All Chapters of เล่ห์รักร้ายเดียงสา: Chapter 41 - Chapter 50

เรือนร่างกลมกลึงเอนกายทอดยาวอยู่บนเก้าอี้ชายหาดสีขาวบดบังดวงตาด้วยแว่นกันแดดสีแดงทรงเก๋ไก๋ที่กำลังเป็นที่นิยมของสาวๆ ในเทรนด์ปัจจุบัน คนที่ติดตามแฟชั่นเช่นเธอจึงไม่พลาดที่จะมีไว้ใส่สองชั่วโมงกว่า จากกรุงเทพมาภาคตะวันออกเป็นการเดินทางที่ไม่ยาวนานและมันจะแสนสั้นเมื่อมากับคนรู้ใจ เธอกับติณณ์มาถึงพัทยาเมื่อตอนบ่ายแก่ๆ เช็คอิน นอนพักผ่อนจนแดดร่ม ลมตกแล้ว ก็เห็นว่าควรค่าแก่การออกมานั่งรับลม และเล่นน้ำทะเลเป็นที่สุด จึงได้ชวนคุณยักษ์ของเธอลงมา แต่เธอยังไปไหนไม่ได้ เพราะต้องรอให้สุดที่รักที่ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำกลับมาก่อน ตอนนี้จึงได้แต่รอแบบสวยๆ เดิมทีเธอกับติณณ์ควรจะเดินทางกลับไร่ แต่เป็นเธอเองที่เปลี่ยนแผนกะทันหัน โดยเหตุผลที่ใช้ตอนโทรไปแจ้งบิดาก็คือ อยากมาเที่ยวก่อนกลับบ้าน และครั้งนี้ยังเป็นโอกาสพิเศษ เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้มากับติณณ์แค่สองคน แล้วไม่ใช่ในสถานะเดิม เพิ่มเติมคือเราเป็นแฟนกัน ซึ่งเรื่องนี้เธอไม่ได้บอกออกไป เอาไว้รอกลับไปก่อนค่อยบอกและจากการที่เราเปิดใจกัน แลกเปลี่ยนเรื่องราวที่เจอมา แชร์ความรู้สึกกันมากขึ้น เธอก็ได้รู้ว่านอกจากติณณ์จะทำงานในไร่แล้วยังเล่นหุ้นด้วย คอนโดก็มี

“ขอโทษค่ะ”เท้าแกร่งที่กำลังเหยียบย่ำอยู่บนผืนทรายนุ่มละเอียดพลันหยุดชะงัก พลางมองหญิงสาววัยรุ่นหน้าตาออกไปทางแนวหมวยเจ้าของประโยคเมื่อสักครู่ที่บัดนี้ เข้ามาขวางทางเดินด้วยความสงสัย แต่แล้วก็กระจ่างโดยที่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถาม เจ้าตัวก็บอกสาเหตุ พร้อมยื่นกล้องดิจิตอลมาให้ทั้งที่ยังไม่ตอบตกลง แต่เขาก็รับมาโดยไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่ารีบถ่ายจะได้เสร็จเร็วๆคนอยากเล่นน้ำทะเลจนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้พาตัวเองลงไปเล่น มีเพียงแค่เท้าที่สัมผัสโดนน้ำ พอพระอาทิตย์คล้อยต่ำ บริเวณชายหาดหน้าโรงแรมก็มีนักท่องเที่ยวชาวไทยชาวต่างชาติออกมานั่งรับลมเย็นๆในบรรยากาศสบายๆ ค่อนข้างหนาตา บ้างก็ลอยคออยู่ในทะเลบ้างก็ทำกิจกรรมต่างๆ หาความเป็นส่วนตัวได้ยากยิ่ง แต่เธอก็ชอบ คึกคักดี หลังจากซึมซับสิ่งรอบข้างพอสมควรแล้วสายตาก็เริ่มสอดส่ายหาคนรักที่ป่านนี้ยังไม่ตามมาอีก“ไปไหนของเขากันนะ ของก็มีให้เก็บไม่เยอะ เอ๊ะ! นั่นติณณ์นี่ ทำไมอยู่ตรงนั้น ไม่มาหาเธอสักที” เสียงหวานพึมพำ สายตาจับจ้องไปตรงจุดที่แฟนหนุ่มยืนอยู่ไม่วางตา และสองขาเริ่มขยับเมื่อเห็นว่าเขากำลังทำอะไรกับใคร ในหัวนี่คิดไปต่างๆ นานา“เรียบร้อยแล้วครับ”“ขอบคุณ

“ถูกพี่จูบใต้ทะเลแค่นี้ถึงกับหมดแรงเลยเหรอคนสวย” พาตัวเองกับคนในอ้อมแขนโผล่พ้นจากน้ำขึ้นมาได้ก็เอ่ยปากแซว พลางลูบหลังเกือบเปลือยหากไม่มีเชือกผูกกันด้านหน้าหลุด หรือว่าเขาควรจะกระตุกมันออก ทรวงอกอวบที่เบียดบี้อยู่กับแผงอกเขาจะได้ปรากฏต่อสายตา แต่คิดในทางกลับกัน มันไม่ดีแน่หากว่ามีใครโผล่มา โดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว สถานที่สาธารณะ โล่งแจ้ง แถมฟ้าก็ยังไม่มืด ไม่เสี่ยงดีกว่า แค่สายตานับไม่ถ้วนเห็นอิงฟ้าในชุดน้อยชิ้นเช่นนี้เขายังไม่ชอบใจนักเลย“ติณณ์อ่ะเล่นพิเรนทร์” ต่อว่าเสียงเง้างอด ดวงหน้าสวยสดยุ่งนิดๆท่อนแขนเกาะกอดรอบคอแกร่งไว้แน่น ส่วนสองขายังคงเกี่ยวไขว้รอบเอวร่างสูงที่คงไม่คิดปล่อยเธอให้เป็นอิสระโดยง่าย“พี่รู้ว่าฟ้าชอบที่พี่เล่นพิเรนทร์ ใช่ไหมครับ...ใช่ไหม” เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูสะอาด กัดเบาๆ ที่ติ่งหู ย้ายมาขบเม้มกลีบปากล่างอย่างหยอกเย้า แล้วส่งลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปกวาดชิมในโพรงปากหวานเมื่ออิงฟ้ายอมเปิดทาง มือสากข้างหนึ่งลากไล้สีข้างนุ่มภายใต้ชุดว่ายน้ำ เคลื่อนมาด้านหน้า แทรกผ่านช่องท้อง ไต่ขึ้นมาจนถึงเต้านมอวบอัดประกายสายตาฉายแววร้อนแรงเมื่อปลายนิ้วสัมผัสโดน และไม่รั้งรอที่จะหยุดทักทา

