All Chapters of แน่ใจนะว่ารักกัน ( NC 18+ ): Chapter 11 - Chapter 20

90 Chapters

บทที่ 10

น้ำตาอุ่น ๆ ไหลลงข้างหางตาหยดลงมือข้างหนึ่งที่ยังรองศีรษะของเธอ ในที่สุดเธอก็ร้องไห้ ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีน้ำตากับความสัมพันธ์ที่จบลง แต่อยู่กับคนคนนี้ทำไม... “ไม่ผิดหรอก ใคร ๆ ก็อยากได้สิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง” เขาจับมือนุ่มของเธอที่กำลังเล่นผมเขามาจุมพิตเบา ๆ ที่กลางฝ่ามือ เป็นปฏิกิริยาที่เป็นไปเองโดยธรรมชาติ ทั้งอ่อนโยนและละมุนละไม เพื่อจะปลอบโยนคนตรงหน้าที่ราวกับคนหัวใจแตกสลาย “คุณค่าที่คุณคู่ควร” เขาคิดอย่างที่พูดจริง ๆ สำหรับเขาแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่เก่งมาก สร้างบริษัทของตัวเองที่มูลค่าหลายร้อยล้านด้วยตัวเอง น้อยคนนักที่จะทำได้ มีต้นทุนใช่ว่าจะประสบความสำเร็จทุกคน เธอมีต้นทุนและมันสมองในการบริหารจัดการที่ดีเยี่ยม “ขอบคุณค่ะ คุณคิดจะมีแฟนใหม่ไหมคะ” มือของเธอประสานกับคนที่กุมมือเธอและวางไว้ข้างแก้มของเขา ทุกอย่างที่เขาทำเป็นธรรมชาติจนเธอไว้วางใจ บุญ‍นำ‍พาไม่รู้สึกถึงความอึดอัดกับสัมผัสใกล้ชิด เวลานี้เธอเองก็ไม่อยากคิดอะไรมากกว่าการปล่อยให้ใจและกายดื่มด่ำไปกับบรรยากาศอบอุ่นในค่ำคืนนี้ “เลี้ยงตัวเองยังไม
Read more

บทที่ 11

“เรากำลังจะทำงานด้วยกันนะ” เขากลัวว่าความสัมพันธ์ทางกายจะนำปัญหามาให้ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ “ฉันแยกแยะได้” “แต่ผมว่าไม่เหมาะ” เขายังไม่เห็นด้วยกับความคิดของเธอ แต่ยังจับมือเธอไว้หลวม ๆ พลางจูบหลังมือเธอเบา ๆ บุญ‍นำ‍พายิ้มกับท่าทางของคนบอกว่าไม่เหมาะ แต่เขาทั้งจูบทั้งหอมมือเธอไปแล้วหลายครั้ง มีใจก็บอกมาเถอะ “ฉันหาเงินเก่ง จะสอนให้หมดทุกอย่างเลย ว่าแต่คนไม่มีแฟนจะมีอะไรมาสอนฉันหรือเปล่า” บุญนำพาทั้งต่อรองและยั่วเย้าคนมีใจแต่ปากแข็ง “ไม่มีแฟน ไม่ได้แปลว่าไม่แซ่บนะครับ คุณจะเลี้ยงผมเหรอ” เขาว่ายิ้ม ๆ นัยน์ตาพราวระยับ “เปล่า ไม่ได้เลี้ยง เรียกว่าอะไรดี เรามีผลประโยชน์ร่วมกันดีไหม คุณได้ลองทำในสิ่งที่ฉันถนัด ส่วนฉันก็ได้ใช้ความถนัดที่คุณมี” ปทัฏฐานหัวเราะชอบใจกับการต่อรองของเธอ ฉลาดขนาดนี้ ไม่แปลกที่เธอจะประสบความสำเร็จทั้งที่อายุยังไม่ถึงสามสิบ “แล้วถ้าเราเป็นพาร์ตเนอร์เลิฟกัน คุณมีข้อกำหนดอะไรบ้าง” เขาอยากรู้ว่าคนฉลาดแบบเธอคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องเซ็กซ์ “อืม...ห้ามหัวเราะนะ” “ได้ครับคนสวย” เขาจูบลงกล
Read more

