All Chapters of Whispers of Forbidden Desire: Chapter 131 - Chapter 137

Liam’s POVMasaya ako ngayon, isang pakiramdam na matagal ko nang hindi nakikilala. Yung klaseng saya na hindi kayang sukatin ng pera, tagumpay, o kapangyarihan. Masaya ako dahil kasama ko si Isabela. Pero may halong lungkot dahil alam kong bukas, aalis na naman siya.Simula nang aminin ko sa kanya ang tunay kong nararamdaman, tila gumaan ang lahat. Parang may pader na matagal ko nang itinayo, matibay, malamig, at mataas, ang biglang gumuho. Hindi ko na kailangang magkunwari. Hindi ko na kailangang timbangin ang bawat salita at galaw ko. Sa harap niya, maaari na akong maging ako, hindi ang Liam na CEO, hindi ang Liam na anak ng makapangyarihang lalaki, kundi ang Liam na marunong magmahal.For so many years, I trained myself to be cold, to keep my distance, to calculate every move, every word, every decision. N

Liam’s POVIlang minuto ko pa siyang tinitigan. Ang paraan ng paghinga niya, ang bahagyang panginginig ng mga pilikmata. Hinayaan na lang namin na ang mga mata namin ang mag-usap. Walang salita, walang galaw, titig lang na punô ng init at pag-amin. Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang lahat ng hindi niya kayang bigkasin: ang pananabik, ang takot na sumabay sa pagnanasa, at ang pagnanais na huwag munang pakawalan ang sandaling ito. Sa bawat segundo ng aming pagtitig, mas lumalalim ang ugnayan, parang isang tahimik na pangakong sabay naming tinanggap, kahit walang binibigkas ni isang salita.Hanggang sa tuluyan nang matalo ang lahat ng pagpipigil ko. Parang hinihila ako ng mismong presensya niya. Isang hakbang lang, at tinawid ko na ang pagitan ng aming mga labi.“Uhmm…”Isang mahinang ungol ang kumawala kay Isabela nang dumikit ang labi ko sa kanya. Mabagal, mapanukso, parang sinasadya kong patagalin ang bawat segundo. Kanina pa ako natatakam sa lambot at tamis ng kanyang mga labi, sa

Isabela’s POV“Fuck... Aaaahh!” Isang sabay na pag-ungol ang kumawala sa aming mga labi ni Liam nang maramdaman ko ang buong pag-angkin niya sa akin. Ang init na dumaloy sa pagitan namin ay tila kuryenteng lumabusaw sa katinuan ko.Patalikod akong nakakandong sa kanya habang siya naman ay matatag na nakaupo sa gilid ng kama. Sa harap namin ay ang malaking salamin na naging saksi sa bawat galaw, bawat pawis, at bawat pagnanasa. Kitang-kita ko ang pagdikit ng aming mga balat, ang maputi at malambot kong katawan laban sa matitigas at mainit niyang mga masel.Nakakabaliw ang tanawing ito. Habang nakikita ko ang reaksyon ni Liam sa salamin, ang pagtiim ng kanyang bagang at ang pamumula ng kanyang mukha sa sarap, ay lalong nag-iinit ang loob ko. Pakiramdam ko ay lantad na lantad ang buon

Celeste’s POV“Iha, sigurado ka? Hindi mo na tatapusin ang bakasyon mo?” tanong ni Tita Bea habang sabay-sabay kaming nag-aalmusal. May lambing ang boses niya, pero may bahid ng lungkot na hindi niya maitago.Napahinto ako sandali, pinisil ang hawak kong kutsara bago ako sumagot. “Hindi na po, Tita. Kailangan ko na pong umuwi. Mag-e-enroll pa po ako,” mahinahon kong sabi, kahit sa loob-loob ko ay may bigat na pilit kong tinatago.“Sayang naman, iha. Malulungkot na naman ako ngayon na uuwi ka na,” buntong-hininga niya, sabay pilit na ngiti.Ngumiti rin ako, kahit may kirot sa dibdib. “Don’t worry, Tita. Kapag bumalik na kayo sa Pilipinas, marami pa tayong oras na magkakasama.” Kuminang ang aking mga mata, hindi dahil sa saya, kundi dahil sa pilit na pag-asa.“Yeah, you’re right, iha. Besides… we cannot tell, maybe…”Biglang kumislap ang mga mata ni Tita Bea, parang may lihim na alam na hindi pa niya tuluyang binibitawan.Tumango ako at napangiti.At doon, kusa akong binalikan ng alaa