Masuk“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“ดะ...ดุดันเครื่องแรง...ขะ...แข็งแรงไม่พักเลย...จ...จนเราต้องบอกว่าพอก่อน” ไอมิเอะก็จำใจพูดแบบเข้าใจง่ายๆ ออกไปด้วยความเขินอายมาก ภาพความทรงจำตอนที่จินโถมกายเข้าใส่เหมือนพายุพุ่งย้อนกลับเข้ามาในหัว จนเธอเผลอขบเม้มริมฝีปากตัวเองโดยไม่รู้ตัว “กรี๊ดดดดดด ทำไมกูเขินนนน” ทำให้เพื่อนๆ กรี๊ดกันออกมาด้วย
“จิน...อย่ามองแบบนั้นสิ...เราอาย...” ไอมิเอะพึมพำเสียงแผ่ว ใบหน้าสวยซบลงกับขอบสระด้วยความขี้อายถึงขีดสุด ความต้องการของจินที่พลุ่งพล่านทำให้เขาไม่อาจรอช้า เขาจับท่อนลำที่แข็งปั๋งจ่อเข้าที่ร่องรักด้านหน้า แล้วกระแทกกระทั้นเข้าไปในอวัยวะเพศของเธออย่างรุนแรง ปึก!! จากทางด้านหลัง แรงอัดทำให้ร่างเล็ก
“มึงมียี่หวาทั้งคนแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ” ทิศเหนือเลิกคิ้ว “ไม่ใช่ไม่พอใจ แต่ถ้าได้ก็ดี” ไตเติลเอ่ยอย่างขอไปที ก่อนจะเลียริมฝีปากของตัวเองเบาๆ ด้วยความหิวกระหาย ความสวยระดับพรีเมียมของไอมิเอะมันคือสิ่งที่ผู้ชายทุกคนในกลุ่มต่างหมายปอง ต่อให้รู้ว่าเสี่ยงตายแค่ไหน แต่ความอยากรู้อยากลองมันก็มีมากกว่า
ความเสียวซ่านจากการถูกเปิดซิงและการถูกปรนเปรอมันผสมปนเปจนเธอเคลิ้มตาม แก้มยุ้ยขยุ้มกลุ่มผมของช้างแล้วออกแรงกดศีรษะของเขาให้แนบแน่นกับหน้าอกตัวเองมากขึ้นไปอีก ความร้อนแรงมันพุ่งทะลุปรอทจนแก้มยุ้ยทนไม่ไหว เธอรั้งศีรษะช้างขึ้นมาสบตาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเป็นฝ่ายพุ่งเข้าไปจูบปากช้างอย่างมูมมาม เธอสอด
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






