All Chapters of Whispers of Forbidden Desire: Chapter 141 - Chapter 150

Isabela’s POVPagdating ko sa mansion, mabilis akong nag-shower at nagpalit ng komportableng damit bago bumaba para mag-dinner. Ang gaan ng pakiramdam ko, lalo na’t papalapit na ang bakasyon.“Hello, Manang! Ano pong dinner natin ngayon?” masaya kong tanong pagpasok sa kusina.“Sinigang, paborito ito ni Sir Liam,” nakangiting sagot ni Manang habang masinsinang tinitimplahan ang sabaw.Na-curious ako bigla. Gusto kong malaman ang lahat tungkol sa kanya, kahit yung maliliit na bagay. “Ano pa po ba ang ibang paborito ni Liam, Manang?”“Biko, suman... bukayo...”

Liam’s POVPagtingin ko sa aking phone, isang message mula kay Mommy ang bumungad sa akin.“I will be out for dinner with friends, Liam. Baka late na ako makauwi. Don’t worry about me... I will be fine.”Napakunot ang noo ko. Lately, laging lumalabas si Mommy. Hindi ako sanay na ganito siya ka-active socialy, pero sa kabilang banda, masaya ako dahil malaki ang improvement ng health niya. I can see the glow in her face again, parang may bagong buhay na dumadaloy sa kanya.Sandali kong chineck ang chat namin ni Isabela, pero wala pang bagong message. Mukhang abala pa rin siya sa school. Ang huling update niya ay may group study sila para sa isang major research. Kapag alam kong seryoso siya sa pag-aaral, hindi ko na siya dinidistorbo. I’d rath

Isabela’s POVSa wakas, natapos na rin ang research namin. Halos madaling araw na nang makatulog ako sa sobrang pagod, pero sulit naman dahil pulido ang kinalabasan ng trabaho namin. Paggising ko, maingay na ang kwarto at nakaligo na ang mga kagrupo ko. Andito kami sa mansyon ng classmate kong si Kaila para sa huling pag-aayos ng papel.“Anong oras na?” tanong ko habang nagmamadaling ayusin ang sarili. Nakita ko silang nagsusuklay na sa harap ng salamin.“It’s 10:00 AM, Isabela,” sagot ni Kaila.“Oh no!” Mabilis akong bumangon. Kinuha ko ang mga gamit ko at halos takbuhin ang banyo. “Bakit hindi niyo ako ginising?” sigaw ko mula sa loob habang mabilis na bin

 Selene’s POV Para akong binaril sa dibdib. Hindi sa bilis ng bala, kundi sa bagal ng pagbaon ng bawat salitang binitawan ni Isabela. “Okay lang sa akin na gamitin niya ako, Mom... Basta ang importante, masaya siya.” Nanginig ang buong katawan ko. Napanganga ako, pero walang boses na lumabas kundi ang hanging tila naubos sa aking baga. Tinakpan ko ang aking bibig, sinusubukang pigilan ang pag-alingawngaw ng isang hiyaw na puno ng pait. Sa lahat ng pwedeng sabihin ng anak ko, iyon ang pinakamasakit, ang tanggapin niya ang pagiging biktima nang may ngiti, para lang sa lalaking ang alam lang ay maghiganti. Gusto ko siyang yugyugin. Gusto kong sigawan siya na ang pag-ibig ay hin

Isabela’s POVIlang oras na ang lumipas pero tila nakapako pa rin ako sa ilalim ng punong ito. Ang bawat buntong-hininga ko ay may kasamang kirot na hindi ko maipaliwanag. Sariwa pa sa isip ko ang itsura ni Mommy bago siya umalis, ang pagguho ng kanyang matatag na anyo, ang panlalaki ng kanyang mga mata sa takot at pait nang aminin ko ang handa kong pagsasakripisyo para kay Liam.Alam kong winasak ko siya. Pero iyon ang katotohanang pilit kong ibinabaon sa puso ko, na handa akong maging piyesa sa laro ni Liam, basta huwag niya lang akong iwan."Isabela! Nandiyan ka lang pala! Bakit hindi mo sinasagot ang mga tawag ko?"Sa tindi ng lungkot ko, parang hindi ko na kilala ang masayang boses ni Casey. Patakbo siyang lumapit, ang mukha ay nagniningni