamig ang tono ngunit halatang pigil ang galit. “I want names, Felix. The reporter, the source, everyone involved.”“Yes, sir.”“And do it now,” dagdag ko, mas mababa ang boses. “I don’t care how much it costs. I want this traced, immediately.”Saglit akong napapikit.Mira.Bigla akong tumayo.“Asan si Mira?” mabilis kong tanong.“Nasa staff floor po yata, sir—”Hindi ko na hinintay ang kasunod.“Keep me updated every minute,” utos ko bago tuluyang lumabas.Kailangan ko siyang mahanap.**********Mira’s POVBigla akong napahinto nang marinig ang pag-vibrate ng cellphone ko.Nanginginig parin ang kamay ko habang tinititigan ang screen.Tita Marlyn.Agad ko itong sinagot.“Hello, Tita—”“Mi

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-ONE

    THIRD PERSON: Tahimik ang loob ng isang exclusive conference room sa pinakamagandang ospital sa lungsod.Hindi ito pangkaraniwang meeting. Ang mga nakaupo sa mesa ay mga kilalang doktor, mga espesyalista sa operasyon, internal medicine, at critical care. Halatang sanay sa mga kasong life and death.Ngunit sa harap nila, hindi simpleng tao ang kausap nila.Si Doña Celstine Villaruel Lim.Nakaupo siya nang diretso, elegante ang postura, ngunit ramdam ang bigat ng kanyang awtoridad. Isang simpleng galaw lamang ng kamay at ang marahang paglagitik ng kanyang mga kuko sa ibabaw ng mesa ay sapat na para patahimikin ang buong silid.“I want things to be very clear.” malamig pero matatag ang boses niya. “Si Aling Carmen ay hindi basta pasyente.”Nagkatinginan ang mga doktor.“Doc, pwede ba siyang ilipat sa mas kumpletong facility? Gusto ko ng full equipment, complete surgical support, ICU readiness, lahat.”Isang doktor ang nagsalita, ngunit maingat.“Doña Celstine, feasible po ito, pero kai

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY

    MIRA POV:Nananatiling nakatutok ang mga mata ko sa tsekeng inilapag ni Mr. Adrian sa harapan ko.Parang masyadong mabigat iyon para hawakan.Hindi dahil sa halaga kundi sa ibig sabihin nito.Dahan-dahan akong napatingin kay Dominic.Hindi ko alam kung bakit, pero parang sa kanya ko hinahanap ang sagot. Kung tama bang tanggapin iyon o hindi.Tahimik lang siya.Ngunit nang maramdaman niya ang tingin ko, marahan niyang hinawakan ang kamay ko, mahigpit at may mainit na pahiwatig.Saka siya bahagyang tumango. Isang simpleng pagsang-ayon, na para bang sinasabi niya na anuman ang piliin ko ay tama iyon.Napayuko ako.Hindi dahil ayaw ko kundi dahil nahihirapan akong tanggapin.Dahil laging ganito ang nararamdaman ko kapag pera na ang usapan.Noon pa man ayokong tumanggap ng pera na parang naaawa lang sila sa akin.Masakit iyon sa pride ko bilang anak.Mas gusto kong paghirapan ang lahat.“Hindi ko po… kailangan—” mahina kong tanggi, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses.Ngunit na

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-NINE

    THIRD PERSON:Pumasok sina Mira kasama ang grupo sa meeting room.Sa loob, naroon na sina Mr. Adrian at Dominic.At sa sandaling magtama ang paningin nina Mira at Dominic parang huminto ang paligid sa pagitan nilang dalawa.Isang tingin lang.Ngunit may kung anong hindi maipaliwanag doon, parang may lungkot, pag-aalala, at pag-unawang tahimik na hindi kailangan ng salita.Napansin iyon ni Mr. Adrian.Agad siyang napangiti nang may pilyang aura.“Ehem,” pigil niyang tawa, sabay tingin kay Dominic. “Mr. Villaruel… tama na ‘yang titig mo kay Mira, baka matunaw na siya.”Biglang nag-iwas ng tingin si Dominic, halatang nahihiya.Habang si Mira naman ay bahagyang yumuko, pero kita pa rin ang pagod sa kanyang mukha.Isa-isa nilang inilapag ang mga dala nila sa mesa.Ngunit bago pa man magsimula ang usapan huminga nang malalim si Mr. Adrian at itinuro ang mga kahon sa harap nila.“Well,” mahinahon niyang sabi, “kaya ko kayo pinatawag ngayon… dahil ‘yang mga kahon na ‘yan, ibibigay ko na sa in

  • MR.CEO and ME   CHAPTER TWENTY-THREE

    THIRD PERSON:“Good afternoon po, Ma’am Celestine.” bati ng isa sa kasamahan ni MiraBahagyang natigilan ang manager ng resto nang makita kung sino ang bagong pasok na customer. Isang ginang na may dalang kakaibang presensya—magarang damit na halatang designer piece, perlas sa tainga, at postura na

  • MR.CEO and ME   CHAPTER TWENTY-TWO

    DOMINIC POV: “Siya si Mira Santos,” sabi ni Felix, sabay upo sa gilid ng mesa at medyo nakakulot ang noo, parang proud na proud. “25 years old, 2nd year college lang ang natapos… naputol kasi nagkasakit ang nanay niya, si Aling Carmen. May problema siya sa puso, tanging sila lang mag-ina… wala na

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ELEVEN

    THIRD PERSON:Biglang nagbago ang atmosphere ng lobby—tila ba lahat ng ingay ay naglaho. Ang bawat hakbang ni Dominic ay parang may sariling background music, bumabagal ang oras, at bawat empleyado ay napanganga na lang sa presensyang dumating. Hindi lang basta boss ang pumasok—kundi isang karakter

  • MR.CEO and ME   CHAPTER TEN

    THIRD PERSON:“Hoy! Ngayon ang uwi ni Sir.” Mahinang bulong ni Liza habang abala sa pagpupunas ng mesa sa hallway. Sinisilip pa niya kung may ibang tao bago yumuko ulit, kunwari busy.“Oo nga, sinabi ni Sir Julius sa office. Kaya ayon, todo-utos na naman si Lola,” pag-irap pa ni Marites, sabay taas

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status