Lahat ng Kabanata ng วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Kabanata 171 - Kabanata 180

บทที่ 51 เธอเริ่มเกร็งพลางหายใจสะดุด แววตาก็สั่นไหวจนมองถนนข้างหน้าไม่ชัด เธอเอื้อมมือข้างหนึ่งไปจับข้อมือหนาเอาไว้แน่น อย่างเงียบ ๆ เป็นการห้ามเบา ๆ อย่างไม่เด็ดขาด ไม่ใช่เพราะไม่อยากให้เขาทำ แต่เพราะเธอกำลังจะละลายจริงๆ ถ้าเขายังขยี้ตรงนั้นต่อ จินก็ชะงักเล็กน้อยเมื่อถูกจับมือไว้ เขาหันมามองเธอ ก

จินเลี้ยวรถเข้าโรงเรียน ไอมิเอะก็ได้ยินเสียงจอแจของนักเรียนในโรงเรียนเริ่มดังขึ้น นักเรียนหลายคนเดินเรียงแถวหน้าเสาธงแล้ว กลุ่มของยี่หวา เพื่อนสนิทของไอมิเอะก็กำลังเดินเข้าแถวพอดี ไอมิเอะก็ชะโงกหน้าออกไปมอง แล้วชะงัก หัวใจเต้นแรง เพราะกลัวจะมีใครมองเห็น โดยเฉพาะเพื่อนๆ ของเธอ เธอกลัวว่าจะถูกจับได้ว

เขาดูดดึงอย่างไม่ถนอม แรงดูดที่ไม่ประนีประนอม ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน จุดอ่อนไหวที่เคยเป็นเพียงประกายเร้นลับ ถูกปลุกเร้าอย่างไม่เหลือที่ให้หลบซ่อน จนคริสตอริสสีชมพูระเรื่อเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ “อ๊าาา” เสียงครางหวานหลุดร้องจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่ ไอมิเอะแหงนหน้าขึ้น ลมหายใจสะดุดในจังหวะเดียวกับแ

บทที่ 53 “โอ๊ย ร้อนขนาดนั้น ใครจะเข้าก็เข้า กูไม่เข้า” เสียงผู้หญิงอีกคนดังเข้ามา ทำให้ไอมิเอะรีบเอามือปิดปากตัวเองแน่นขึ้นอีก จากนั้นเสียงทุกอย่างก็เงียบหายไป แม้แต่ฝีเท้าที่เคยใกล้เข้ามา ก็ไร้ร่องรอย แต่เธอยังไม่กล้าขยับ ร่างบางยังคงแนบชิดอยู่กับริมฝีปากของจินในท่าเดิม เธอเงี่ยหูฟัง สายตาไหวร

จินก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม บนเก้าอี้ประจำ แผ่นหลังพิงพนักขณะถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือข้างหนึ่ง แสงจากหน้าจอสะท้อนเข้ากรอบหน้าคมเข้ม ปลายนิ้วของจินเลื่อนหน้าจอช้า ๆ ท่าทางของเขาดูเคร่งขรึมและไม่ผ่อนคลายเลย คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ดวงตาจับจ้องไปที่ข้อความบางอย่างบนมือถือคล้ายกับกำลังอ่านอะไรที