บทที่ 12

“คุณเตรียมถุงยางมาไหม” เขาถาม “เตรียมมา” ก็บอกแล้วว่าเธอเตรียมทุกอย่าง แต่เพราะไม่รู้ว่าแฟนหนุ่มมีขนาดน้องชายเท่าไหร่ แม้จะคิดว่าคงไม่ใหญ่นักเมื่อกะขนาดจากนิ้วมือ แต่เธอเป็นคนรอบคอบไง ก็เลยเตรียมเผื่อไว้ตั้งแต่ขนาดมาตรฐานของชายไทยไปจนถึงขนาดใหญ่สุด เขาเดินตามร่างบอบบางที่แวะหยิบอุปกรณ์ป้องกันในกระเป๋าเดินทาง บุญ‍นำ‍พาหย่อนกายนั่งตรงขอบเตียงขนาดใหญ่ โดยเขายืนมองเธอนิ่ง “มีอะไรจะถามอีกไหมครับ ผมอยากเริ่มแล้ว” เขาถามย้ำอีกครั้ง เห็นเธอทำท่าเหมือนอยากจะถามอะไรสักอย่าง “คุณปลอดภัยหรือเปล่า” “ปลอดภัยสิ ผมเป็นหมอนะ ตรวจเลือดประจำ มีอะไรจะถามอีกไหมครับ ผมอยากจูบคุณแล้ว” “ไม่...อื้อ” ยังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยคำใดต่อ ริมฝีปากร้ายก็ทาบทับแตะชิม ตามด้วยการบดเบียดริมฝีปากเข้าหาปากนุ่ม เธอจูบไม่เก่ง คือสิ่งที่เขาได้รับรู้กับจูบแรกระหว่างกัน เขาจูบเก่งมาก คือสิ่งที่เธอรับรู้จากจูบรุ่มร้อนของเขา ร่างบอบบางขยับเอนนอนบนเตียงนุ่ม ลมหายใจของเธอถูกเขาดูดกลืน เขา...ผู้ช่วงชิงลมหายใจปล่อยริมฝีปาก
Read more

บทที่ 13

ลมหายใจชายหนุ่มหอบกระเส่า เขาหื่นกระหายและอยากดูดกลืนยอดอกสีหวาน “บุญครับ” เขาเรียกชื่อเธอทั้งยังใช้ปลายนิ้วปัดส่วนยอดของปลายถัน “อ๊ะ!” “ผมอยากดูด” เขาเอ่ยขออนุญาต ขอทำไม! เวลานี้เขาจะขอทำไมกัน บุญ‍นำ‍พาไม่ได้ตอบ เธอคร้านจะตอบ กดศีรษะเขาเข้ากับเต้างาม ป้อนส่วนของปลายยอดให้คนที่คร่อมร่างเธอได้ดูดกลืนยอดอกชูชัน “อื้อ” เสียงหวานครางกระเส่า เป็นครั้งแรกที่เธอโดนดูดนม ความรู้สึกไหลรวมอยู่ตรงปลายยอดของก้อนเนื้อ “อื้อ” เสียงหวานยังครางไม่หยุด แอ่นกายให้เขาดูดกลืนได้ดีกว่าเดิม “อื้ม” คุณหมอหนุ่มเองก็ตะกละตะกลาม ไม่คิดว่าแค่ยอดอกที่ไม่มีแม้แต่น้ำหรือน้ำนม กลับให้ความรู้สึกหวานอย่างที่เขาไม่เคยคาดคิด เขาสลับจากดูดเต้างามข้างซ้าย ย้ายมาข้างขวา มืออีกข้างบีบเคล้าเต้างามอีกข้างสลับกันไปมา มือบางขยุ้มกลุ่มผมหนานุ่มของคุณหมอ เธอเฉอะแฉะและฉ่ำชื้นไปทั้งซอกขาและยอดถัน “อื้อ” เสียงหวานครางแผ่วเบา เขาขยับตัวดึงขาและสะโพกเธอให้เกยอยู่บนหน้าตักเขา โดยที่แผ่นหลังของเธอยังแนบกับที่นอน
Read more

