All Chapters of โซ่เสน่หาชีคทมิฬ: Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 22 ในขณะที่อีกคนกำลังคิดถึงจรรยาใจแทบขาด กินไม่ได้นอนไม่หลับราวกับว่า หล่อนมีอิทธิพลต่อเขาอย่างมากมาย จรรยากำลังนั่งวาดรูปอยู่ริมทะเล หล่อนกำลังปล่อยใจปล่อยอารมณ์ไปตามเสียงคลื่นกระทบฝั่ง จิตใจมุ่งอยู่กับศิลปะที่กำลังระบาย จรรยาตัดสินใจมาเกาะลันตาใหญ่จังหวัดกระบี่เพื่อผ่อนคลายความเครียดและหลีกหนีอิลฮัมไปในที เพราะหล่อนรู้ว่า เขากำลังจีบตน จรรยาที่คิดเสมอว่าตนเองไม่คู่ควรกับเขาหรือกับใครทั้งสิ้น และอีกเหตุผลหนึ่งคือ ป้องกันหัวใจตัวเองที่ตอนนี้กำลังพลั้งเผลอไปกับความหล่อ ความดีและความเอาใจใส่ของเขา เสียงเรียกเข้ามือถือดังขึ้น จรรยาหยุดวาดภาพละสายตามองมือถือของตน เบอร์ที่โทรเข้ามาคือเบอร์ของอนัญญา เพื่อนรักโทรศัพท์เข้ามาอีกเบอร์หนึ่ง เบอร์ใหม่ที่หล่อนซื้อไว้เพื่อติดต่อกับอนัญญาโดยเฉพาะ “ว่าไงเปรี้ยว” จรรยากรอกเสียงไปตามสาย “ทำอะไรอยู่” “วาดรูปอยู่จ้ะ” “สบายใจไหมล่ะ หนีไปอย่างนี้น่ะ แกรู้ไหมว่าคุณอิลฮัมมาหาฉันทุกวันเลยนะ ถ้าไม่เจอฉันก็โทรหาฉัน ถามว่าแกติดต่อมาบ้างไหม ฉันต้องผิดศีลโกหกเขาไปทุกครั้งเล

Chapter 24ห้องโถงใหญ่ที่พวกหล่อนยืนอยู่มีโคมไฟระย้าอยู่บนเพดาน ชุดรับแขกเป็นโซฟาบุด้วยหนังชั้นดี โต๊ะตัวเตี้ยเข้าชุดกับโซฟาทำจากไม้สักทองทั้งหมดตั้งวางอยู่บนพรมสีน้ำตาลอ่อน มองไปทางด้านซ้ายจะเป็นเปียโนตัวใหญ่ ของตกแต่งอื่นๆ ก็สร้างความตื่นตาตื่นใจได้ไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นผ้าม่าน หนังเสือที่ประดับบนฝาผนัง มีงาช้างสองกิ่งแกะสลักสวยงามประดับอยู่ด้วย และอื่นๆ อีกหลายอย่างขณะที่สาวๆ กับตื่นตาตื่นใจกับความโอ่อ่าและหรูหราของห้องชุด สตรีวัยกลางคนเดินมาพร้อมกับชายหนุ่มอาหรับรูปร่างสูงใหญ่ที่หนึ่งในสองคนนั้นอนัญญาจำได้แม่นว่าคือใคร เขาคืออัลวา บอดี้การ์ดของชีคฟาฎิล‘อย่าบอกนะว่า ชีคฟาฎิลคือเจ้าของงานที่ว่าจ้าง’ข้อมูลที่อนัญญาได้จากพี่ไก่มีเพียงอย่างเดียวคือ เจ้าของงานเป็นคนมุสลิม ในหัวตอนนี้ไม่มีชีคฟาฎิลอยู่เลย จนกระทั่งมาถึงคอนโดแห่งนี้ตอนนั้นอนัญญาก็ไม่ได้เอะใจ เพราะคิดว่าชีคฟาฎิลไม่ใช่ชาวมุสลิมเพียงคนเดียวที่มาซื้อห้องชุดสุดหรูที่นี่ ประเทศเขาและประเทศแถบตะวันออกกลางมีเศรษฐีมากมาย เงินที่นำมาซื้อห้องเหล่านี้เป็นเพียงเศษเงิน ที่ซื้อความสะดวกสบายขณะมาเมืองไทย ซึ่งหล่อนเชื่อว่า มีคนอาหรับมาจับ

Chapter 26 พริตตี้คนอื่นๆ ให้ความสนุกและสำราญกับเพื่อนอีกสองคนของฟาฎิลที่ตอนนี้กำลังเล่นน้ำกับพริตตี้หลายคนในสระน้ำ พริตตี้อีกสามคนยืนเต้นอยู่ริมสระน้ำตามดนตรีที่เปิดไม่ดังมากนัก จะมีเพียงอิลฮัมเท่านั้นที่ไม่ต้องการให้ใครมาดูแล เขานั่งดื่มเบียร์เงียบๆ จิตใจกระหวัดถึงจรรยาจับจิตจับใจ งานปาร์ตี้วันนี้ฟาฎิลเน้นอาหารไทย แต่ละอย่างที่เขาสั่งให้คอนโดจัดเตรียมล้วนเป็นอาหารที่เขาและกลุ่มเพื่อนชอบ เมนูเด็ดคือกุ้งแม่น้ำผัดพริกเกลือ ปูนิ่มผัดผงกระหรี่ ปลาหมึกนึ่งมะนาว ต้มยำปลากะพง มีข้าวสวยและของหวาน รวมถึงผลไม้ตามฤดูกาลอีกสามชนิด อนัญญาหลังจากได้ชิมกุ้งแม่น้ำผัดพริกเกลือเข้าไปก็ติดใจ หล่อนยืนกินอาหารตรงนั้นอยู่สักพัก ก่อนตักอาหารมาให้ฟาฎิล “นี่แม่คุณ ทำไมไม่ยืนกินให้จนเลิกงานเลยล่ะ ยืนกินไม่เกรงใจฉันเลยนะ” ฟาฎิลต่อว่าอนัญญาที่เอาช้อนตักเนื้อปูนิ่มใส่ปาก ก่อนที่หล่อนทรุดกายลงนั่งที่เดิม ใช้ช้อนคันเดียวกันตักปูนิ่มผัดผลกระหรี่แล้วจ่อตรงปากเขา “อร่อยนะกินสิ หิวไม่ใช่เหรอ” ฟาฎิลอยากจะบ้าตายกับความหน้ามึนของอนัญญาที่ไม่รู้สึกสักนิดเดียวว่า เขาคือคนสำคั

