All Chapters of My Boss Got Me Pregnant : Chapter 71 - Chapter 80

Hindi makapaniwala si Bianca sa narinig niya mula sa kanyang mga tauhan kanina. “What? Marcus and Margaux… getting married?” sabay ulit niya sa sarili. Halos mahulog ang cellphone sa kamay niya habang paulit-ulit niyang pinapakinggan ang recorded ng conversation ng mga magulang ni Marcus at ni Margaux.Hindi niya maintindihan kung paano nangyari iyon nang wala siyang alam. Ilang araw lang ang nakalipas, at ngayon… tila nakulong na si Marcus sa isang plano na ginawa ng mga magulang niya at ni Margaux.Naglakad siya sa buong condo na halatang galit na galit. “This can’t be happening! How could he… how could they…” sabi niya habang humihinga nang malalim.“Bianca… slow down,” sabi ng isa sa kanyang personal assistant. “We need to plan. We cannot act rashly.”Pero sa loob ni Bianca, napuno ng galit at frustration. Bumilis ang tibok ng puso niya. “I don’t care about planning. I need to stop this now!”Hindi na siya nakinig sa assistant niya. Agad siyang kumuha ng jacket at sapatos. “I’m go

Tahimik ang buong bahay nina Marcus nang biglang bumukas ang pinto nang malakas.BANG!Sabay-sabay na pumasok sina Bianca, ang asawa ni Margaux, at ang mga magulang ni Margaux. Nabigla ang lahat. Si Margaux na noo’y nakaupo sa sofa ay biglang napatingin sa kanila, nanlamig ang buong katawan.“Dad…” mahina niyang sabi.Pero bago pa man siya makalapit, isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha niya.SLAP!“Walang hiya ka!” galit na sigaw ng daddy niya. “Pinahamak mo kaming lahat!”Muntik nang matumba si Margaux sa lakas ng tama. Napahawak siya sa pisngi niya habang nanginginig.“Dahil sa’yo, nawala ang kumpanya natin!” sigaw pa ng ama. “Buti na lang at ang asawa mo ang sumalba sa amin! Siya ang nag-ayos ng lahat para makabangon kami… tapos tatakas ka lang?!”Napatawa si Margaux nang may luha. Masakit, pero pilit niyang tinibayan ang sarili.“So ganun na lang ba ako sa inyo?” tanong niya. “Isang bayad-utang? Isang kapalit para sa negosyo?”Tumulo ang luha niya. “Alam n’yo bang araw-ara

Makalipas ang ilang oras sa ospital, lumabas ang pediatrician at ngumiti kina Celestine at Adrian.“Your baby is stable now. Bumaba na ang fever niya,” sabi ng doctor.Napa­iyak si Celestine sa sobrang tuwa. “Thank God… thank you so much, Doc.”Agad siyang niyakap ni Adrian, mahigpit, halos ayaw bitawan. “You did so well, love. Our baby is safe now.”Huminga na sila nang maluwag. Parang nawala ang bigat sa dibdib nila nang makita nilang natutulog ang anak nila, maaliwalas na ang mukha at hindi na umiiyak.Pero kung gaano kagaan ang pakiramdam nila……ganun kabigat ang nangyayari sa kabilang bahagi ng ospital.---SA EMERGENCY OPERATING ROOM“BP’s dropping! She’s still bleeding!” sigaw ng isang nurse.Nakahiga si Margaux, maputlang-maputla, halos walang malay habang nagmamadali ang mga doktor.“Doctor, the fetus… there’s no heartbeat.”Tumigil sandali ang OB-GYN.“…Proceed with evacuation. We need to save the mother.”Isang saglit lang pero parang lumulutang ang paligid kay Margaux. Pum

Lumipas ang tatlong araw mula nang maospital si Margaux, at unti-unti nabalitaan ni Bianca ang nangyayari. Palagi raw tulala si Margaux, walang gana kumilos, at halos hindi na rin binibisita ng asawa niya. Si Marcus, minsan lang nakakapunta, abala sa trabaho… trabaho na kagagawan ni Bianca. Sa isang mabilis na galaw, naibigay na ni Bianca ang bid ng lupa sa competitor ni Marcus. Lahat ay plano niya para maging busy si Marcus at hindi madalaw si Margaux.Isang hapon, pumunta si Bianca sa hospital. Pumasok siya sa hallway at sumilay ang ngiti sa labi niya nang makita si Margaux, tulala, nakatingin sa bintana ng hospital. Doon, sa labas, matatanaw ang mga batang masayang naglalaro sa maliit na parke ng ospital.“Margaux…” mahinang tawag ni Bianca. Ngunit parang walang narinig si Margaux. Ang kanyang mga mata ay nakatutok sa labas, walang ekspresyon, parang katawan lang ang nandiyan, pero wala ang isip.Lumapit si Bianca, dahan-dahang inilapit ang cellphone niya. Pinakita niya ang video s

Nakangiti si Margaux habang buhat niya ang sanggol. Tahimik ang paligid, tanging mahinang huni lang ng hangin ang maririnig mula sa bintana. Mahigpit pero maingat ang pagkakayakap niya sa bata, para bang takot siyang mawala ito anumang oras.“Napaka-cute mo talaga, anak,” bulong niya, may ngiting puno ng ilusyon. Dahan-dahan niyang hinaplos ang pisngi ng sanggol. Mahimbing ang tulog ni baby Aiden… sobrang tahimik.Sa isip ni Margaux, payapa ang lahat. Para sa kanya, ito na ang kulang sa buhay niya. Ito na ang sagot sa lahat ng sakit, lahat ng pagkatalo, lahat ng pagkakait.Hindi niya iniisip ang panganib. Hindi niya iniisip ang takot na nararamdaman ng mga magulang ng bata. Sa mundo niya, isa lang ang totoo… akin na siya.Kinuha niya ang phone at tinawagan si Marcus. Masaya ang boses niya, halos parang nanalo sa lotto.“Marcus,” sabi niya, “magkasama na kami ng anak natin.”Parang binuhusan ng yelo ang katawan ni Marcus sa narinig. Nasa opisina siya noon, pero bigla siyang napahawak s