All Chapters of My Stepbrother is Obsessed with Me (SPG): Chapter 121 - Chapter 130

Randall's POV Pagdating ko sa kompanya, bago man lang ako makarating sa tapat ng opisina niya, narinig ko na ang malalakas at mabibiling paghampas ng mga drawer. Alam kong hindi iyon tunog ng galit. Kilala ko siya. Ganiyan ang kanyang kilos kapag siya ay nerbiyos o hindi komportable. Parehong-pareho. Pagbukas ko ng pinto, natagpuan ko siyang nakatayo sa harap ng malaking salamin na nakakabit sa pader, maingat na inaayos ang pulang lipstick sa kaniyang mga labi. Nakasuot siya ng isang dark red dress na sobrang fitted sa kanyang katawan, simple ang disenyo ngunit walang duda ang dating. Lumingon siya nang marinig ang pagpasok ko. “Finally,” sabi niya, at napansin kong may kaunting pagtaas ng kilay. “Akala ko papatagalin mo pa ng ilang minuto.” Umikot siya at nilapitan ako. “Hindi ako komportable kay Nathan. Alam mo ‘yon.” “Pero pumayag ka sa dinner na ‘to,” madiin kong sagot. “Business, Randall,” tugon niya, at may halong pag-ayaw. “Hindi ko siya gusto. Pero kailangan. Alam mo nama

Stella's POV Pinatalikod ako ni Randall. Napakapit ako sa headboard nang maramdaman ang muling pagpasok ng ari niya sa akin. Ang init ng katawan niya sa likod ko, ang mahigpit niyang hawak sa balakang ko. "Randall - that's it! Fuck me! Harder!" ungol ko, at napapikit ako sa sarap. Sinubukan kong takpan ng unan ang bibig ko. "Baka may makarinig... sa labas... at magsumbong kay Daddy..." "Wala ngang tao sa kabilang kwarto," bulong niya sa tenga ko, habang patuloy sa paggalaw. "Ito ba ang gusto mo, Stella?" tanong niya, sabay malalim na sagad. "Oo... ganoon... hindi ako makahinga..." Pinaharap niya ako sa kanya. Mahigpit niyang hinawakan ang balakang ko at binilisan ang pag-urong-pasok. "Fuck!" usal niya at bigla akong binitawan. Nakita kong hawak-hawak niya ang ari niya at nagkalat sa sahig ang katas niya. "What's wrong?" takang tanong ko. Bakit bigla siyang huminto? "I think... nailabas ko ang iba sa loob mo. Fuck. I'm so sorry." Kita sa mukha niya ang pag-aalala. Bigla ako

Stella's POV Maaga akong natapos sa second meeting ko kaya nakapagpahinga ako saglit sa swivel chair ko. Pero hindi pa man ako nakakahinga nang mabuti, biglang nag-ring ang phone ko. Unknown number. Sinagot ko. “Good morning, Ms. Garcia?” “Yes. Who’s this?” “This is Marco, assistant to the President of Hernandez Enterprises.” Napatuwid ako ng upo. That mysterious CEO who disappeared is back? I sighed. “Yes? Hi! Good morning. What can I do for you?” “I’m calling regarding the proposal your company sent two months ago. The President has reviewed it.” Napatakip ako ng bibig ko. “Oh my god, finally! Ano pong sabi?” “He wants to meet you.” Parang biglang lumiwanag ang buong utak ko. “Are you serious? As in face-to-face?” “Yes, Ms. Garcia. He wants the meeting today. If possible.” “Yes! Yes! Of course! Where?” “I’ll text you the location. Please come before 3 PM.” “Thank you! Thank you so much!” Pagkababa ko ng tawag, tumayo ako agad. “Randall!” Pumasok siya sa pinto, pa

Randall's POV Tinawagan ko ang assistant kong si Marco para i-secure ang lahat. Kailangan walang makuhang impormasyon tungkol sa akin hangga’t hindi pa natatapos ang three months na duty ko bilang bodyguard ni Stella. Pagkatapos noon, babalik na ako sa pamilya ko at sa kompanya. “Marco, I heard Stella is curious about my background. Gawin mo lahat para wala silang makuhang impormasiyon tungkol sa akin,” utos ko habang nagmamaneho papunta sa condo ko. “Copy, Sir. What's your plan? Makikipagkita po ba kayo sa mga Del Valle ngayon? Your parents is waiting kung dadalo ba raw kayo sa family dinner.” “No. Tell them na may gagawin ako. Huwag mong sasabihin na kasama ko si Stella.” “Understood, Sir,” sagot niya. Pinatay ko ang tawag at nagpatuloy sa pagmamaneho. Habang papasok sa condo, kinuha ko ang maliit na kahon sa bulsa ko. Ang kwintas para kay Stella. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sa kanya ang lahat—na hindi ako simpleng bodyguard lang. Ako mismo ang Presidente ng Herna

Randall's POV Pagkaparada ko sa driveway ng mansion ng mga Garcia, agad kong narinig ang malalakas na boses mula sa loob. Hindi pa man ako nakakababa ng sasakyan, alam ko nang pinapagalitan na naman nila si Stella. Binuksan ko ang pinto at mabilis na naglakad papasok.Pagbukas ko ng malaking double doors, tumambad agad sa akin si Sir Damien at Ma'am Flora, parehong nakatayo sa harap ng sala. Nakaupo si Stella sa kabilang sofa, tahimik pero halatang pinipigilan ang inis. Nakayuko lang ang apat niyang kapatid habang pinapanood silang lahat.“Stella, we’re serious,” malakas na sabi ni Ma'am Flora. “You’re twenty-three years old. Hindi ka na teenager. You are running a company.”“Narinig ko na po ’yan kanina,” sagot ni Stella, malamig pero nanginginig ang boses. “Araw-araw n’yo naman akong pinaaalalahanan.”“Then maybe you should start acting like someone deserving of your position!” singhal ni Sir Damien.“Ano pa ba gusto n’yo?” balik ni Stella. “Ginawa ko lahat. Ginawa ko kahit sobrang