All Chapters of นางบำเรอของมาเฟีย: Chapter 71 - Chapter 79

@ห้องคลอดของเจ้าลูกชายฝาแฝด“ผัวรักเมียนะ ไม่ต้องกลัวนะ”เสียงหนาคอยเอ่ยกระซิบข้างหูเมียตัวน้อยเป็นระยะเมื่อหมอใกล้ที่จะจรดมีดลงบนหน้าท้องน้อยเพื่อผ่าคลอดเขาอยู่ใกล้ๆเธอไม่ห่างไปไหน คอยให้กำลังใจเธอตลอดเวลา เพราะรู้ดีว่าเวลานี้เป็นช่วงเวลาสำคัญ“อืม หนูกับลูกรู้แล้วค่ะ”เพียงพอใจรับรู้ในความรักที่เขามีต่อเธอเป็นอย่างมาก เพราะเขาก็พร่ำบอกเธอทุกวัน วันละหลายรอบ ไม่ใช่แค่ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้หรอกเมื่อก่อนเขาปากร้ายพูดจาไม่น่าฟัง แต่เดี๋ยวนี้นั้นเขาปากหวานมาก บอกรักเธอทุกวันจนเธอหลงรักเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนนับครั้งไม่ถูกเลยล่ะ“จะผ่าแล้วนะคะ”หมอเจ้าที่กำลังจะผ่าคลอดเอ่ยถามความพร้อมของสองสามีภรรยาอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะกลัวจะทำอะไรไม่ถูกใจมาเฟียตรงหน้าเข้า แล้วอาจถูกอุ้มไปฆ่าแทนการจะให้กำเนิดชีวิตก็เป็นได้“ห้ามทำเมียกูเจ็บ ไม่งั้นพวกมึงไม่รอดแน่”มาเฟียหนุ่มคำรามดังออกไปเพื่อข่มขวัญหมอกับพยาบาลที่อาจมีใครกล้าทำงานผิดพลาด แล้วอาจทำให้เมียกับลูกของเขาไม่อยู่ในความปลอดภัย“คุณเซนต์”เพียงพอใจเอ่ยห้ามปรามผู้เป็นสามีเบาๆไม่ให้เขาทำให้คนอื่นต้องกลัวเป็นมากกว่านี้ แค่นี้หมอกับพยาบาลก็แ

มาเฟียหนุ่มยังคงเฝ้าดูแลนางบำเรอของเขาและลูกน้อยทั้งสามคนไม่ห่างไปไหนแม้มีพี่เลี้ยงรายล้อมก็ตาม เพราะเขาเป็นห่วงทุกคนที่เป็นดั่งหัวใจของเขาจนไม่อาจปล่อยให้คลาดสายตาไปได้พอครบกำหนดที่เขาจะอยู่แต่บ้านเป็นเวลาหนึ่งเดือนเพื่อให้คนเป็นแม่ทำทุกอย่างได้เข้าที่เข้าทางแล้ว เขาก็จำต้องออกไปทำงานบ้างเป็นครั้งคราวในเวลาค่ำคืนที่ลูกๆพักผ่อนกันหมดแล้วเพื่อไปทำงาน เพราะเขาเป็นมาเฟียจะเก็บตัวทำงานอยู่แต่บ้านมันก็อาจทำให้อำนาจในมือเขาลดน้อยถอยลงไป จำต้องออกไปโชว์ตัวบ้างเพื่อประกาศความยิ่งใหญ่รวมไปถึงสานสัมพันธ์กับลูกค้าแต่ละคนเพื่อให้ธุรกิจดำเนินไปอย่างราบรื่น“ฉันไปทำงานก่อนนะ เครื่องปั๊มนมเตรียมไว้ให้แล้ววางไว้ที่เดิมนะ”แต่ก่อนจะออกไปทำงานได้นั้นมาเฟียหนุ่มก็จัดการทำความสะอาดอุปกรณ์ปั๊มนมของเมียด้วยมือของเขาเอง ไม่ใช้ให้ใครหน้าไหนมาทำให้ทั้งนั้น เพราะของที่ต้องใกล้ชิดกับเมียแบบนั้นเขาหวงไม่อยากให้ใครเตะต้อง“ค่ะ”เพียงพอใจพยักหน้ารับคำเขาพร้อมกับรอยยิ้ม พร้อมกันนั้นเธอก็เข้าไปโอบแขนเขาเอาไว้ด้วยเพื่อเตรียมจะเดินไปส่งเขาขึ้นรถที่ด้านล่าง“คืนนี้ฉันอาจกลับช้าหน่อยนะ มีนัดส่งของล็อตใหญ่ที่ท่

