บททั้งหมดของ RUTHLESS BILLIONAIRE'S DEAL FOR DESIRE (SSPG): บทที่ 61 - บทที่ 67

Maaga akong nagising para maghanda ng agahan, habang nagluluto ako ay bigla nalang may yumakap sa binti ko. Si Elias.“Goodmorning” bati ko sakaniya at binuhat siya. “Mama, where’s papa?” tanong agad niya. Hindi ako agad nakaimik, hindi ko alam kung handa na ba talaga akong magkausap ang mag-ama… “Mama?” napangiti ako ng tawagin niya ako ulit at gamit ang maliit niyang kamay ay hinarap niya ako sakaniya.“He’s inside of that room anak, gusto mo ba talaga makita si papa?” mahinahon kong tanong. “Opo.” agad niyang sagot.Ibinaba ko siya at inalalayan na buksan ang pinto ng kuwarto kung saan nagpapahinga si Sebastian. Pagbukas ng pinto ay agad na pumasok si Elias, at agad na pumatong kay Sebastian at niyakap ito.“Papa..” bulong ni Elias habang tinatapik ang papa niya sa dibdib.“Mama, may fever po si papa?” tanong niya, at tumango naman agad ako. Napaayos ako ng tayo mula sa pagkakapantay ko sa pinto ng makita ko si Sebastian na dahan dahang umupo mula sa pagkakahiga. “Pa..papa?” mangha

NAGISING ako sa amoy ng parang ginigisa kaya napatayo agad ako, ng makalabas ako ng kuwarto namin ni Elias ay bumungad sakin si Sarmiento na naghihiwa ng karne“Goodmorning Ma’am Elena” bati nito sakin kaya ilang kong nginitian ito. “Goodmorning, Elena” Si Sebastian, pagtingin ko ay nasa harap siya ng kalan at nag gigisa ng bawang at sibuyas.“Okay lang ba na nandito si Sarmiento?” biglang tanong ni Sebastian, hindi ako agad nakasagot, pero tumango nalang ako at umupo.Pagka-upo ko ay nakita kong sumenyas si Sebastian kay Sarmiento, bigla bigla nalang binitawan ni Sarmiento ang hinihiwa niya at mabilis na lumapit kay Sebastian at kinuha ang hawak nitong sandok, habang si Sebastian naman ay kumuha ng tasa at nagtimpla ng kape.“Magkape ka na muna habang nagluluto ako—k-kami, kami ni Sarmiento” saad nito at inabo sakin ang tasa. Hindi ko alam kung bakit tila hindi ako makapagsalita ngayon, para bang hindi ako makapaniwala sa ginagawa nila.“H-hindi naman kaila—” “No, i-i want to learn

Tahimik ang buong kwarto maliban sa steady beep ng monitor ni Elias.Madaling araw na. Hindi ko na alam kung ilang oras na akong gising, basta ang alam ko lang… ayokong lumayo kahit isang segundo.Si Sebastian, nandun sa isang sulok, nakaupo sa couch na parang hindi rin mapakali. Hindi siya makatulog—halata sa bawat paghinga niya. Ilang beses ko siyang nakikitang tumatayo para tingnan si Elias, tapos babalik ulit, parang hindi niya alam kung saan lulugar.Ako naman, hindi bumibitaw sa kamay ng anak ko.Pinagmamasdan ko lang si Elias. Ang liit ng katawan niya sa malaking hospital bed…Ang oxygen line sa ilong…Ang wires sa dibdib…At bawat beep ng machine parang suntok sa dibdib ko.I would trade places with him in a heartbeat.Kahit ngayon. Kahit agad-agad.Pero pilit kong pinapatatag ang loob ko.Maya-maya, narinig kong umungol si Elias. Mahina, parang may hinihintay… o may hinahanap, kaya agad akong yumuko.“Baby? I’m here… mama’s here,” bulong ko agad, kinakabahan kung ano na naman