All Chapters of นางบำเรอของมาเฟีย: Chapter 41 - Chapter 50

“เรียบร้อยหรือยัง”อัลวินกระซิบกระซาบถามหมอเถื่อนนั้นต่อหน้าลูกสาวที่กำลังนั่งกินผลไม้อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาที่โต๊ะอาหารเดียวกันภายในห้องกินข้าวที่ใหญ่โตหรูหราไม่แพ้กับร้านอาหารระดับห้าดาวเลยล่ะ“เรียบร้อยครับ”“แล้วทำไมยังดูปกติอยู่อีกล่ะ”เวลาผ่านมาเกือบสองชั่วโมงได้แล้วนับตั้งแต่ให้หมอเถื่อนไปจัดการเรื่องทำแท้ง แต่ทำไมเด็กในท้องของลูกสาวของเขานั้นยังดูปกติกันอยู่เลย ไม่ให้มีใครออกมาตายเลยสักคน “ต้องให้เวลายาออกฤทธิ์สักพักครับ”“ไม่มีอะไรที่มันแรงกว่านี้หรือไงวะ”“ถ้าท่านต้องการแบบนั้นผมก็คงต้องจับเธอฉีดยาครับ”“จะทำอะไรก็รีบๆทำซิวะ”“เธอจะยอมเหรอครับ”“ไม่ยอมก็ต้องยอม พวกมึงจับตัวหนูมายด์เอาไว้”จากเสียงกระซิบกระซาบของอัลวินกลายเป็นเสียงตะคอกดังออกมาเมื่ออัลวินทำใจเย็นรอต่อไปไม่ไหว เขาเกลียดพวกเอสเซียโนมากไม่อาจทำใจให้เลือดเนื้อของพวกมันมาอยู่ในท้องลูกสาวของเขาได้ และก็กลัวว่าข่าวของลูกสาวของเขาจะรั่วไหลออกไปสู่หูคนนอกให้เขาต้องเป็นที่อับอายต่อผู้คนอีก จัดการทุกอย่างให้รวดเร็วที่สุด ให้จบภายในคืนนี้เลยยิ่งดี“ครับนาย”ลูกน้องสองคนเดินเข้าไปประชิดตัวลูกสาวของเจ้านายตามคำสั่ง

“มีสองคนเลยเหรอเนี้ย มิน่าถึงได้ดิ้นกันแรงนัก”“เข้มแข็งนะคนเก่งทั้งสองของแม่ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราก็ได้กลับบ้านกันแล้วนะ”เพียงพอใจนอนพักบนเตียงของคนไข้ที่ดูกว้างขวางนอนสบายและสะอาดตาภายในห้องพักที่เรียกได้ว่าเป็นแบบวีไอพีพรีเมียมที่ราคาคงแพงน่าดู แต่ทว่าก็คงแลกมากับความสบายที่เหมือนนอนพักที่บ้านของตัวเอง ในส่วนนี้เธอไม่รู้ค่าใช้จ่ายใดๆเพราะมาเฟียคงเป็นฝ่ายจัดการให้แล้วเธอคงต้องไปหาจ่ายชดใช้เขาภายหลังเธอนอนลูบท้องเบาๆเพื่อคุยกับลูกน้อยเหมือนเช่นทุกคนที่ผ่านมา แต่ทว่าครั้งนี้พิเศษกว่าครั้งก่อนๆเมื่อเธอนั้นเพิ่งจะได้รู้ว่าในท้องมีลูกน้อยถึงสองคนที่กำลังดิ้นแข่งกันอยู่“น้ำเน่าอะไรหนักหนาวะ”บานประตูของห้องพักคนไข้ถูกเปิดแง้มเล็กน้อยให้สายตาคมลอดผ่านเข้าไปภายในห้องได้มาเฟียหนุ่มกำลังยืนมองคนที่เขาเผลอพูดออกไปว่าเป็นลูกกับเมียอย่างเพลิดเพลินจนลืมเวลา หลังจากที่ให้ลูกน้องวนรถกลับมาส่งทั้งที่เอ่ยปากบอกว่าจะออกไปทำงานก่อนหน้านี้แต่ทว่าพอหันหน้ากลับออกมาก็เจอกับลูกน้องหลายคนยืนจ้องหน้าเขาอยู่ คำพูดเฉไฉไปในทางต่อว่าเธอก็เลยหลุดออกจากปากของเขา“นายไม่เข้าไปเหรอครับ”โจกับลูคัสที่มีหน้าที