บทที่ 14

“ผ่อนคลายที่รัก ทำไมทำหน้าเครียดขนาดนั้น” เขาว่าทั้งจุ๊บเธอหลายต่อหลายครั้ง สองร่างกอดรัดกันไว้แน่น เบียดเสียดเนื้อตัวเปล่าเปลือยเข้าหา จูบเร่าร้อนเรียกความกระสันให้รุนแรงยิ่งขึ้น เอวสอบขยับเข้าออกให้เร็วขึ้นอีกนิด เมื่อริมฝีปากหนาเลื่อนมาดูดดื่มยอดอกแทนการจูบ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าในท่าที่เขาคร่อมร่างบอบบางของเธอ และกำลังดูดยอดอกของเธอเวลานี้ สร้างความซ่านเสียวไปทั้งร่าง ความเจ็บก่อนหน้านี้เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียว ผีเสื้อในท้องน้อยของเธอกำลังบินว่อน เสียงน้ำเฉอะแฉะหื่นห่ามบอกถึงรสกามที่สุกงอมและกำลังจะปลดปล่อย เสียงเขาครางต่ำหลายครา บทสวาทระหว่างหญิงชาย ท่วงทำนองของเขาและเธอที่สอดประสานเรียกเสียงครางแข่งกับเสียงฝนพรำนอกหน้าต่าง “ที่รักแตกพร้อมกัน” เขากระซิบที่ข้างหู ก่อนจะโหมสะโพกเข้าหาเธอ ร่างบอบบางขยับตามร่างหนาที่นำทาง เสียงครางหวานของเธอทำเอาเขาแทบจะขาดใจ อา...สองร่างกระตุกเกร็งพร้อมกันเมื่อความสุขสมถูกปลดปล่อยออกมา คืนฝนตกพรำที่ไร้แสงดาวและแสงเดือน หากแต่ความสุขล้นดั่งว่าร่างกายลอยอยู่บนปุยนุ่น เวลา
Read more

บทที่ 15

แต่ว่า…เธอกำลังจะฉี่นะ ทำยังไงจะกลบเสียงได้ล่ะ “ไม่ต้องอาย อย่าลืมว่าผมทั้งเลียทั้งดูดมาแล้ว” “คนบ้า!” บุญ‍นำ‍พาอดไม่ได้จริง ๆ ที่ต้องตะโกนด่าเขาออกไปอย่างนั้น รู้ว่าเธออายแล้วยังจะพูดอีก เธอใช้วิธีกดน้ำเพื่อกลบเสียงของตัวเอง ถึงเขาจะทั้งเห็น ทั้งดูด ทั้งเลียมาแล้ว แต่ว่าจะให้เขามาฟังเสียงฉี่อีก เธอก็ยังทำใจไม่ได้ “อุ้ย!!!” แสบมากแม่! แสบกี! คนแสบกีน้ำตาเล็ดเล็กน้อย “เป็นอะไร!” คนทำกีแสบลุกพรวดจากอ่างทั้งที่เปลือยกาย ยืนไม่ห่างจากเธอ “แสบ” บุญ‍นำ‍พาน้ำตาคลอ บอกกับเขาตามตรง เขานั่งยองข้าง ๆ เธอ ลูบข้างแก้มเบา ๆ “เป็นเรื่องธรรมชาติ ครั้งแรกคงฉีกนิด ๆ เดี๋ยวอาบน้ำแล้วผมดูให้นะ ไม่เจ็บนะ” ริมฝีปากหนาจุ๊บกับริมฝีปากบาง “เจ็บ” คนเจ็บกีเบะปาก “วันนี้จะไม่ทำ จะได้หายเจ็บดีไหม” เขาปลอบโยนคนเจ็บ วันนี้จะเว้นสักวันให้เธอหายเจ็บก่อนก็ได้ ทั้งที่เขาไม่อยากเว้นเลย ให้ตายสิ “ไม่! เดี๋ยวก็หาย” เจ็บก็ส่วนเจ็บไหม แต่จะให้เว้นทำไม เสียเวลา เสียงปฏิเสธของเธอทำคนฟังหัวเราะชอบใจ “
Read more

