ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The CEO Has Fallen For Me / บทที่ 11 - บทที่ 20

บททั้งหมดของ The CEO Has Fallen For Me: บทที่ 11 - บทที่ 20

248

Last Will

Audrey“L-Last Will?” kunot ang noo na unulit ko ang sinabi ni Andrea. Tumango naman ito at inabutan ako ng tissue. Inilock nito ang pinto ng banyo saka ito nagpaliwanag.“Si Miss Miranda ang gusto ng pamilya ni Sir Shane na maging asawa niya dahil iyon ang nasa last will. Paralyzed na ngayon ang lolo niya na si Sir Gregor from neck to foot. Nakakapagsalita pa naman pero mahina na kaso ay isa pa rin ito sa nasusunod sa mga desisyon ng pamilya nila. Si Sir Lester at Ma’am Anna na magulang naman ni Sir Shane ay boto rin sa babaeng ‘yun pabor sila sa kasalan kaya lang ayaw na talaga ni Sir Shane sa kanya kasi… ah basta. Ngayon, para hindi masira ang samahan ng mga Lincoln at Chase, nag gawa ng last will ang lolo ni Sir Shane na wala itong makukuha ni isang kusing kung hindi papakasalan ang apo ng mga Chase. Kung tutuusin ay may pera naman sarili si Sir Shane kaso siyempre solong anak siya. Hindi naman pwede hayaan na mawala ang lahat at ayaw rin niya siyempre saktan ang lolo at magulang
อ่านเพิ่มเติม

Greedy Plan

LuisNagising ako mula sa matigas na papag na hinihigaan na basa ang likod sa pawis dahil sa init. Nang marinig ko ingay ng mga kumakantang kapitbahay ay napamura ako. “Tang-ina! Ang iingay ninyo!”Pero agad may sumagot mula sa labas, “Tang-ina mo rin! Lumayas ka rito kung ayaw mo ng maingay!” saka nagtawanan ang mga ito. Inis akong tumayo at dumiretso sa lamesa saka binuksan ang nakatakip na pinggan. “Sardinas na naman?” tinaob ko ito ulit ang napatingin kay Lea na nagbibilang ng barya.“Gago ka pala eh! Kung hindi mo pinatalo sa sugal yung isang libo kagabi sana ay may pagkain tayo ngayon!” sagot nito.“Akina ang bente at bibili ako ng pandesal!” nakabusangot kong sabi pero agad niyang tinago ang mga barya.“Tang-ina mo! Akin ‘to! Itataya ko ito mamaya sa ending! Hoy! Luis! Bakit ba hindi mo nalang kasi utuin ulit si Audrey para makakuha ka ulit ng pera sa kanya? Nabenta ko tuloy sa pinsan ko yung paborito kong sapatos. Kapag pa naman suot ko iyon ay dumadami ang customer ko dati.
อ่านเพิ่มเติม

Shameless

LuisMedyo nakaramdam ako ng pagkailang ng makarating sa Lincoln Group of Companies. Hindi ko naman kasi akalain na ganun ka sosyal ang lugar. Alam ko naman na ito ay pagmamay-ari ng pinkamayamang tao sa buong mundo.Lalo ko tuloy gustong balikan si Audrey dahil kung doon na ito ngayon nagtatrabaho ay tiyak mas malaki na ang sweldo nito. Kayang kaya na niya ako buhayin at baka mauto ko pa siya na samahan ako sa casino para magsugal.Nakangisi akong pumasok sa loob pero halos isang dosenang gwardya ang humarang sa akin at tinignan ako mula ulo hanggang paa. Naka tsinela, sando at short lang kasi ako kumpara sa iba na nakakurbata at blazer pa.“Saan ka pupunta? Bawal ang taong grasa dito! Doon ka sa barangay manghingi ng makakain o pera. Alis na!” seryosong sabi ng isang gwardiya.Biglang nag-init ang ulo ko. Ako taong grasa? Eh mas mukha pa siyang pulubi kesa sa akin. Hindi lang ako nakabihis ng maayos pero alam kong gwapo ako!“Gago! Anong taong grasa ang pinagsasabi mo? Pupuntahan ak
อ่านเพิ่มเติม