เมื่อคืนเขากับเธอดินเนอร์ใต้แสงจันทร์ที่ชายหาดกันจนดึกดื่น กินไปพูดคุยกันไปอย่างสนุกสนานจนลืมเวลา กว่าจะกลับมาพักผ่อนกันก็กินเวลาเกือบจะเที่ยงคืนได้แล้วเช้าวันใหม่เขากับเธอก็เลยพากันตื่นสาย พอตื่นขึ้นมาแล้วก็รีบพากันอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะได้พาลูกๆไปเดินรับแสงแดดอ่อนๆที่ชายหาดในเช้าวันนี้เขาให้เธอได้ไปอาบน้ำก่อน ส่วนเขาพอตื่นแล้วก็ขอดูงานที่ลูกน้องส่งเข้ามาให้นิดหน่อยก่อน พอเธออาบน้ำเสร็จงานของเขาก็เสร็จพอดี และก็ถึงตาเขาเข้าไปอาบน้ำบ้าง“ทำอะไรอยู่คะ”มาเฟียหนุ่มใช้เวลาอาบน้ำไม่นานไม่เหมือนกับตอนที่อาบกับเมีย เขาก็ห่มผ้าขนหนูแล้วเดินออกมาจากภายในห้องน้ำเพื่อจะหาเสื้อผ้าใส่แต่แล้วสายตาก็ต้องสะดุดกับเมียตัวน้อยที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่ที่เตียงนอนในชุดผ้าขนหนูที่มันสั้นเสมอหูนั้นทำเอาเขารีบเดินไปยืนซ้อนที่ด้านหลังของเธออย่างห้ามใจตัวเองไม่ไหว เพราะอยากกินเมียมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่ติดตรงที่ว่าเดินทางมาไกลเลยเหนื่อยเกินกว่าจะพาเมียทำอะไรกันแบบนั้นแต่เช้านี้เธอไม่รอดแน่ เพียงพอใจ แม่นางบำเรอ แม่ยอดยาหยีของผัว“กำลังเลือกชุดว่ายน้ำอยู่ค่ะ ตอนไปซื้อก็ดันหยิบมาตั้งสามชุด ก็เลยต

หกเดือนต่อมาในวันที่ลูกชายฝาแฝดอายุครบหนึ่งขวบไปเมื่อวานนี้และลูกชายคนโตอายุได้ขวบครึ่งพอดีนั้นมาเฟียหนุ่มกำลังยืนทำตัวลับๆล่อๆอยู่หน้าห้องที่ใช้เลี้ยงลูกทั้งสามคน โดยทำท่าล้วงกระเป๋าเสื้อสูทเข้าๆออกอยู่แบบนั้น หลายสิบรอบแล้วราวกับกำลังซ้อมทำอะไรสักอย่างอยู่“เป็นอะไรครับนาย มีมดอยู่ในเสื้อเหรอครับ”แต่ทว่าลูกน้องที่ผ่านมาเห็นอย่างโจกลับไม่คิดแบบนั้น พอได้เห็นท่าทางของเจ้านายก็คิดว่าเจ้านายกำลังอยากจะจับมดที่อยู่ในเสื้อผ้าออก เพราะเห็นเจ้านายดุกดิกเสียเหลือเกิน“ไอ้เหี้ยโจ”เสียงหนาตวาดใส่ลูกน้องปากหมาของเขาเบาๆไม่ให้เสียงทะลุเข้าไปถึงด้านในห้องของลูกๆ “ขอโทษครับนาย”โจไม่รู้ว่าทำอะไรไม่ถูกใจเจ้านายแต่ขอโทษเอาไว้ก่อนเพื่อไม่ให้เจ้านายต้องโมโหมากไปกว่านี้ ดีแค่ไหนที่เป็นตอนนี้ที่เจ้านายมีเมียแล้วใจเย็นขึ้นถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงโดนไล่เตะไปแล้วล่ะ“ผมช่วยจับมดออกให้ไหมครับ ปล่อยไว้นานเดี๋ยวมันเข้าไปในกางเกงนะครับ”ลูคัสมาถึงทีหลังทันเห็นเหตุการณ์เจ้านายกำลังล้วงเสื้อเข้าๆออกๆเพียงนิดเดียวก็คาดเดาไปว่าเจ้านายกำลังมีปัญหากับมดในเสื้อ เขาขันอาสาช่วยเจ้านายทันทีอย่างไม่ลังเล เพราะ

“ที่รัก ของขวัญวันแต่งงานของเรา”เซนต์พาลูกน้องของเขาและลูกสาวคนสุดท้องเดินเข้าไปภายในห้องเลี้ยงเด็กที่ลูกชายสามคนและแม่ของลูกพร้อมด้วยพี่เลี้ยงเด็กอีกสามคนกำลังทำกิจกรรมยามบ่ายกันอย่างสนุกสนานอยู่ภายในนั้นเขาเรียกเมียตัวน้อยให้เข้ามาหาเขาพร้อมกับอุ้มทารกตัวจิ๋วเอาไว้แนบอกด้วยเพื่อจะอวดเธอว่าเขามีของขวัญชิ้นสำคัญมาให้เธอในวันแต่งงานวันนี้“น่าเกลียดน่าชังจังเลย ลูกสาวใครคะเนี้ย”เพียงพอใจเดินเข้ามาหาสามีพร้อมกับรอยยิ้มที่ยังคงสดใสไม่เปลี่ยนไปเลย และสายตาที่อ่อนโยนของคนเป็นแม่ก็มองไปยังของขวัญที่สามีอุ้มอยู่ไม่วางตาเลยล่ะ ด้วยความสนอกสนใจ“ลูกสาวคนสุดท้องของเรายังไงล่ะ”เซนต์กระซิบซาบเล่าเรื่องอย่างย่อๆให้เมียได้ฟังถึงที่มาที่ไปของลูกสาวคนสุดท้องโดยไม่ให้มาลิคได้ยิน ก่อนจะเอ่ยเสียงดังต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้านอย่างเปิดเผย“จริงเหรอคะเนี้ย ขอบคุณนะคะ”เพียงพอใจเองก็ยิ้มรับอย่างมีความสุขเห็นดีเห็นงามไปกับสามีของเธอ ไม่เอ่ยขัดเลยสักคำเพราะความสงสารและก็หลงรักเด็กตัวจิ๋วที่ตาแป๋วน่าเกลียดน่าชังตรงหน้านั้นอย่างไม่รู้ตัว“อุแว้ๆๆๆ”เด็กทารกที่เพิ่งจะมีชื่อได้ไม่ถึงสิบนาทีเริ่มส่งเสียงร