บทที่ 16

แต่เพราะพวกท่านก็แก่แล้ว ต้องมีคนดูแล ค่าใช้จ่ายในการดูแลผู้สูงอายุแต่ละเดือนรวม ๆ แล้วก็หลายหมื่น ลำพังแค่เงินเดือนหมอ เขามองไม่เห็นทางว่าจะหลุดพ้นจากสภาพหนี้ได้ตอนไหน “ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากหาเงินระดับไหน ล้าน สิบล้าน หรือร้อยล้าน สำคัญอยู่ที่ใจของเรา ใหญ่พอแค่ไหน การสร้างแบรนด์สำคัญพอ ๆ กับผลิตภัณฑ์ แต่ตอนนี้คุณมีกล้วยช่วยเรื่องแบรนด์ ฉันว่าคุณต้องดูเรื่องสูตรกับการทดลองให้ผลิตภัณฑ์ตอบโจทย์ลูกค้าที่เขาจะมาซื้อของเรา” เสียงของเธอไพเราะเข้าใจง่าย เขาพยักหน้ารับรู้สิ่งที่เธอพูด “การตลาดสำคัญ” “คุณหมายถึงโฆษณาเหรอ” “โฆษณาเป็นส่วนหนึ่งของการตลาดเท่านั้น ต้นทุนผลิตภัณฑ์ การตลาดล้วนเป็นหัวใจสำคัญที่จะทำให้แบรนด์หนึ่งยั่งยืน” เธอเว้นจังหวะการพูด เงยหน้ามองคนที่กอดเธอไว้หลวม ๆ หัวคิ้วของเขาขมวดมุ่น บ่งบอกว่าไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่เธอพูดเท่าไรนัก “ไม่ต้องเครียด ค่อยเป็นค่อยไป ว่าง ๆ คุณก็ไปหาฉันที่ออฟฟิศ จะได้เรียนรู้ไปด้วย แล้วคุณจะรู้ว่าแต่ละวันพันกว่าเรื่องเป็นยังไง” เจ้าของบริษัทว่าทำงานหนักแล้ว เจ้าของ
Read more

บทที่ 17

“ก็ปิดนี่กับปิดนี่” เธอทำมือประกบบนหน้าอกกับตรงกลางกายสาว “ไม่สวยเหรอ” บุญ‍นำ‍พาบิดซ้ายบิดขวาให้คนตรงหน้าดู เธอเลือกมาอย่างดี ไม่เน้นสวย เน้นเซ็กซี่ “เห็นแล้วอยาก”เธอหัวเราะกับคำพูดของเขา “ฉันตั้งใจมาเสียสาวนะคุณ ชุดมันก็ต้องแบบนี้แหละ”คนฟังอย่างคุณหมอหนุ่มรู้สึกร้อนรุ่มในใจแปลก ๆ คนที่เธออยากเสียสาวด้วยไม่ใช่เขา รู้ว่าระหว่างทั้งสองคนมันเป็นเรื่องของความบังเอิญ “ผมไปรอที่สระนะ”บุญ‍นำ‍พามองตามแผ่นหลังกว้างที่จู่ ๆ ก็ทำหน้าเหมือนไม่พอใจ “ประสาท” ว่าแล้วก็ลุกเดินตามคนตัวโตไปยังสระว่ายน้ำที่ทอดตัวตามพื้นที่บริเวณหน้าห้องพัก เห็นร่างใหญ่ของใครบางคนกำลังว่ายน้ำในท่าผีเสื้อ ไม่แปลกใจที่ไหล่เขาจะกว้าง บุญ‍นำ‍พายืนกอดอกมองคนที่ว่ายน้ำไม่หยุด “นี่! นี่คุณ!” “อะไร!” คนว่ายน้ำหยุดลงยืนกลางสระ พลางตะโกนถามคนที่ตะโกนเรียกเขาไม่หยุด “ใครบอกจะให้ขี่หลัง เมื่อยขา” คนจะให้ขี่หลังจึงว่ายน้ำจากอีกฟากของสระมาหาคนยืนเท้าสะเอวอยู่ขอบสระ เอาแต่ใจ! ปทัฏฐานได้แต่บ่นในใจ แต่ก็ยอมว่ายน้ำมาหาคนเอาแต่ใจแ
Read more

