Lahat ng Kabanata ng The Mafia's Marked Nanny: Kabanata 111 - Kabanata 120

“Anong sinabi mo?”Matigas, puno ng pag-alab at pagdududa ang boses ni Karim habang nakatuon ang tingin niya kay Zayed. Halos hindi na kumukurap ang mga mata niya habang dahan-dahang lumalapit, bawat hakbang ay may hatid na pagbabanta. Humigpit ang pagkakahawak niya sa baril — hindi pa nakatutok, pero malinaw na handa siyang pumutok anumang oras.Si Zayed naman ay nakatayo lang, hindi gumagalaw, hindi kailanman umatras. Ang mukha niya’y parang bato — hindi man lamang gumuhit ang pagkabahala. Wala kang makikitang takot o pagdadalawang-isip; kung mayroon mang emosyon sa mga mata niya, iyon ay malamig na determinasyon, parang noon pa man ay alam na niyang aabot sa ganitong punto ang lahat.Kasabay ng pagtaas ng tensyon ay naramdaman ni Gray ang biglang paghigpit ng dibdib niya. Gusto niyang lapitan si Alliyah at tumakas na kaagad dahil alam niya kung saan hahantong ang lahat ng ito, gusto niyang hilahin ito palayo, pero alam niya rin na kapag ginawa niya ay baka siya pa ang unang mamatay

Tahimik ang buong silid matapos ang binitawan ni Gray na, “Hindi ko na alam…” Tahimik, pero puno ng mga salitang hindi masabi. Parang pati hangin ay huminto, natatakot gumalaw baka mas lalo pang mabasag ang mundong pilit binubuo ng lahat sa paligid niya.Tumayo si Gray nang hindi tumitingin sa alinman sa kanilang tatlo. Mabigat pa rin ang dibdib niya, parang may nakapatong na batong ayaw maalis. Naramdaman niyang kumilos si Evie—marahil susundan siya—kaya lalo niyang binilisan ang paghinga.Ayaw niya munang may marinig.Ayaw niyang may humawak.Ayaw niyang may tumawag sa pangalan niya na para bang kilala siya.Pagbangon niya mula sa kama, napahawak siya sa gilid ng dingding upang hindi tuluyang sumuray. Bagaman naka-recover na ang katawan niya, ramdam pa rin niya ang kirot—mga sugat na hindi lang laman ang tinamaan, kundi pati utak at alaala.Nang tuluyang makalapit siya sa pinto, saka lamang muling nagsalita si Evie.“Saan ka pupunta?”Hindi galit ang tono. Hindi rin utos. Pero puno

Nanatiling nakatayo si Rio sa harapan ni Gray. Hindi man siya lumapit, ramdam ni Gray ang presensya niyang parang pader—hindi hadlang, pero hindi rin aalis. Tila hinintay lang niyang matapos ang huling sinabi nito:“May iba akong misyon na kailangan kong tapusin.”Suminghap si Rio, hindi dahil pagod, kundi dahil alam niyang may mas malalim na nakatago sa likod ng mga salitang iyon. At hindi niya hahayaang makalampas iyon nang hindi niya naiintindihan. Kaya mahinahon pero matigas niyang sinabi:“Anong ibig mong sabihin?”Hindi tumingin si Gray. Para bang pag tumingin siya, may mababasag sa loob niya. Nakatingin siya sa lupa, sa damong tumatama sa dulo ng sapatos niya, sa umagang hindi pa ganap na nagigising. Tahimik muna siya, pero hindi dahil nag-iisip—kundi dahil pinipigil niya ang sarili.Kailangan niyang manatiling kalmado.Kailangan niyang hindi mabasa ni Rio ang iniisip niya.Pero nang marinig niya ulit ang tanong, ngayon ay mas mababa ang boses ni Rio…“Gray… ano ang ibig mong s

Pagkatapos banggitin ni Nikolai iyon ay may malamig na kumapit sa buong silid. Hindi malaman ni Gray kung anong mararamdaman na sa wakas ay may lead na sila kung nasaan ngayon si Zayed.Hindi na ito maglalagi sa dati nitong compound dahil napasok na nila ito kaya mas lalong mag-iingat na si Zayed.Si Nikolai ang unang gumalaw, mabilis na tumipa sa keyboard para muling buksan ang mga surveillance logs na na-hack niya mula sa black-market channels. Samantala, si Rio ay hindi inaalis ang tingin kay Gray, parang pilit na binabasa ang bawat galaw niya.“Kung seryoso ka,” wika ni Rio, mababa ang tono, “hindi tayo basta-basta susugod. Hindi ito simpleng pagpasok sa den ng mafia lord.”“Hindi ko sinabing susugod tayo ngayon,” tugon ni Gray, diretso, walang bakas ng pagdadalawang-isip. “Pero kahit anong mangyari, kukunin ko si Alliyah.”Nagtagal ang katahimikan. Hindi iyon pagtutol—iyon ay pagkilala sa bigat ng pasya.Mula umaga hanggang madaling-araw, halos hindi umalis si Gray sa control roo

Tahimik ang buong war room matapos ang huling usapan. Naghiwa-hiwalay ang grupo upang ipagpatuloy ang kaniya-kaniyang paghahanda. Si Nikolai ay bumalik sa tech bay para i-check ang satellite sync. Si Russell ay pumunta sa armory para tingnan ang mga lumang gear na maaari pang gamitin. Si Rio naman ay lumabas sandali para tawagan ang mga contact na kailangan para sa route clearance.Naiwan si Gray sa loob ng control room, nakaupo sa gilid ng mesa, nakayuko habang hawak ang ear-com na ibinigay ni Rio. Hindi niya alam kung bakit matagal niyang tinititigan ang maliit na device—parang pinipilit ng utak niyang tanggapin na may mga taong handang sumalo sa kanya ngayon.Tahimik lang si Evie na naiwan si Gray.Dahan-dahan siyang lumapit kay Gray. Hindi maingay ang paglalakad niya, pero ramdam ng presensya niya ang bigat na dala ng mga taong kay tagal nang may nakaraan na hindi pinag-uusapan. Nakatayo lang si Gray, ngunit hindi gumagalaw.Minsan pa lang silang nagkaharap nang ganito simula nang