บททั้งหมดของ ดอกรักของฟาร์ริก: บทที่ 211 - บทที่ 220

“อื้ออ~~ คนเจ้าเล่ห์!”เสียงหวานกัดฟันต่อว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างเหลืออดเหลือทน จิตใต้สำนึกอันดีงามนึกอยากจะผลักไสเขาออกไปห่างๆ..แต่กลับทำไม่ได้เมื่อความจริงเธอก็กำลังโหยหาสัมผัสนั้นเช่นกัน! ริมฝีบางแห้งผากฉับพลันจนต้องแลบลิ้นไล้เลียให้ความชุ่มชื่น ดวงตากลมโตปรือฉ่ำ..ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นไปมองใบหน้าหล่อเหลา

“รักจะเห็นแต่คนเจ็บนะคะ” เสียงหวานตัดสินใจพึมพำลอดไรฟันออกไปอย่างรีบเร่ง หัวใจดวงเล็กกระหน่ำเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกจากขั้ว..เพราะไม่สามารถทนทำหน้ามึนและทำเหมือนเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องปกติได้ แต่เพราะทนเห็นเขาทรมานอีกต่อไปไม่ไหว..หัวใจอ่อนแอก็สมยอมทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น เผชิญหน้ากับสิ่งอลัง

“อ่าาา~~~ รักร้อน!…พี่ฟาร์..!” ความทรมานที่กัดกินร่างกายของเธอในตอนนี้..ทำดอกรักแทบไม่เป็นตัวเอง มือเล็กทั้งสองข้างพลางดึงทึ้งปราการที่เหลืออยู่บนเรือนร่างจนแทบฉีกขาดติดมือ! ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวก่อนจะปลดปล่อยเสียงครวญครางออกมาตามที่เขาอยากฟัง โลกทั้งใบยามนี้หมุนเคว้งคว้าง..ทำดอกรักไม่อาจรับรู้อะไรได้

พรึบบบ!!! ตรืดดดดดด~~~ ตรืดดดด~~~~ “อะ!..อร้ายยยย!!!..อะ!!..อื้อออ!!!” แรงสั่นถี่ๆของสิ่งที่อยู่ภายในร่องรัก..ทำดอกรักกรีดร้องจะเป็นจะตายต่อหน้าของฟาร์ริก! ใบหน้าหวานแดงเถือกลามไปถึงหูใบเล็กทั้งสองข้าง..เมื่อถูกเจ้าสิ่งนั้นทรมานจนน้ำหวานมากมายไหลทะลักฉีดพ่นออกมาไม่ต่างจากทำนบแตก! ร่างกายสั่นสะท้านแ

ตั่บบบบ!!! ตั่บบบบ!!! ตั่บบบบ!!! ตั่บบบบ!!! เสียงจังหวะเนื้อกระทบเนื้อดังสอดประสานเข้ากับเสียงกรีดร้องดังสนั่นลั่นห้องสี่เหลี่ยม แรงเสียดสีบริเวณจุดเชื่อมต่อที่ร้อนผะผ่าวบวกกับเครื่องหรรษาที่ยังคงทำงานอยู่ภายใน..ทำดอกรักเสียวสะท้านไปทั่วทุกอรูรูขุมขน ความปรารถนาที่มากล้นทำดอกรักเร่งบดควงบั้นท้ายอวบ