All Chapters of พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย: Chapter 31 - Chapter 40

64 Chapters

⧫ Chapter 30 “ศิลาแห่งไอเรต”

 แฮ่กๆราวินหอบพร้อมกับอ้าปากกอบลมหายใจเข้าออกถี่ สายตาเหลือบมองกลับไปด้านหลังไม่เห็นว่าคาเลนตามมาแล้ว คาดเดาไว้มาบิทเทอคงหยุดเจ้านายตนเอาไว้ได้ทันตามแผนที่วางไว้ อัศวินมุ่งอ้อมกลับเข้ามายังแม่น้ำเทลรินอย่างเดิมนัยน์ตาสีมรกตกวาดมองไปทั่ว สำรวจหาอาวุธของคาเลนซึ่งทำหล่นไว้แถวแม่น้ำ เขาสาวเท้าย่ำตรงไปเรื่อยๆ พบว่ามันกระเด็นมาตกตรงริมแม่น้ำ เขาคว้าขึ้นมาหันหลังเดินเลียบไปตามแม่น้ำ เห็นว่าสุดปลายทางน้ำเป็นน้ำตก ปรากฏศิลาแห่งไอเรตที่ตั้งอยู่ประติมากรรมบนแท่นศิลาคือรูปปั้นชายวัยกลางที่โผล่ออกมาจากผืนน้ำครึ่งตัว ปากอ้าออกกว้างผนวกกับสีหน้าที่แสดงออกถึงความหวาดกลัว มือหินสลักละเอียดเอือมขึ้นสูงชูขึ้นฟ้า“อึก…”ชายผมขาวจางกำลังสาวเท้าเดินไป กลับชะงักชั่วครู่หลังได้มองรูปปั้นนั้น ราวกับว่าร่างกายเขาถูกตรึงไว้กับพื้นไม่ให้เขยื้อนไปไหน อุณหภูมิในตัวต่ำลงฉับพลันทำเอารู้สึกหนาวจับกระดูก แต่ถึงอย่างนั้นราวินกลับค่อยๆ ฝืนร่างกายตนขยับเดินตรงไปหารูปปั้น จากนั้นเปลี่ยนเป็นวิ่ง ‘เพื่อให้สำเร็จแล้ว ต้องช่วยเขา ทำตามคำสั่งเขา’
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more

⧫ Chapter 31 เหตุผลที่โกรธ

 ‘เอาล่ะ… นี่มันอะไรกัน’ คาเลนนั่งเหงื่อแตกพลั่กพร้อมกับยิ้มค้างมองไปอย่างเลิ่กลั่ก โดยคนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือหญิงผิวดำวัยคราวเดียวกับตน ผมสีน้ำตาลอ่อนยาวมัดรวบต่ำ สวมเสื้อเบลาส์ใส่จาบ็อตขาวและกางเกงดำขายาว จบด้วยบูตหนัง เขาสบมองกับนัยน์ตาสีควันเทา และใช่ เธอคือคนที่คาเลนเคยชนก่อนจะมาเขาบาฮินเหนือสิ่งอื่นใดคือเธอเป็นนางร้าย“คุณผู้หญิงช่วยบอกผมได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น” ‘ตื่นมาอีกทีก็มาเจอว่าตัวเองนอนอยู่ในกระท่อมที่ไหนไม่รู้ไม่พอ แถมยังมีคุณนางร้ายมาอยู่ด้วยแบบนี้อีก งงสิครับ งง จะให้ผมรู้สึกอะไรได้มากกว่านี้อีกล่ะ’ “ฉันบังเอิญเจอพวกคุณระหว่างทางน่ะค่ะ เห็นว่าบาดเจ็บเลยพามารักษาตัวก่อน”“บังเอิญ?”ระหว่างนั้นประตูกระท่อมก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมเผยร่างหญิงสาวผิวดำคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอผมดำยาวถักเปียหางเดียวสวมเสื้อผ้าโทนขาวเหลืองตัดกับน้ำตาลปักลวดลายตามจุดต่างๆ คลับคล้ายคลับคลากับชุดของโดมานที่เขาเห็นมาก่อน“เธอเป็นชนเผ่าบาฮินเหรอ?”สาวชนเผ่าชะงักไปมองมาด้
last updateLast Updated : 2025-12-30
Read more