“ขนกันมาทำเหี้ยอะไรวะเนี้ย”เซนต์พอนอนหลับพักไปได้ไม่กี่ชั่วโมงเขาก็ออกมาทำงานของเขาต่อ ด้วยช่วงนี้เรื่องอำนาจของเขาค่อนข้างสั่นคลอนเพราะไปยุ่งเกี่ยวกับไอ้อัลวินตรงๆทำให้เขาห่วงเรื่องงานมากกลัวจะมีปัญหาก็เลยทิ้งไปนานไม่ได้ จำเป็นต้องตรวจตราด้วยหูตาของตัวเองอย่างใกล้ชิดพอมาถึงยังโกดังใหญ่ริมท่าเรือที่ซึ่งเป็นทั้งที่ส่งของและที่นัดรับของผิดกฎหมายทุกประเภท เขากลับไม่ได้ทำงานแต่กลับได้ต้อนรับแขกที่เป็นเพื่อนสนิททั้งสองคนแทน และไม่รู้ว่าไอ้แขกมันมารอพบเขาตั้งแต่ตอนนไหนเพราะลูกน้องก็ไม่เคยรายงานอะไรไปก่อนหน้านี้เลย ก็คงเป็นเพราะพวกมันสองคนสั่งลูกน้องของอีกทีนั่นแหละประหนึ่งว่าไอ้เพื่อนสนิททั้งสองคนมันวางแผนกันมาแบบนี้ไว้แล้ว ข่าวการมาของมันสองคนถึงได้เงียบไม่เข้ามาในหูของเขาเลยสักนิด “ก็แค่มาเยี่ยมมึง”บอนเนอร์ลงทุนออกจากผับอันแสนสุขของตัวเขาเองมายังโกดังอันแสนน่าเบื่อที่เต็มไปด้วยงานและก็งานของไอ้เซนต์ด้วยสีหน้าฝืนยิ้มนี่ถ้าเขาไม่ได้อยากจะรู้ว่ามันขนลูกน้องของเขากับไอ้ออสตินไปทำเรื่องเหี้ยอะไรเอาไว้ เขาไม่มีทางมาในที่ที่เต็มไปด้วยความน่าเบื่อแบบนี้เป็นอันขาด“เยี่ยม?”เครื่องหม

“ญาติรบกวนรอด้านนอกนะคะ”พยาบาลเชิญให้ญาติที่กำลังจะตามคนเจ็บเข้าไปภายในห้องฉุกเฉินให้ออกห่างจากบริเวณนั้นเนื่องด้วยต้องการพื้นที่ให้หมอได้ทำงานอย่างเต็มที่ หลังจากที่คนเจ็บที่ถูกพาลงมาจากรถฉุกเฉินของทางโรงพยาบาลเพิ่งจะถูกเข็นเข้าไปภายในห้องฉุกเฉินนั้น“กูไม่ใช่ญาติกูเป็นผัวและกูจะเข้าไปในนั้น”มาเฟียหนุ่มโวยวายเสียงดังลั่นเมื่อเขาต้องการที่จะตามเธอไปในทุกทีเพื่อความปลอดภัยของเธอและก็ลูก ใครหน้าไหนก็ขวางเขาไม่ได้“เข้าไม่ได้นะคะ รบกวนคุณสามีรอข้างนอกนะคะ ขอพื้นที่ให้หมอได้ทำงานอย่างเต็มที่นะคะ”เสียงของพยาบาลเอ่ยอย่างสุภาพกับคนที่คงกำลังเป็นห่วงเมียและก็ลูกสุดชีวิตนั้น ใจเธอก็สงสารแต่กฎของทางโรงพยาบาลก็ต้องเป็นกฎจะมาละเว้นให้ใครเดินเข้าเดินออกห้องฉุกเฉินที่มีหมอและพยาบาลกำลังทำงานกันอยู่เต็มห้องแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ “อย่าให้เมียกับลูกกูเป็นอะไรไม่อย่างนั้นกูจะเผาที่นี่ทิ้งซะ”เซนต์จำต้องควบคุมอารมณ์ร้อนๆที่พร้อมปะทุใส่ทุกคนไปทั่วของตัวเองให้เย็นลงอย่างกะทันหันแล้วยอมที่จะไม่เข้าไปภายในห้องฉุกเฉินที่ก่อนหน้านี้เมียกับลูกถูกเข็นเข้าไปนั้น เพราะถ้าเขาไปปรากฏตัวภายในนั้นหมอกับพยาบา

ระยะเวลาผ่านไปสองอาทิตย์นับตั้งแต่เกิดเรื่องราวใหญ่โตที่มีทั้งความสูญเสียและก็ยินดีเกิดขึ้นนั้น เซนต์ก็ให้หมออนุญาตให้เพียงพอใจได้กลับบ้านสักทีทั้งที่เธอควรได้กลับมาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แต่เขานั้นกลับให้เธออยู่ต่อเพื่อให้แน่ใจว่าลูกในท้องจะปลอดภัยเป็นอย่างดี“เธอเตรียมตัวพร้อมหรือยัง”เขาตั้งขบวนรถใหญ่โตเหมือนเดิมเพื่อมารับเธอกลับบ้าน โดยที่เขาให้เธอเตรียมตัวรอเอาไว้เลยเพราะเขาไม่ชอบมารอใครและเธอก็ไม่ได้มีข้อยกเว้นพิเศษ“เรียบร้อยแล้วครับ”มาลิคที่ค่อนข้างจะรับมือกับผู้หญิงของเจ้านายได้ดีขึ้นไม่ได้ถูกเธอเอาเสาน้ำเกลือฟาดหัวแล้วรายงานออกไป เมื่อก่อนที่เขาจะลงมาต้อนรับเจ้านายนั้นเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมกลับบ้านรอเอาไว้อยู่แล้ว“อืม เดี๋ยวกูไปรับเอง”เซนต์นิ่งเงียบไปสักพักราวกับคิดหนักก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถเพื่อเดินเข้าไปภายในโรงพยาบาลที่เขานั้นได้ซื้อหุ้นเอาไว้ทั้งหมดแล้ว เพราะจากการบริการที่ดีและมีหมอที่เก่งมากพอน่าจะเหมาะเป็นสถานที่เกิดของลูกเขาเป็นที่สุด เขาก็เลยซื้อเอาไว้“ครับนาย”ลูกน้องก็ได้แต่เดินตามเจ้านายไปและก็แอบยิ้มตามเมื่อเห็นเจ้านายยอมพบหน้าเมียตัวเองสักทีหลังจากที่