Semua Bab วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Bab 151 - Bab 160

จินก็แสยะยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ แสดงตัวว่าเขาไม่มีปัญหา แต่ไอมิเอะกลับไม่กล้ามองหน้าจิน เพราะไม่ใช่แค่เขินเรื่องถือพานคู่กัน แต่เธอยังเขินเรื่องเมื่อคืนและเมื่อเช้าไม่หาย จินก็เดินเข้ามา ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างไอมิเอะอย่างเนิบช้า ทว่าทุกจังหวะการเคลื่อนไหวกลับดูน่าเกรงขามอย่างประหลาด ท่อน

“…ทำไมเงียบ” เขาเลยขยับตัวเข้ามาใกล้อีกนิด น้ำเสียงอ่อนลงอีกระดับ เหมือนลดความเป็นจินลงไปเกือบหมด “ปกติก็เงียบ” เสียงตอบของไอมิเอะเรียบมาก เรียบจนจินแทบอยากเดินออกไปซื้อดอกไม้กับช็อกโกแลตมาง้อ “…กับใบเตยไม่มีอะไร” “....สนิทกันเหรอถึงเรียกครูคนนั้นแค่ชื่อ?” น้ำเสียงของเธอไม่ใส่อารมณ์ แต่กลับเฉือน

บทที่ 44 ไอมิเอะก็เบือนหน้าออกอีกทาง จินก็จัดแก่นกายให้นอนลง แล้ววางก้นนิ่มๆ นั่งลงคร่อมบนตัก มือหนาก็เลื่อนขึ้นมาใต้คางมน จับปลายคางมนหันหน้ามาสบตา ทำเอาไอมิเอะใจเต้นแรงอย่างหนัก “จูบนะ?” จินเลิกคิ้วข้างขวาขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยอย่างไม่เร่งเร้า แฝงความหยอกล้อ แต่สายตาคมนั้นจับจ้องใบหน้า

ลิ้นของเขาสอดเข้ามาราวกับรู้จักทางนั้นดี เขากระหวัดลิ้นเล็กของเธอไว้แน่นหนา แล้วเริ่มดูดลิ้นของเธออย่างเนิบนาบ ร้อนแรง และเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เธอสะดุ้งทุกครั้งที่ปลายลิ้นของเขาลากผ่านในปากเธออย่างแนบแน่น เหมือนเขาต้องการจะชิมรสหวานนั้นให้ลึกถึงใจ มือข้างหนึ่งของจินเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเธอไว้แ

“คนอื่น? แกเคยถามเรื่องของเรากับคนอื่นเหรอ” เสียงเธอเบาลงกว่าเดิม ดวงหน้าหวานขึ้นสีแดงจาง ๆ ด้วยความเขินปนกังวล “....” จินชะงักไปเล็กน้อย เหมือนคำถามนั้นสะกิดบางอย่างในใจ ก่อนจะตอบเสียงนิ่งแต่ไม่ยอมสบตา “เคยได้ยิน” “…คนอื่นพูดถึงเราว่ายังไง” น้ำเสียงของเธออ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ปลายนิ้วเรียวบีบชายก