⧫ Chapter 32 ไม่ถงไม่ถามกันเลยนะ

 เสียงสายลมพัดผ่านดังลอดเข้ามาในโสตประสาท เปลือกตาค่อยๆ เลื่อนเปิดขึ้นปรากฏนัยน์ตาสีมรกตอันเฉยชา โดยเจ้าของดวงตาคู่นี้คือราวินที่เพิ่งตื่นจากห้วงนิทราอันยาวนาน เขายันกายลุกขึ้นนั่งปราศจากท่าทางปวดเมื่อย“นอนนานเอาการเลยนะ”ราวินหันมองตามเสียงพบบิทเทอนั่งสูบบุหรี่อยู่ข้างๆ สายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระท่อมอย่างเหม่อลอย อัศวินหนุ่มสำรวจมองรอบๆ ที่ที่เขาพักอยู่อย่างฉงน ก่อนจะหันไปถามคนข้างๆ“ท่านคาเลนอยู่ไหนครับ”“แถวๆ นี้แหละ”“ครับ”ฮันเตอร์พ่นควันแล้วกล่าว“ตื่นมาก็ถามหาหมอนั่น ทั้งที่นายโดนอัดมาเหมือนฉันแท้ๆ”“เพราะเหตุผลนั้นผมเลยเป็นห่วงท่านคาเลนไม่ได้เหรอครับ”“ไม่ใช่ไม่ได้” หนุ่มผมบลอนด์ขาวหลบสายตาไปทางอื่น “ฉันเองก็ห่วงหมอนั่นอยู่หรอก แต่เจ้าตัวเองดูจะไม่ทุกข์ร้อนเท่าพวกเราด้วยซ้ำไป เพราะงั้นเลิกคิดมากแล้วพักซะ”“ดีจังนะครับ”“อะไร”“ที่คุณเป็นห่วงเขามากขนาดนี้
last updateLast Updated : 2025-12-31
Read more

⧫ Chapter 33 เหลือแค่คนเดียว

 เวลาล่วงมายามค่ำ ผืนป่าจึงถูกปกคลุมไปด้วยความมืด รอบข้างมีเสียงแมลงร้องและสรรพสัตว์เคลื่อนตัวอยู่บ้างเป็นบางคราว คล้ายน่ากลัวแต่จริงๆ มันคือความสงบเงียบของธรรมชาติ คาเลนกับรานนามิดนั่งอยู่หน้ากองเพลิง มือถือชามไม้ใส่เนื้อกระต่ายย่าง ชายหนุ่มหยิบเข้าปากเคี้ยวกินอย่างหิวโหย บรรยากาศนี้กำลังตึงเครียด แต่คาเลนยังคงอยากดื่มด่ำกับรสชาติอาหารอยู่ดี“คุณอันนา”“คะ...คะ?”คาเลนขมวดคิ้วหลับตาพลางส่ายหน้าไปมาอย่างเหลืออด“เนื้อกระต่ายย่างคุณแม่งโคตรอร่อย!”“เอ่อ…ขอบคุณค่ะ”เธอยิ้มเจื่อนตอบ ไม่ได้คาดไว้ว่าคาเลนจะเอาเรื่องอาหารมาพูดถึงเวลานี้ ส่วนทางด้านราวินกับบิทเทอไม่ต้องห่วงว่าจะหิวจนไส้กิ่วอยู่ในกระท่อม เพราะก่อนจะมานั่งหน้ากองไฟ เขาได้เอาอาหารไปให้ทั้งสองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว รานนามิดซึ่งนั่งทานข้างๆ ปรายมองชายผมดำยาวเล็กน้อยก่อนจะหันไปออกปากถามสาวชนเผ่า“เมื่อกี้เธอบอกว่ามีเรื่องที่อยากจะเล่าให้ฟังใช่ไหม”“...” ‘ก่อน
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

