Semua Bab วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Bab 911 - Bab 920

อีกทั้งบ้านของไอมิเอะก็เหมือนปิดตายจากโลกภายนอก พอเธอกลับเข้าบ้าน ประตูก็ปิด เงียบสนิท ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน ลูกน้องของเขารายงานแค่ว่าเธอกลับถึงบ้านแล้ว แล้วเรื่องก็จบแค่นั้น ไม่มีใครเอะใจรวมถึงตัวเขาด้วย จินหลับตาลงช้า ๆ มือกำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนเส้นเลือดบนหลังมือปูด ยิ่งเห็นรอยบนตัวเธอ

“บอกให้รอ” มือหนาปล่อยจากต้นคอ เปลี่ยนเป็นคว้าเอวเธอแทน แล้วดึงเข้าหาตัวอย่างง่ายดาย ทำให้ร่างบางเซเล็กน้อย ก่อนจะถูกพาให้เดินไปข้าง ๆ เขาโดยที่หนีไม่ได้ จินไม่ได้มองเธอ แค่พาเดินตรงไปยังทางเข้าร้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ไม่อยากรอ” “อย่าดื้อ” “งั้นก็ปล่อย” ไอมิเอะพยายามขยับหนีเล็กน้อย “อยู่เฉ

บทที่ 256 “ที่ฉันพูดว่าจะปล่อยเธอไป ไม่ได้แปลว่าอยากปล่อย ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาฉันแม่งโคตรเห็นแก่ตัว ฉันไม่เคยเปิดโอกาสให้เธอเลือกอะไรเลย ไม่ให้ผู้ชายหน้าไหนเข้าใกล้เธอด้วยซ้ำ เพราะฉันหวง แล้วก็อยากให้เธออยู่กับฉันคนเดียว แต่ถ้าวันไหน ฉันเป็นฝ่ายทำผิดสัญญา ทำให้เธอต้องเสียใจเพราะเรื่องเดิม ๆ ฉันก็คงไม

“….” “ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น แค่อยู่ด้วยกันก็พอ” แล้วเขาก็เงียบไปชั่ววินาที ก่อนพูดขึ้น “ขอเวลาให้ฉันง้อเธอทั้งคืนไม่ได้เหรอ” “วันนี้…ไม่ได้” “....” จินขมวดคิ้วทันที “พ่อเราสั่ง…” เธอก้มหน้าลงอีกครั้ง เสียงเบาลงกว่าเดิม “ไม่ให้เรายุ่งกับแกแล้ว” ประโยคนั้นทำให้มือของจินที่กำลังคีบหมูชะงักไปนิดหนึ

“…!!” คำพูดนั้นทำให้ไอมิเอะชะงักไปทั้งตัว ดวงตาคู่สวยสั่นไหวทันที เหมือนหัวใจถูกกระแทกแรง ๆ จนตั้งรับไม่ทัน ทั้งตกใจ ทั้งอึ้ง รู้สึกสับสนไปหมด “…แก…พูดจริงเหรอ” ถึงจะถามออกไปแบบนั้น แต่ลึก ๆ แล้วเธอก็ยังไม่กล้าเชื่อทั้งหมดอยู่ดี หัวใจกำลังจะอ่อนลง แต่ความกลัวกลับดึงเธอไว้แน่นกว่าเดิม เธออยากเชื่อ