บทที่ 18

“ดีจัง” เธอว่าทั้งยังกอดเขาแน่น เธอแนบใบหน้ากับข้างขมับของเขา เสียงของเธอฟังดูเศร้าจนเขารู้สึกได้ “ทำไมคุณทำอาหารเสริม” เขาเปลี่ยนเรื่องพูดเพราะเสียงเศร้า ๆ ของเธอ “เพราะว่าเทรนด์ของมันและเป็นสิ่งที่ฉันชอบ คุณก็รู้ว่าโลกเราทุกวันนี้มีแต่มลพิษ แค่กินอาหารครบห้าหมู่กับดื่มน้ำวันละแปดแก้วเพียงพอจริงเหรอ” เธอถามคนตรงหน้า ซึ่งถือว่าเป็นคนที่พูดประโยคนี้บ่อยที่สุดและเป็นกลุ่มที่ต่อต้านอาหารเสริม “จริง ถ้าคนเรากินครบห้าหมู่” เขาเอ่ยแย้ง “แต่ในความเป็นจริง เรากินไม่ครบห้าหมู่ไง ไม่อย่างนั้นคนไข้คงไม่ล้นโรงพยาบาลแบบนี้หรอก” อาหารเสริมที่เธอขายล้วนแล้วแต่มีรางวัลการันตีทั้งนั้น “สำหรับผมเหมือนมันไม่ค่อยจำเป็น” เขาใช้คำเลี่ยงเพื่อไม่ให้ดูแย่หรือด้อยค่าผลิตภัณฑ์ของเธอเกินไป “หมอก็พูดแบบนี้ทุกคน” บุญ‍นำ‍พาเบะปาก คนมองอดไม่ได้ที่จะดูดริมฝีปากนุ่มหลาย ๆ ครั้ง เธอครางต่ำในลำคอ อือ รสชาติดี จากจูบเร่าร้อน จบลงที่เตียงนุ่มในห้องรับแขก วันนี้เขาพาเธอเปิดประสบการณ์การโดนอุ้มที่เสียวสุดยอด เมื่อทุกความเร่
Read more

บทที่ 19

แต่เพราะไม่เคยถาม ไม่เคยใส่ใจ เมื่อได้รับรู้ ทุกอย่างก็สายเกินไป สายเกินกว่าจะแก้ไข พ่อกับแม่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย พวกท่านยังคงทำแบบเดิม ๆ เหมือนเดิมตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา หากแต่ในยุคของสมัยที่เปลี่ยนไป การบริโภคที่เปลี่ยนไป หากเราไม่รู้เท่าทันความเปลี่ยนแปลงของโลก เราก็จะกลายเป็นผู้แพ้และออกจากการแข่งขัน เขาส่งพ่อเข้านอนเรียบร้อย วันนี้ท่านดูเหนื่อยล้าที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นพ่อมาทั้งชีวิต “เบย์ยังไม่นอนเหรอลูก” เสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้น ทำให้เขาหลุดออกจากห้วงความคิด “ยังครับแม่” “ขอแม่คุยด้วยได้ไหม” “ได้สิครับ” แม่นั่งลงไม่ห่างจากเขา พิงหลังกับโซฟาตัวเดิมที่พวกเขาชอบนั่งกันเป็นประจำ สายตาของทั้งสองคนแม่ลูกจ้องมองหน้าจอทีวีที่เปิดค้างไว้ แต่ไม่มีเสียง เปิดเพียงแค่ให้รู้ว่าไม่ได้อยู่คนเดียว เปิดไว้ให้คลายความกังวล “ถ้าเราขายที่ตรงนั้นได้ก็จะปิดหนี้ แต่เพราะมันเป็นที่ของบรรพบุรุษ” ราตรีเริ่มพูด “เรามาลองพยายามกันก่อนไหมแม่ ถ้าไม่มีทางนั้นค่อยว่ากันอีกที” เขาพูดและกุม
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status