Audrey is mine

SHANEHindi ko lubos maisip na ang tulad lang ni Luis ang nakauna at naging first love ni Audrey. Wala naman sa akin kung hindi na siya virgin ng may mangyari sa amin dahil ang importate ay ang ngayon.“Kevin, simula ngayon ay ban na ang lalakeng ‘yun dito at sa lahat ng lugar na pag-aari ko. Alertuhin ang mga pulis para hindi siya makalapit kay Audrey!” seryosong utos ko.Tumango naman agad si Kevin at may binulong sa mga guard at pulis bago ito ulit sumunod sa akin. Paakayat na ako sa elevator ng biglang sumulpot si Marian.“Mr. Lincoln, may isusumbong po ako,” sabi nito na parang may balak na idikit pa ang halos mapupunit na niyang blouse sa laki ng hinaharap. Alam ko naman na fake at operada ito kaya wala akong pakielam dito.Agad na humarang si Kevin sa gitna namin kaya bago pa makalapit ng lubusan si Marian ay napigilan na nito, medyo sumimangot ang babae pero tuloy sa boses na hindi malalam kung normal o nag ba-baby talk.“Sir, nakita ko po ang tamad mong secretary na si Audrey
อ่านเพิ่มเติม

Birds with Same Feather

MARIANMalakas kong binagsak ang bag saka binato ang sapatos ko sa gilid ng kama nang makauwi ako galing sa trabaho. Nakakainis at hindi ko talaga alam kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko makuha ang atensyon ni Mr. Lincoln.Sa dami ng sugery na ginawa ko sa sarli magmula sa liposuction, rhinoplasty, dagdag ng boobs at pwet, maraming botox saka kung anu-ano pa para maging perfect looking ay parang walang silbi.Lahat naman ay nagsasabing maganda ako at parang Barbie doll pa nga pero kay Mr. Lincoln para lang akong hangin.Never nga siya tumingin ng matagal o kausapin ako. Lalo tulyo ako nabwi-bwsit kay Audrey dahil bukod sa lagi niyang kasama si Mr. Lincoln ay naisama pa siya sa paris.May kaba rin ako na may something na namamagitan sa kanila dahil iba ang paraan ng pagtinginan nila sa isa’t isa pero alam ko rin na baka nilandi lang ni Audrey ang boss namin at hindi naman siya pwedeng seryosohin nito dahil kay Miss Miranda.Aware ako kung sino si Miss Miranda sa buhay ni Mr. Lincol
อ่านเพิ่มเติม

SAFE HAVEN

AUDREYNagulat ako ng makita na kumakatok si Andrea at ang asawa nitong si Kevin sa bahay namin ng dis oras ng gabi kaya agad akong lumabas.“Sir, Ma’am? Bakit po?” tanong ko.“Audrey, pasensya ka na at naabala namin ang tulog ninyo, pero inutos kasi ni Mr. Lincoln na kunin kayo ngayon at dahil sa ligtas na lugar,” ani Andrea.Medyo nag-aalala ko ditto dahil anytime ay manganganak na ito pero nasa labas pa. Napakunot noo naman ako at hindi gaano naintindihan ang ibig nilang sabihin.Sumilip rin si mama at lumabas, “Anong nangyayari?”“Ako po si Kevin at ito naman ang asawa kong si Andrea, staff po kami ni Mr. Lincoln. Iniiutos po niya na dalhin kayo sa isang bahay niya para masiguro ang inyong kaligtasan,” sagot ni Kevin.Nagkatinginan naman kami ng mama. Pareho namin hindi maintindihan pero ang hinala ako ay dahil kay Luis.“Sandali, hindi namin pwedeng iwan ang bahay dahil baka mapasok ng magnanakaw lalo na ni Luis,” sagot ni mama.“Huwag mo po kayong mag-alala may mga kasama po kam
อ่านเพิ่มเติม

Fake Su*cide Attempt

MIRANDA“Ma… Pa…” bulong ko, nanginginig ‘yung boses ko. Hindi ko na kaya pigilan. Parang may sasabog sa dibdib ko. Sobrang sakit na parang hindi ko na alam kung kaya ko pa bang humingaPagtingin ko sa magulang ko ay alam kong worried sila. Sobrang takot. Sobrang kaba.Nag-iisang anak lang ako kaya magmula noon ay spoiled ako. Lahat ng gusto? Nakukuha ko.Isa na roon si Jake. Malapit ko na siya sanang makuha kung hindi lang biglang sumingit ang letseng si Audrey!“Anak…” halos sabay nilang sabi.At doon na bumigay ‘yung luha ko.“Si Shane… Pinatira niya si Audrey. Sa bahay niya. Ma… Pa… magkasama sila. Araw-araw. Parang… parang sila na ang magiging mag-asawa at hindi kami!”Halos masamid ako habang nagsasalita.Napakapit si Mama sa dibdib niya, “Miranda, hindi. Alam kong susunod si Shane—”“Ma, nakita ko!” Napahawak ako sa ulo ko. “Sinabi ng spy ko na katulong. Naroon si Audrey! Siya mismo ang nagbukas ng bahay niya para kay Audrey. Hindi na ako ‘yung gusto niya.”Umupo si Papa sa tab
อ่านเพิ่มเติม