Chapter 28“อยากขึ้นจากสระมากเหรอ”“อืม อยากขึ้นมากๆ เลย คุณพาฉันไปริมสระทีนะ” เสียงหล่อนอ่อนลงคล้ายกับอ้อน“แลกกับอะไรดีล่ะ ของแบบนี้ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”“ฉันเลี้ยงข้าวคุณมื้อนึงก็ได้”“ไม่”“งั้นทำงานบ้านให้หนึ่งวัน” หล่อนเสนอใหม่“ไม่ ที่นี่มีแม่บ้านแล้ว” เขาก็ไม่เอาอีก“เลี้ยงหนังก็ได้ มีหนังใหม่เข้าหลายเรื่องเลย”“ฉันไม่ชอบดูหนัง แอร์มันเย็นเดี๋ยวไม่สบาย”“ไอ้โน่นก็ไม่เอา ไอ้นี่ก็ไม่เอา แล้วคุณจะเอาอะไร” คนกลัวจมน้ำเริ่มมีน้ำโห“ถ้าบอกแล้วให้หรือเปล่าล่ะ” เขาถาม ใบหน้ากรุ่มกริ่ม “แต่ถ้าไม่ให้ ฉันปล่อยเธอกลางสระนะ”อนัญญากอดเขาแน่นมากขึ้นเมื่อได้ยินประโยคนี้ ความกลัวแน่นใจจิตใจ ตายในน้ำมันทรมานมาก แล้วหล่อนก็ไม่อยากวายชีวาตอนนี้ด้วย“ได้ๆ ขออะไรให้ทั้งนั้น แต่คุณอย่าปล่อยฉันนะ ฉันกลัว”ฟังแล้วก็น่าสงสาร อันที่จริงฟาฎิลไม่ใจจืดใจดำปล่อยร่างงามกลางสระ แต่เป็นเพราะอยากแกล้งอนัญญา และต้องการทำบางอย่าง เขาจึงทำตัวเป็นชายเจ้าเล่ห์ใจร้าย“ขอจูบเธอไง ฉันอยากจูบเธอ”คนฟังเบิกตากว้างตกใจกับคำขอที่ฟาฎิลต้องการ ชีคหนุ่มใช้จังหวะนี้ ประกบปากกับเรียวปากนุ่มน่าสัมผัสทันที อารามตกใจส่งผลให้อนัญญา

Chapter 30ส่วนอภิญญาแม้ว่าจะเตรียมใจไว้ล่วงหน้า แต่พอได้รับคำยืนยันจากนายแพทย์ หล่อนรู้สึกใจโหวงหวิว ความกังวลอาบทั่วจิตใจ กลัวว่าฟาฎิลจะละเมิดคำสัญญา พรากหลานชายไปจากตน หากเขาใช้อำนาจในมือที่มีนำหลานชายไปอยู่ซาเมียร์ ผู้หญิงตัวเล็กๆ ไร้หนทางต่อสู้อย่างหล่อนคงไม่อาจต่อกรกับเขาได้ ทว่าอีกใจก็ดีใจที่รู้ความจริงว่า อานัสกับอานีสเป็นลูกใคร ทั้งคู่ไม่ถูกล้อว่าลูกไม่มีพ่ออีกต่อไปแล้ว เชิดหน้าพูดได้เต็มปากว่า พ่อบังเกิดเกล้าของตัวเองคือใคร และเป็นบิดาที่มียศสูงศักดิ์เสียด้วย“ผลไม่ผิดพลาดใช่ไหมครับ” ฟาฎิลถามย้ำ“ไม่ผิดพลาดแน่นอนครับ ทางเรามีห้องแล็บมาตรฐานระดับโลกครับ รับรองว่าผลที่ออกมาไม่ผิดพลาดครับ” นายแพทย์ตอบให้อีกฝ่ายมั่นใจ“ขอบคุณมากครับคุณหมอ” ฟาฎิลพนมมือไหว้นายแพทย์สูงวัยแบบไทย ซึ่งนายแพทย์ก็รับไหว้ตามมารยาท ก่อนที่เขากับอนัญญาจะเดินออกจากห้องตรวจ ทั้งคู่เดินไปยังลิฟต์โดยสารเพื่อลงไปชั้นล่างของอาคาร และเดินต่อไปยังลานจอดรถ ตลอดการเดินมายังรถยนต์คันหรู อนัญญาไม่พูดกับชีคหนุ่มเลยสักคำ ฟาฎิลมองหน้าอนัญญาเป็นระยะ และนั่นทำให้เขามองเห็นน้ำใสๆ เกลือกกลิ้งอยู่บนขอบตาหล่อน ดูเหมือนอนัญญาจะ