⧫ Chapter 34 หริณะลักซ่อน

แสดงสปอยล์ TW :: Cult (ลัทธิบูชา) / Torture (การทารุณกรรม)      ชนเผ่าอาศัยบนป่าเขาบาฮินได้บูชาสิ่งหนึ่งเป็นที่ยึดเหนี่ยว ไม่ต่างจากศาสนาเหมือนดั่งคนในเมืองทำกัน สิ่งบูชานั่นคือ ‘อันเคอะ’ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์รูปลักษณ์คล้ายกับกวาง แต่ส่วนแตกต่างคือกลางศีรษะมีอัญมณีมรกตงามฝังเอาไว้ และเขาแตกแขนงสง่าคล้ายกิ่งก้านไม้ ผนวกด้วยร่องรอยสีขาวทาไว้เป็นลายลักษณ์อักษร หากใครได้พบเห็นต่างก็คิดว่ามันช่างเป็นสัตว์ป่างดงามเหลือเกิน แน่นอนว่าด้วยความงามและหายากจึงมักจะถูกตามล่าโดยพวกพราน คาดว่าจับได้คงขายราคาสูงๆ แต่ไม่มีใครเคยทำสำเร็จ เพราะเมื่อใดที่พบเห็นกวางตัวนั้น พรานที่หมายล่าจะมีอันต้องหลงป่าอดอาหารขาดน้ำจนตายไป เรื่องเล่าลือถูกบอกต่อไปเรื่อยๆ จากความโลภสนใจกลายเป็นเกรงกลัวคนนอกชนเผ่าบาฮินจึงตั้งฉายากวางงามนั่นว่า‘หริณะลักซ่อน’ “ผมไม่เห็นเข้าใจเลย” สายตาเอเดนฉายแววสั่นไหวเมื่อได้ฟังเรื่องราวจากปากของพ่อ
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

⧫ Chapter 35 “สิ้นบาปบาฮิน”

แสดงสปอยล์ TW :: Suicide (ฆ่าตัวตาย)    บิทเทอนิ่งค้างไปก่อนจะถามย้ำมาอีกครั้ง “ที่พูดมานั่นจริงเหรอ?” คาเลนสั่นหัวอ่อนเป็นคำตอบก่อนจะกล่าวไปอย่างจนใจ “จุดประสงค์ทุกอย่างชัดเจนในตัวคำสาปอยู่แล้ว มันอยู่ที่ว่าเราจะแก้คำสาปหรือไม่แก้” ฮันเตอร์หนุ่มได้ความมาแบบนั้นยิ่งขมวดคิ้วมองไปอย่างเป็นกังวล ชายผมยาวดำเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมคุณพระเอกถึงมีท่าทางแบบนั้น   ‘ถึงบิทเทอจะเป็นนักล่าเสพติดพวกภูต แต่ยังไงเขาก็แทบจะไม่ฆ่าคนเลยถ้าหลีกเลี่ยงได้ แถมนี่เป็นช่วงตอนที่ผ่านจากจุดเริ่มมาไม่ไกลมาก เขาคงไม่มีความคิดจะฆ่าเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วการที่ผมหรือราวินพูดถึงการฆ่าใครสักคน สำหรับเขา มันคงเป็นเรื่องที่ไม่แปลกแต่ก็ไม่ได้น่ายินดี’   “ถ้างั้นก็ไม่จำเป็นต้องรักษาผมหรอกครับ” ราวินพูดขึ้นพร้อมกับยื่นมือไปลูบหัวนั่มนั
last updateLast Updated : 2026-01-07
Read more

