Mag-log in“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“รู้สึกยังไง ตอนเห็นหัวนมฉัน? แข็งเลยไหม อยากทำอะไรฉัน ดูดนม หรือเอาดุ้นของนายเสียบเข้ามาในตัวฉันก่อนดี?” “...ไร้ค่า” “แน่ใจเหรอ ว่าคิดแบบนั้น ดูเหมือนปากกับใจจะไม่ตรงกันนะ” “.…” จินปรายตามองแค่ครู่เดียว แล้วเลื่อนสายตาขึ้น ทว่า จู่ๆ พื้นก็สั่นสะเทือน ราวกับใครเขย่าอาคารจากด้านล่าง ทำให้ร่างสูงข
“สีเค้าน่ารักมาก ๆ เลย ไม่ฉูดฉาดจนเกินไป เหมาะมากเลยสำหรับคนที่อยากจะทาลิปไปโรงเรียน แถมสีติดทนนานด้วย วันนี้หนูจะทาให้ดูใกล้ ๆ หน่อยค่ะ จะได้เห็นว่ามันน่ารักขนาดไหน~ หนูจะทาให้ดูนะคะ^^” ไอมิเอะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กล้องมากจนเห็นชัดทุกอณูผิว ริมฝีปากอวบอิ่มขยับช้า ๆ เธอค่อย ๆ ทาลงไป เสียงหายใจเบา ๆ
“ล…ลุกไปไหนพี่” ชายคนนั้นเอ่ยเสียงสั่น เรียกจินว่าพี่ ทั้งที่ตัวเองอายุ เป็นพ่อของจินได้เลย “ผมซื้อมาสามชั่วโมง ผมเพิ่งเล่นไปแค่ชั่วโมงเดียวเองพี่” จินกัดฟันกรอด มือหนาคว้ากระชากคอเสื้อของชายคนนั้นอย่างแรง จินไม่กลัวอะไรเลย แววตาเขาไม่มีความกลัวเลยสักนิด ทั้งที่ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนคนติดยา แต่พลังแ
แต่ยังไม่ทันได้หายใจเต็มปอด ร่างเล็กก็พุ่งเข้ามากอดเขาแน่นจากด้านหลัง แขนเรียวพันรอบเอวกว้าง ใบหน้าหวานเนียนแนบกับแผ่นหลังกำยำ “ไม่ให้ไป” เสียงหวานกระซิบชิดหลังเขา จินก็หลับตาแน่น สูดลมหายใจแรง ๆ ทั้งโกรธ ทั้งกระอักกระอ่วน และทั้งหวั่นไหวในเวลาเดียวกัน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เธอก็สอดมือเล็
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






![พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)