Todos los capítulos de The Mafia's Marked Nanny: Capítulo 121 - Capítulo 130

Tahimik ang pagpasok ni Rio sa war room, ngunit sapat ang bigat ng presensya niya para magbago ang ihip ng hangin. Nakatayo siya malapit sa pinto, nakasandal sa frame, hawak ang tablet na may naka-display na encrypted route plan. Hindi niya agad sinira ang sandaling iyon sa pagitan nina Gray at Evie, ngunit ramdam ng lahat na kailangan na nilang gumalaw.“Handa na ang ruta,” ulit niya, mababa ang tono. “Pag nagbigay ako ng go-signal, gagalaw tayo.”Nag-angat si Gray ng tingin, kapirasong lakas ang lumitaw sa mga mata niya—hindi galit, hindi takot… kundi determinasyon. Tumango siya kay Rio. “Sige.”Umatras si Rio nang bahagya, para bang ibinabalik ang sandaling iyon kay Evie, pero alam niyang tapos na ang kailangan nilang pag-usapan. Lumapit siya nang kaunti kay Gray, iniabot muli ang ear-com na kanina’y nakapatong sa mesa.“Mas mabuti kung isuot mo na,” sabi ni Rio. “May silent sync na ‘yan. Automatic magco-connect sa comm-channel ko.”Kinuha iyon ni Gray nang walang pag-aalinlangan.

Sa ikatlong ulit ng pag-ikot ng jet sa himpapawid, ramdam na ramdam na ni Gray ang pagbigat ng hangin sa loob ng sasakyang himpapawid. Ilang oras na silang lumilipad, at ngayong unti-unti nang bumababa ang altitude, parang kasabay ng pagbagsak ng eroplano ang bigat ng dibdib niya. Sa ibaba, tanaw na nila ang kulay-abong lupain ng Middle East—tigang, malawak, at tila walang katapusan.Tahimik ang lahat sa loob. Nasa kabilang bahagi ng cabin ang mga kasama nilang back-up, pero mula’t sapul ay hindi sila lumalapit kina Rio at Gray dahil malinaw ang patakaran na silang dalawa lang ang papasok sa mismong hideout. Backup lang ang sila. Hindi maaaring magkamali.Si Rio ang unang nagsalita, halos bulong lang. “Konting minuto na lang, lalapag na tayo.”Hindi tumingin si Gray. Nakatingin siya sa bintanang maliit, pinagmamasdan ang unti-unting paglapit ng lupa. Pero kahit na hindi siya lumilingon, ramdam niya ang tingin ni Rio sa kanya—‘yung tipong nakatutok na parang sinusuri siya mula ulo hang

Madilim na ang paligid nang marating nina Gray at Rio ang likurang bahagi ng compound. Hindi ganoon kalayo mula sa main wall, pero sapat para walang regular patrol. Tulad ng sinabi ni Nikolai, halos nakabaon sa lupa ang dating maintenance access—isang makitid na tunnel na ginagamit noong hindi pa iyon ang base ni Zayed.Hindi iyon na-renovate nang maayos at iyon ang pinagpapasalamat nina Gray at Rio ngayon.“Ten meters east,” bulong ni Nikolai sa comms. “May half-buried hatch. Hindi sigurado kung functional pa.”Huminto si Gray. Tiningnan niya ang lupa—buhangin, bato, at lumang bahagi ng metal na halos hindi mabigat ang pagkakaangat mula sa lupa. Bahagya niyang kinutkot ang gilid gamit ang kutsilyo niya. “Found it.”Sumilip si Rio, saka inalis ang buhangin gamit ang kamay. Dahan-dahan nilang hinila ang metal hatch hanggang sumingaw ang lumang alikabok at amoy kalawang.“Ventilation tunnel,” sabi ni Rio. “Malalim. Kasing lapad ng isang tao.”“Kaya natin,” sagot ni Gray.Ngumiti si Rio.

Sa tabi ni Alliyah ay may isang lalaking naka-puting coat, may hawak na tablet, nakasuot ng salamin at tahimik na nagmo-monitor sa kung anong mga nakalagay sa malalaking mga monitor. Hindi ito sundalo. Isang taong sanay sa teknikal na kalupitan.At sa isang sulok, may isang guard na nakaupo, hawak ang rifle.Isang saglit lang iyon.Isang iglap.Pero sapat para kumilos si Gray.Hindi na kailangang mag-usap.Hindi na siya nagdalawang-isip.Sumugod siya sa guard.Isang mabilis na hakbang, sabay bagsak ng balikat niya sa dibdib ng lalaki at kaagad na tinabig ang baril papalayo, pagkatapos ay isang malakas at kontroladong strike sa lalamunan nito. Hindi pa tuluyang nakakabawi ang guard nang bumaon ang kutsilyo sa ilalim ng panga nito, pataas at lubos ang lalim, sakto lang para mawalan agad ito ng buhay.Sa loob ng limang segundo ay napatumba ni Gray ang guard.Kasabay no’n ay pumasok si Rio, itinutok ang baril sa doktor, handang tumira sa pagitan ng kilay nito kung sakaling kumilos ito nan

Sumisikip ang hangin sa pasilyo. Ang pulang ilaw ay mabilis nang nagfa-flash, at tila bawat pagkurap nito ay nagbabadya ng kamatayan. Hawak-hawak pa rin ni Gray si Alliyah, nanginginig, hindi nagmumulat ng mga mata, halos mabigat gaya ng takot na nakadagan sa dibdib niya.Si Rio ang unang kumilos. Kinuha niya ang comms sa tainga at mabilis na nagsalita.“Nik, kailangan namin ng back up sa North Wing, Room Cluster A. ASAP.”Saglit na katahimikan.“Sige, pero limang minuto bago sila makarating diyan.”Napalunok si Gray. Limang minuto. Hindi nila alam kung ilang sundalo ang tinawag ni Zayed nang lumabas ito.“Tangina, Nik, limang minuto?” bulong ni Rio, pinupunasan ang pawis sa sentido. “Hindi ba pwedeng—”“Hindi pwedeng pabilisin,” putol ni Nikolai. “Kung pipilitin ko, mabubunyag ang posisyon nila. Mananatili kayong buhay kung tatagal kayo ng limang minuto.”Napapikit si Rio, halatang nagpipigil ng mura.“Kaming bahala.”Pagbitaw niya sa comms, lumapit siya kay Gray. “Gray, ibigay mo sa