⧫ Chapter 36 การปลอบเป็นสิ่งจำเป็น

 หลังเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันในช่วงเวลารุ่งสาง ณ น้ำตกเทลริน พยานทั้งสองได้เห็นเป็นประจักษ์ว่าชนเผ่าบาฮินถึงคร่าล่มสลายอย่างแท้จริง กระทั่งท้องฟ้าสว่างทั้งคาเลนทั้งบิทเทอก็กลับมายังหมู่บ้านชนเผ่าบาฮินที่ตอนนี้คงไม่มีคนมาอาศัยอีกต่อไปแล้ว พวกเขามาถึงก็ได้บอกเล่าข่าวร้ายอันน่าสลดใจ“ไม่จริง”นั่นคือคำพูดแรกของรานนามิดที่ได้ฟังการสูญเสียที่เกิดขึ้น เธอเหลียวไปมองราวินที่ตอนนี้นั่งพิงผนังกระท่อมเงียบๆ ไม่ออกความเห็นใดๆ สายตาเธอนั้นหลากอารมณ์เกินกว่าจะบรรยายความรู้สึกได้ ก่อนรานนามิดจะลุกขึ้นสุดส่วนสูงกล่าวบอกกับกลุ่มนักเดินทาง“ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ ส่วนพวกคุณจะกลับก่อนเลยก็ได้”“แล้วคุณล่ะ?”คาเลนถามไปก่อนหญิงสาวจะเหลียวมาตอบเสียงเรียบ“ฉันขอใช้เวลาอยู่ที่นี่สักพัก”“ครับ”เมื่อได้ความแบบนั้นชายหนุ่มก็หันมองบิทเทอและราวินที่อยู่ในสภาวะไม่ต่างกัน ต่างฝ่ายต่างเงียบขรึมคล้ายว่ากำลังจมสู่ภวังค์ความคิดของตนเองไป ชายผมยาวดำเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจอ่อน แต่ระหว่างนั้นก็บังเอิญเหลือบเห็นเจ้านั่มนั่มที่ตอนนี้หน้าหงอยไปเสียอย่างนั้น
last updateLast Updated : 2026-01-08
Read more

⧫ Chapter 37 อย่างนายน่ะทำเป็นเหรอ?

 “เมื่อกี้...นายยังไม่ ทำไม...อะ”คาเลนพยายามถามด้วยน้ำเสียงติดขัดไม่ค่อยได้ความ ในขณะที่คุณพระเอกสาละวนกับการกดจูบลงคอคอยกวนสมาธิคนพูด เสียงริมฝีปากประทับและผละออกดังคลอเคลียอยู่ในหู ทั้งสัมผัสทั้งลมหายใจกระทบผิวกายสร้างความกระด้างแก่เขามากขึ้นเรื่อยๆ“บิทเทอ...นี่มัน…”“ทำไม?”บิทเทอถามกลับพลางไล่ลิ้นเลียตามลำคอลากมาหยุดหยอกล้อหลังใบหูขึ้นสีแดงเถือก ทิ้งร่องรอยชื้นแฉะรวมถึงสัมผัสไอลมหายใจอุ่น ริมฝีปากคาเลนเผยอขึ้นไม่รู้ว่าจังหวะหายใจตนเองจะถูกคุณพระเอกขัดยามใด สัมผัสทั้งมวลกำลังเร้าอารมณ์ปลุกความกระสัน ‘ผมชอบ ผมอยากทำกับบิทเทอมาตลอด แต่แปลก… น่าแปลกที่บิทเทอเสนออะไรแบบนี้กับผม หมอนี่ดูไม่ใช่คนที่สนใจเรื่องอย่างว่าเลยสักนิดเดียว ขอแค่เพราะอยากปลอบผมจริงๆ? หรือขอเพราะตัวเองไม่ได้ปลดปล่อยนาน? บางทีอาจจะเป็นไปได้ว่าบิทเทอมีรสนิยมแบบที่ผมไม่รู้มาก่อน? —’ “อะ!?”เสียงเปล่งหลุดดังครั้นถูกกัดติงหูด้วยคมฟันที่ฝังฝากรอยอย่างมันเขี้ยว บิทเทอส่งมือลอดสอดสัมผัสผิวกายใต้ร่มผ้า คลำลูบหน้าท้องขึ้นลอนกล้ามอ่อ
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