“ดูโทรศัพท์พี่แล้วทำหน้างอ พี่ชักกังวลแล้วนะเนี่ย” ร่างสูงพูดยิ้มๆ แต่เริ่มจะยิ้มไม่ออกเมื่ออิงฟ้าไม่เล่นด้วย พลางสาวเท้าเข้ามาหาเจ้าของดวงตากลมโตที่กำลังใช้สายตาจิกเขาราวกับแม่ไก่ มันเรื่องอะไรกัน ไม่ใช่ว่าเปิดเจออะไรในนั้นแล้วคิดไปเองหรอกนะ แต่มันก็ไม่มีอะไรนี่ บริสุทธิ์ใจอยู่แล้วอิงฟ้าลมหายใจสะดุดเมื่อเจ้าของเรือนกายสมบูรณ์แบบเดินเข้ามาประชิดถึงขอบเตียง เก็บอาการตื่นเต้นสุดฤทธิ์ เธอจะไม่เป็นแบบนี้ถ้าคุณยักษ์ที่รักไม่ออกจากห้องน้ำด้วยสภาพล่อแหลม มีแค่ผ้าเช็ดตัวพันสะโพกเพรียวเอาไว้ในลักษณะหมิ่นเหม่ เกิดเผลอสะดุด หรือมีเหตุให้ผ้าผ่อนหลุดขึ้นมา ‘เจ้าติณณ์น้อย’ ที่อาจจะไม่น้อยอย่างที่เปรียบเทียบได้ปรากฏตัวออกมาเริงร่าท้าทายสายตาเธอชัวร์ แล้วก็นะ สถานการณ์ช่างสุ่มเสี่ยงต่อการเสียสาวเหลือเกิน“รู้ตัวไหมว่าสายตาของฟ้าที่ใช้มองพี่ตอนนี้มันเป็นยังไง” เสียงทุ้มห้าวถามอย่างเอ็นดู พลางโน้มกายลง มือทั้งสองข้างยันไว้กับฟูกหนานุ่ม กักกันร่างอวบอิ่มที่กึ่งนั่งกึ่งนอน ปลายจมูกเกลี่ยแก้มนุ่มหอมละมุน อิงฟ้ามองเขาตาปริบๆ แล้วเบี่ยงหน้าหลบ คิดว่าจะพ้น ?“ฟ้าก็มองปกติ ติณณ์น่ะคิดไปเอง” เถียงสู้ไว้ก่อน ใ

ทุกสัมผัสของเขาทำเอาเธอแทบบ้า มันหวาบหวิว เสียวซ่านจนไม่สารถอธิบายความรู้สึกได้ กรีดเสียงร้องจนคอแหบแห้ง ลิ้นอุ่นก็ยังคงสะบัดพลิ้วไหว ละเลงใส่อย่างต่อเนื่องไม่พักหายใจ ทรวงอกอวบเคร่งครัดที่เต็มไปด้วยรอยรักสะท้อนขึ้นลงจากแรงหายใจ เขาคงไม่คิดว่าเธอเป็นอาหารหรอกใช่ไหม เธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนอื่นจะปรนเปรอคนที่พวกเขารักอย่างสนิทสนมแบบที่ติณณ์ทำกับเธอไหม เขาไม่รังเกียจ ไม่ถือ ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่ไม่สมควร“ฟ้าทำให้พี่ควบคุมตัวเองไม่ได้” งึมงำกับแอ่งสวาทฉ่ำเยิ้ม“ติณณ์ก็ทำให้ฟ้า...ทะ...ทรมาน อื้อ เสียวค่ะติณณ์ขา” ใบหน้าสวยบิดเบ้ ท่อนขาอวบอิ่มเหยียดเกร็ง ปลายเท้าหงิกงอ บั้นท้ายกลมกลึงอวบแน่นกระดกขึ้นรับปากหนาที่กำลังสร้างความรัญจวนให้ไม่หยุดหย่อน มือนุ่มบีบขยำเต้านม ฟันขบกัดกลีบปากจนฮ้อเลือด มันจึงเป็นภาพที่ยั่วยวนอารมณ์แม้ไม่ได้ตั้งใจดวงตาคมกริบที่ลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาจ้องอย่างลึกซึ้ง ขยับขึ้นทาบทับร่างอ่อนปวกเปียก จุมพิตที่เรียวปากระเรื่อ พลางปลดผ้าขนหนูออกให้พ้นทาง กดลำตัวลงเสียดสี ให้จุดอ่อนไหวได้สัมผัสเนื้อแท้กัน ก่อนที่จะจับมือเนียนนุ่มมาวางตรงหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง แล้วอ