All because of love

MIRANDAHindi ko alam kung ilang minuto akong nakatitig lang sa kisame bago dumating si Dr. Archie. Ramdam ko ang init sa pisngi ko, ‘yong parang hindi mo alam kung galing sa galit, takot, o excitement. May gustong sumabog sa loob ko, dito sa puso, at hindi ko alam kung paano ko papalabasin ‘yon.Nang marinig ko ang katok sa pinto, halos mapatalon ako sa gulat, “Miranda, anak…” boses ni Mama. “Andito na si Dr. Archie.”Hindi ako sumagot agad. Gusto kong magtupad ang plano ko pero parang gusto ko ring umatras. Hindi dahil sa konsensya—matagal na ‘yang wala sa loob ko—pero dahil sa alam kong pag ginawa ko ‘to, wala nang balikan. Lahat ng susunod na mangyayari ay hindi ko na pwedeng mapigilan pa.Pero mas gusto kong itaya ang lahat para makuha si Shane kesa magsisi sa huli.“Pasok,” sagot ko sa wakas.Pagbukas ng pinto, pumasok si Dr. Archie. Dalawang bag ang dala niya—isang maliit na case at isang parang emergency kit—pero hindi ko ginustong malaman kung ano nando’n. Basta ang usapan: g
อ่านเพิ่มเติม

Unexpected Call

SHANEHindi ko inakalang isang tawag lang ang sisira sa gabi ko.Nasa kama kami ni Audrey, sa loob ng kwarto ko, maliwanag pa ang buong ppaligid dahil hindi ko sinara ang ilaw. Nakatukod ang kamay ko sa kama habang hinahalikan ko siya. Ramdam ko ‘yung kamay niyang humihila sa shirt ko, halos mapunit na sa pagmamadali. Mainit ‘yung hininga niya sa leeg ko.“Shane… come here…” bulong niya, sabay hatak ulit sa’kin.I was already losing control. Wala na akong iniisip kundi siya—yung katawan niya, ‘yung paraan na hinahawakan niya ako, yung kilig, yung init, lahat.Then—RING. RING. RING.Napatingin kami pareho sa phone ko sa tabi ng lamp. Tuloy-tuloy ‘yung vibration, parang may emergency. Napairap ako, “Wait lang.”“Seriously?” sabi ni Audrey, nakakunot, obvious na nabitin.Pero tumayo pa rin ako. Kinuha ko ‘yung phone.Mom was calling.Biglang bumigat dibdib ko. Hindi tumatawag si Mom ng ganitong oras kung wala talagang masama.Sinagot ko agad. “Hello, Mom? Why—”“SHA— SHANE?! Anak pumunt
อ่านเพิ่มเติม

The Girl Who Played Dead

MIRANDA Tahimik sa loob ng room. Sobrang tahimik na kahit mahina lang, rinig ko bawat hikbi ni Mama sa labas.Akala nila ay wala pa rin akong malay.Pero ang totoo ay gising na gising.Hindi ko man maigalaw buong katawan ko dahil kailangan kong magpanggap na unconscious, pero alerto lahat ng tenga ko. Lahat ng sinabi nila sa hallway kanina?Rinig ko. Lahat.At ang totoo?Natatawa ako.Pero sa loob-loob ko lang.Tahimik. Palihim.“Good job, Miranda,” sabi ko sa isip ko. “Nag-work. Lahat sila naniwala.”Narinig ko kanina ‘yung boses ni Shane—halos mapiyok. Kung pwede lang ako tumawa, ginawa ko na. Pero kailangan kong manatiling nakapikit, steady ang hininga, parang wala pa rin malay.Pero ang puso ko?Nagsasayaw ako sa tuwa.Lalo na nang marinig kong sinabi na ng parents niya na kasalanan daw ni Shane.Lalo na nang naramdaman kong nag-panic sila, yung bigat sa boses nila, yung takot.Yun yung gusto ko.Yun yung kailangan ko.At mas lalong kumunot ang loob kong natutuwa nang marinig kon
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
25
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status