All Chapters of Flash Marriage with the Mad Genius Doctor: Chapter 121 - Chapter 130

HABANG bumabiyahe patungo sa airport ay paulit-ulit na pinapaalalahanan ni Consolacion ang apo, "Alagaan no lagi ang sarili, hmm?” aniya habang nakatingin sa labas ng sasakyan. “Huwag kang masyadong magpapakapagod at kumakain sa tamang oras.”Si Caitlyn na nagmamaneho ng mga sandaling iyon ay napangiti kahit malungko sa pag-alis nito. Ilang araw lang niyang nakasama ang abuela matapos ang mahabang panahon, ngunit kailangan na naman nitong umalis pabalik sa Italy. “Opo, "La,” sagot niya. “Sa susunod nating pagkikita mataba na 'ko sa kakakain," pagbibiro niya pa. "Mag-iingat ako rito at kayo rin po ro'n. Kapag may pagkakataon ay bibisitahin ko po kayo.”Sa narinig ay napangiti si Consolacion, ngunit may kirot sa puso. Umuulit sa isip niya ang sinabi nito hanggang sa hindi na nga napigilan ang sariling emosyon. Mabilis niyang ipinaling ang ulo sa labas ng sasakyan upang itago ang namumuong luha sa mga mata. “Sa susunod nating pagkikita, mas bata na 'ko sa'yo."Natawa si Caitlyn sa biro n

PAGKABIGAY ni Fiona ng card sa cashier ay nakatanggap siyang muli ng text kay Lando pero hindi niya pinansin dahil paniguradong magmamakaawa na ito.Nang palabas na siya ay nag-ring ang phone. Dahil naiinis ay sinagot na niya ito, "Ano ba?! 'Di ka titigil?""Kaunting halaga lang naman ang hinihiningi ko sa'yo," ani Lando sa kabilang linya."Kaunting halaga?!" sarkastikong sabi ni Fiona. "Twenty thousand ang hinihingi mo sa'kin linggo-linggo at nauuntian ka?!" mataas na ang boses niya ng sandali iyon kaya lumabas na siya at pinagtitinginan na siya ng ibang customer maging ang staff. Dali-dali siyang naglakad patungo sa kotse. "Kulitin mo pa 'kong muli ay—""Kung 'di ka magbibigay… kay Emilio Salazar na lang ako lalapit at baka sakaling bigyan niya pa 'ko."Natigilan si Fiona sa narinig. "A-Anong sinasabi mo? Sino naman 'yang tinutukoy mo?" pagmamaang-maangan niya pa."Nagulat kang alam ko? Hindi ka kasi maingat. Alam kong darating ang panahon na magdadamot ka kaya naging ready na 'ko."

SA SANDALING pananahimik ni Ezekiel ay muling nagsalita ang director, "Hindi kita minamadali, Dok Sanchez, pag-isipan mo muna. Ipapadala na lang sa email mo ang information n pasiyente… Sige, sa ibang araw na lang natin 'to ulit pag-usapan."Tumango na lamang siya at pagkatapos ay naglakad na palabas ng meeting room.Dumaan muna siya sa opisina para kunin ang ibang kailangan niyang dalhin pauwi. Ngunit kahit nasa condo na siya ay hindi mawaglit sa isip niya ang offer ng director.Makailang ulit siyang bumuntong-hininga hanggang sa napagpasiyahan ng matulog at kinaumagahan ay bumalik siya sa ospital para i-check ang pamangkin.Naabutan niya sa silid nito ang kapatid at isang katulong na nagliligpit. "Good morning," bati niya agad kay Mariel, sabay akap."Ngayon ka lang ba dumating? Mukhang nagpuyat ka na naman." Sabay hawak sa pisngi.Tipid na pagngiti ang pinakita ni Ezekiel, tapos ay hinanap ang pamangkin. "Si Jude?""Nasa banyo."Napatingin siya sa suot na relo. "Kailangan ko ng uma

HUMIHINGI ng tulong ang lalake sa pamamagitan ng tingin nito at agad naman nakabawi mula sa pagkagulat si Yna at dali-daling tumakbo palapit. "A-Anong nangyayari—" Nagkunwari siyang madadapa at mabilis na kumapit kay Ezekiel.Nang ma-distract ang binata ay sinamantala ng lalake ang pagkakataon at mabilis na umiskapo, walang tinging tumakbo patawid sa kalsada. Hindi na namalayan ang paparating na sasakyan.Sunod na lang nilang napansin ang tunog ng pagkabunggo at daing ng lalake na nakahandusay sa kalsada.Napasigaw sa gulat si Yna, ngunit ng mapangtanto niya ang nasaksihan ay bigla siyang nakaramdam ng tuwa. Sa loob-loob niya ay mas mainam na tuluyang mamatay ang lalake upang hindi na ito makapagsalita.Mabilis naman dumalo si Ezekiel sa lalake, tsinek ang kondisyon nito. May dugo ng dumadaloy mula sa katawan nito patungo sa kalsada."H-Hindi ko sinasadya, bigla na lang siyang sumulpot!" saad ng driver na siyang nakabangga.Abala pa rin si Ezekiel hanggang sa tinawagan na niya ang mga

MATAAS ang tensyon ng mga sandaling iyon sa pagitan ng mag-ama. Ang ilang pulis sa malapit ay nakamasid lang, nakaabang kung sakaling magkagulo."D-Daddy…" sambit ni Yna.Lumapit ang kanyang ina sabay hila sa braso ni Damian. "Hindi mo kailangan na saktan ang anak mo!""Para matauhan siya!" ani Damian. "Nakakulong na nga siya rito pero nagagawa niya pa rin isipin ang ibang tao?!""Sa halip na tulungan ang anak mo'y nakukuha mo pang maging malupit sa kanya?!"Sa pagkakataong iyon ay may lumapit ng pulis upang pigilan ang dalawa bago pa lumala. "Ma'am, Sir, 'wag po kayo ritong mag-away. Kundi ay mapipilitan kaming paalisin kayo at 'di patanggapin ng kahit na sinong bisita."Natauhan ang mag-asawa pero dahil parehong inis ay umiwas lang sila ng tingin sa isa't isa. Piniling maupo ni Damian sa bench na nasa malapit habang ang asawa ay nanatili sa kulungan, inaalo ang emosyonal na anak.Makaraan ang ilang sandali ay dumating na si attorney Cruz, agad na nakipag-usap sa may hawak ng kaso. H