All Chapters of My Boss Got Me Pregnant : Chapter 51 - Chapter 60

Sa loob ng malawak na Monteverde Mansion, bumabalot ang katahimikan. Ang dating tahanan ng pagmamahalan at alaala ay ngayo’y puno ng kasinungalingan at kasamaan. Sa gitna ng malaking sala, magkatabing nakaupo sina Veronica at Bianca, masayang nagkukuwentuhan habang iniinom ang mamahaling wine na galing pa sa France.“Finally, Mom,” sabi ni Bianca habang pinagmamasdan ang chandelier. “Everything we dreamed of is finally ours. The mansion, the company, and soon… the name Monteverde will only belong to us.”Ngumiti si Veronica, pinisil ang kamay ng anak. “You did well, darling. We just have to make sure that old woman stays quiet until the end.”Ngunit sa di kalayuan, marahang bumukas ang malaking pinto ng kwarto. Lumabas si Doña Mercedes, payat, namumutla, at halos hindi makalakad. Mahigpit ang hawak niya sa tungkod habang pinipilit na huminga ng maayos. Tumigil ang dalawang babae sa kanilang tawanan at napatingin sa kanya.“Grandma?” kunwaring gulat ni Bianca, sabay tayo.“Bakit ka bum

The gala had ended in triumph, but the night was far from over for Celestine and Adrian. Dahil sa overwhelming success ng “Rebirth of the Phoenix,” halos hindi mahawakan nang maayos ni Celestine ang dami ng bunga ng tagumpay niya… interviews, invitations, collaborations, and praises from the biggest names in fashion.Pero ngayong tapos na ang spotlight, there was only one person she wanted to spend the rest of the night with.Si Adrian.Pagkatapos ng endless congratulations, inakay ni Adrian si Celestine papunta sa limousine. Mahigpit ang hawak niya sa kamay nito, protectively guiding her as paparazzi continued to snap photos.Pagpasok nila sa loob ay agad niyang hinawakan ang pisngi ni Celestine.“Proud na proud ako sayo,” he whispered.She smiled softly. “Hindi ko to magagawa kung wala ka.”“No,” sagot niya. “You did this. Ikaw lang. I was just lucky enough to be beside you.”Napalunok si Celestine. “But I feel stronger when I’m with you.”Ngumiti si Adrian, warm and gentle. He brus

Pagkababa pa lang ni Celestine mula sa private plane ay agad siyang inalalayan nina Adrian at ng mga bodyguards. Malaki na ang tiyan niya, ngunit matatag ang lakad at matapang ang mga mata… handa siyang harapin ang lahat ng kinuha sa kaniya. Hindi na siya ang Celestine na dating inaapi nila o ang Celestine na tinatapakan ng ibang tao. Siya na ngayon ang kilalang international fashion designer, may pangalan, may kapangyarihan, at may pamilyang nagtatanggol sa kanya.Pagdating nila sa sasakyan, mahigpit ang kapit ni Celestine sa seatbelt habang pinagmamasdan ang tanawin ng lugar na ilang buwan din niyang iniwasan. Everything felt different… mas tahimik, mas malamig, at mas mabigat. Hindi niya alam kung epekto ba ito ng pagbubuntis, o dahil lang sa bigat ng misyon niya ngayon.---Pagkarating sa Velasco mansion, bumaba si Celestine nang hindi na hinihintay si Adrian. Mabilis ang tibok ng puso niya… halo ng kaba, saya, at lungkot. Sinalubong siya ng mga tauhan ng pamilya Velasco at agad s

Hindi nagtagal ay nakapagpiyansa si Bianca at nakalaya. Nalaman iyon ni Celestine habang nag-aalmusal sila ni Adrian sa condo nila. Nang mag-update ang abogado ni Celestine, napabuntong-hininga siya at tumango lang.“Ayaw mo bang ipareview pa ang kaso? Pwede pa natin siyang ibalik sa kulungan,” tanong ni Adrian habang hinahaplos ang likod niya.Umiling si Celestine. “No. I won’t stress myself over her. Buntis ako, Adrian… I need peace. Pero kung gagawa pa siya ng isang mali… kahit maliit… hinding-hindi ko na siya palalagpasin.”Tinitigan siya ni Adrian at hinawakan ang kamay nito. “And I’ll protect you. Whatever happens.”Ngumiti si Celestine ngunit may kirot pa rin sa puso. Hindi dahil takot siya kay Bianca, kundi dahil ayaw niyang may makaapekto sa anak nila. Gusto niyang maging tahimik ang mga susunod na buwan bago siya manganak.---Samantala, ibang gulo ang bumubulong sa bahay nina Marcus.Pagkalaya ni Bianca, agad siyang dinala ni Marcus sa bahay ng mga magulang nito. Hindi pa

Nagmulat ng mga mata si Margaux dahil sa malakas na sikat ng araw na tumatama sa mukha niya. Masakit ang ulo niya, para bang binibiyak sa gitna. She groaned, slowly sitting up… pero bago pa man siya makagalaw, naramdaman niya ang init ng balat ng isang taong nasa tabi niya.Napalingon siya.Si Marcus.Pareho silang walang saplot, pareho silang magulo ang buhok, at pareho silang mukhang may naganap na hindi nila mapagtakpan.Nagkatitigan silang dalawa… malalim, gulat, at parehong parang nag-flashback ang nangyari kagabi sa isip nila. Ang init ng alak. Ang init ng katawan. Ang mga yakap na hindi dapat, mga halik na hindi planado, at ang mga gabing sabog sa emosyon.Si Margaux ang unang umiwas ng tingin, napayakap sa sarili habang hinahanap ng kamay ang kumot.Marcus, on the other hand, looked horrified. Para bang bigla siyang binalikan ng lahat ng problema niya… si Bianca, ang pamilya niya, ang gulo ng buhay niya.“Sh*t…” napabulong si Marcus, hawak ang ulo niya.Agad siyang tumayo at n