⧫ Chapter 38 นี่คงเป็นการหนี

 แสงสลัวภายนอกส่องผ่านบานหน้าต่างตกกระทบกับพื้นห้อง บนเตียงปรากฏร่างคาเลนนอนตะแคงหันหลังให้กับแสงอรุณยามเช้า เส้นผมดำยาวถูกปล่อยละยุ่งเหยิงไม่น้อยจากกิจกรรมยามดึกคืนก่อน เปลือกตาค่อยๆ เลื่อนเปิดเผยนัยน์ตาสีน้ำตาลที่ฉายแววงัวเงียปนอ่อนล้าฟู่ว…กลุ่มควันจางถูกพ่นออกมาฟุ้งไปทั่ว คาเลนกลอกตามองเห็นว่าเกิดมาจากคนข้างกาย บิทเทอในสภาพเปลือยท่อนบนกำลังสูบบุหรี่ด้วยท่าทางเหม่อลอย พอเคลื่อนสายตาลงพบว่าท่อนล่างถูกคลุมปิดด้วยผ้าห่มขาวผืนเดียวกับที่เขาห่มคาเลนช้อนสายตาเลื่อนกลับไปพินิจใบหน้าของฮันเตอร์หนุ่มอีกครั้ง เส้นผมขาวจางยุ่งไม่เป็นทรงนัก ซึ่งก็คงไม่ได้ต่างอะไรจากเขามาก นัยน์ตาสีฟ้าแลดูเฉยชาเหมือนกับทุกครั้ง ภาพตรงหน้านั้นถึงจะดูต่างไปจากปกติเพียงเล็กน้อยแต่มันก็มีเสน่ห์อีกแบบหนึ่ง ‘ลุคคุณพระเอกเพิ่งตื่น…โคตรหล่อเลย’ “สูบบุหรี่แต่เช้าเลยนะ” คาเลนพูดทักหลังจากที่ได้พินิจรูปลักษณ์คุณพระเอกเสร็จสิ้น ก่อนบิทเทอที่เหมือนล่องลอยอยู่ในภวังค์ความคิดตนเองอยู่นาน ก็เปลี่ยนเหลียวกลับมามองคนที่นอนอยู่ข้างๆ คาเลนส่งยิ้มบางๆ ใ
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

⧫ Chapter 39 คู่หูเขาเพื่อนเรา

 “ท่าน…คาเลน?”ราวินเว้นช่วงไปสักพัก เมื่อเห็นว่าชายผมยาวดำเดินเข้ามาพร้อมกับแขกแปลกหน้า อัศวินหนุ่มมองไปคล้ายสงสัยแต่คงไม่เท่ากับนั่มนั่ม เจ้าหมาร็อตไวเลอร์ที่ตอนนี้เอียงหัวมองหน้ามึนๆ ตามสไตล์หมา เพื่อไม่ให้ทั้งคู่งงไปมากกว่านี้ คาเลนจึงแนะนำตัวคนมาเยือนให้ได้รู้ว่าชื่อเสียงเรียงนามทันที“หมอนี้เป็นเพื่อนฉันเองน่ะ นายไม่ต้องเกร็งหรอก”ชายผมแดงเลือดหมูเผยยิ้มบาง แนะนำตัวกับราวินด้วยอัธยาศัยอันดีพร้อมยื่นมือไป “ไอออนริส คาร์ลตันครับ” ราวินจับมือตอบแม้ว่าสายตาของเขาจะเรียบนิ่งอย่างเดิมไม่มีเปลี่ยน แต่เมื่อสบกับนัยน์ตาสีแดงอิฐของไอออนริสแล้ว อัศวินหนุ่มก็ชะงักไปเหมือนมีบางอย่างเกิดตะขิดตะขวงภายในใจ“ราวิน เคิร์ต รามุสครับ”“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณรามุส”“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ”พอเห็นว่าทั้งสองคนทำความรู้จักกันเสร็จ ชายผมยาวดำจึงถอดเสื้อโค้ทห้อยกับเสาแขวนผ้า เท้าสาวเดินเข้าไปในห้องรับแขกด้วยท่าทางอ่อนล้าไม่รักษาภาพพจน์ตนเองแต่อย่างใด เพราะตอนนี้คนที่อยู่ในบ้านเขาก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เลยเลือกที่จะปล่อยตัวได้แบบไม่ใส
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status