FAZER LOGINCompartilhar
⧫ Chapter 31 เหตุผลที่โกรธ
Última atualização:
2025-12-30 16:00:04‘เอาล่ะ… นี่มันอะไรกัน’
คาเลนนั่งเหงื่อแตกพลั่กพร้อมกับยิ้มค้างมองไปอย่างเลิ่กลั่ก โดยคนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือหญิงผิวดำวัยคราวเดียวกับตน ผมสีน้ำตาลอ่อนยาวมัดรวบต่ำ สวมเสื้อเบลาส์ใส่จาบ็อตขาวและกางเกงดำขายาว จบด้วยบูตหนัง เขาสบมองกับนัยน์ตาสีควันเทา และใช่ เธอคือคนที่คาเลนเคยชนก่อนจะมาเขาบาฮิน
เหนือสิ่งอื่นใดคือเธอเป็นนางร้าย
“คุณผู้หญิงช่วยบอกผมได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
‘ตื่นมาอีกทีก็มาเจอว่าตัวเองนอนอยู่ในกระท่อมที่ไหนไม่รู้ไม่พอ แถมยังมีคุณนางร้ายมาอยู่ด้วยแบบนี้อีก งงสิครับ งง จะให้ผมรู้สึกอะไรได้มากกว่านี้อีกล่ะ’
“ฉันบังเอิญเจอพวกคุณระหว่างทางน่ะค่ะ เห็นว่าบาดเจ็บเลยพามารักษาตัวก่อน”
“บังเอิญ?”
ระหว่างนั้นประตูกระท่อมก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมเผยร่างหญิงสาวผิวดำคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอผมดำยาวถักเปียหางเดียวสวมเสื้อผ้าโทนขาวเหลืองตัดกับน้ำตาลปักลวดลายตามจุดต่างๆ คลับคล้ายคลับคลากับชุดของโดมานที่เขาเห็นมาก่อน
“เธอเป็นชนเผ่าบาฮินเหรอ?”
สาวชนเผ่าชะงักไปมองมาด้
Último capítulo
พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย ⧫ Chapter 42 ขอทานคนหนึ่ง
แอ๊ด…ในยามเช้าที่ท้องฟ้านั่นยังไม่สางมากนัก จึงไม่มีการต้อนรับแสงอาทิตย์ลงมาสู่เมืองธาน ประตูบ้านหลังหนึ่งเปิดออกมา ปรากฏร่างชายผมยาวดำมัดรวบยุ่งเล็กน้อยสาวเท้ามาหยิบหนังสือพิมพ์ที่วางเอาไว้หน้าบ้าน เขาอ้าปากหาวอย่างงัวเงียก่อนจะหางตาชายเห็นเงาตะคุ่มที่อยู่ข้างประตูอีกฟากว้ายยย!?คาเลนหวีดร้องพร้อมออกแรงบีบกำหนังสือพิมพ์ด้วยความตกใจจนยับยู้ไปหมด ไม่แน่ใจเลยว่าจะยังอ่านต่อได้อยู่หรือไม่ คาเลนสะบัดหัวไปมาแล้วมองร่างที่ยืนอยู่ข้างประตู จึงเห็นว่าเป็นหญิงสาวผมยาวสีน้ำตาล สวมเสื้อหมองๆ ขาดๆ ไม่ต่างจะคนไร้บ้านข้างทาง‘โอเค อย่างน้อยดูทรงแล้วยัยนี้คงไม่ใช่ผีแน่นอน’“เธอ…เป็นใคร?”ชายหนุ่มที่เพิ่งหายจากอาการตระหนกออกปากถามไป หญิงสาวแปลกหน้าใช้นัยน์ตาสีน้ำตาลสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิเคราะห์ เรียวคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมผนวกกับริมฝีปากยู่ ใช้ความคิดไปพักหนึ่งเธอก็พูดด้วยท่าทางตื่นตาตื่นใจทันที“นะ นายคือคนที่มาจากอีกโลกหนึ่งเหมือนกันใช่ไหม!?”“ครับ?”
พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย ⧫ Chapter 41 ไม่ปล่อยให้คิดถึงหรอก
ณ สำนักงานฮันเตอร์ซึ่งมีเหล่าผู้จำกัดภูตเดินทางมาบันทึกภารกิจ เครื่องแบบโทนสีทมิฬที่สวมใส่กันนั้นมีความคล้ายแต่ก็ต่างกันไปตามความสะดวกของการจัดสรร เสียงพูดคุยเป็นบรรยากาศอันปกติของสถานที่แห่งนี้ ไม่นานบานประตูก็เปิดเข้ามาพร้อมปรากฏฮันเตอร์หนุ่มผู้หนึ่งไอออนย่ำเท้าเดินเข้ามาอย่างเคยชินโดยระหว่างทางก็มีเหล่าฮันเตอร์กล่าวทักทายบ้าง เพราะอย่างไรก็ตามฮันเตอร์ทุกๆ คนต่างก็ทำหน้าที่ในพื้นที่ใกล้เคียงกัน จึงสามารถเห็นหน้าได้จนชินตา“ไอออนริส โรเดนเวอร์เขารอนายอยู่ที่ห้องประชุมน่ะ”“วันนี้มีประชุมด้วยเหรอครับ?”“ไม่รู้สิ คนในกลุ่มบอกว่าเป็นประชุมด่วน เมื่อกี้เห็นวิ่งเข้าไปกันให้วุ่นเลย”“ขอบคุณที่บอกครับ”ไอออนรับรู้สาส์นจากฮันเตอร์ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีมา จึงไม่รอนานช้าที่จะจัดการกิจตัวเองให้เสร็จเสีย เมื่อเดินไปถึงเคาน์เตอร์ซึ่งมียานรัมประจำอยู่ เธอก็ส่งยิ้มอ่อนละไมมาให้ดั่งเช่นทุกครั้ง “วันนี้คุณน่าจะยุ่งเหมือนเคยสินะคะ” หญิงสาวว่าพลางยื่นใบบันทึกภารกิจแนบกับกระดานส่งให้พร้อมปากกา“ผมเองก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองว่างเลยนะ”“
พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย ⧫ Chapter 40 เพ้อรัก
ณ เมืองธานยามค่ำคืนอันเงียบเหงาที่สำนักงานฮันเตอร์ ปรากฏชายหนุ่มผมขาวจางถือแก้วใสบรรจุของเหลวสีอำพันประมาณครึ่งหนึ่ง เขานั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ภายในห้องโถงใหญ่ที่มีบานหน้าต่างกว้างรอบๆ พาให้แสงไฟจากในเมืองส่องทอดเข้ามา บรรยากาศยามดึกเหมือนสงบแต่มันไม่ใช่สำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย“สภาพแย่มากกว่าทุกวันเลยนะ”“...”“ไม่ได้เจอภูตที่ถูกตาต้องใจ เลยมาซึมอยู่กับฉันรึไง”“เงียบทีเถอะ ยานรัม”เสียงหวานของหญิงสาวเอ่ยถามพร้อมกับหมุนข้อมือให้เครื่องดื่มในแก้วไหลวนไปมาสะท้อนต้องกับแสง บิทเทอสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเอาซองบุหรี่ออกมา เมื่อเคาะทีหนึ่งจนมวนบุหรี่เด้งขึ้นก็คาบไว้แต่ยังไม่ทันได้จุดสูบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังตึ่กนัยน์ตาสีฟ้าปรายมองผู้มาเยือนพร้อมๆ กับยานรัมที่มองตาม ก่อนเธอจะแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา “ไอออนริส? คุณมาทำอะไรที่นี่?” ครั้นคุณพระเอกเห็นคนมาเยือนเป็นใครก็หันกลับมาจุดสูบบุหรี่ด้วยไม้ขีดต่อ ทางชายหนุ่มในเครื่องแบบฮันเตอร์เดินย่ำมานั่งลงข้างๆ บิทเทอ“เมื่อกี้ไปเจอเพื่อนมาน่ะ”
พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย ⧫ Chapter 39 คู่หูเขาเพื่อนเรา
“ท่าน…คาเลน?”ราวินเว้นช่วงไปสักพัก เมื่อเห็นว่าชายผมยาวดำเดินเข้ามาพร้อมกับแขกแปลกหน้า อัศวินหนุ่มมองไปคล้ายสงสัยแต่คงไม่เท่ากับนั่มนั่ม เจ้าหมาร็อตไวเลอร์ที่ตอนนี้เอียงหัวมองหน้ามึนๆ ตามสไตล์หมา เพื่อไม่ให้ทั้งคู่งงไปมากกว่านี้ คาเลนจึงแนะนำตัวคนมาเยือนให้ได้รู้ว่าชื่อเสียงเรียงนามทันที“หมอนี้เป็นเพื่อนฉันเองน่ะ นายไม่ต้องเกร็งหรอก”ชายผมแดงเลือดหมูเผยยิ้มบาง แนะนำตัวกับราวินด้วยอัธยาศัยอันดีพร้อมยื่นมือไป “ไอออนริส คาร์ลตันครับ” ราวินจับมือตอบแม้ว่าสายตาของเขาจะเรียบนิ่งอย่างเดิมไม่มีเปลี่ยน แต่เมื่อสบกับนัยน์ตาสีแดงอิฐของไอออนริสแล้ว อัศวินหนุ่มก็ชะงักไปเหมือนมีบางอย่างเกิดตะขิดตะขวงภายในใจ“ราวิน เคิร์ต รามุสครับ”“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณรามุส”“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ”พอเห็นว่าทั้งสองคนทำความรู้จักกันเสร็จ ชายผมยาวดำจึงถอดเสื้อโค้ทห้อยกับเสาแขวนผ้า เท้าสาวเดินเข้าไปในห้องรับแขกด้วยท่าทางอ่อนล้าไม่รักษาภาพพจน์ตนเองแต่อย่างใด เพราะตอนนี้คนที่อยู่ในบ้านเขาก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เลยเลือกที่จะปล่อยตัวได้แบบไม่ใส
พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย ⧫ Chapter 38 นี่คงเป็นการหนี
แสงสลัวภายนอกส่องผ่านบานหน้าต่างตกกระทบกับพื้นห้อง บนเตียงปรากฏร่างคาเลนนอนตะแคงหันหลังให้กับแสงอรุณยามเช้า เส้นผมดำยาวถูกปล่อยละยุ่งเหยิงไม่น้อยจากกิจกรรมยามดึกคืนก่อน เปลือกตาค่อยๆ เลื่อนเปิดเผยนัยน์ตาสีน้ำตาลที่ฉายแววงัวเงียปนอ่อนล้าฟู่ว…กลุ่มควันจางถูกพ่นออกมาฟุ้งไปทั่ว คาเลนกลอกตามองเห็นว่าเกิดมาจากคนข้างกาย บิทเทอในสภาพเปลือยท่อนบนกำลังสูบบุหรี่ด้วยท่าทางเหม่อลอย พอเคลื่อนสายตาลงพบว่าท่อนล่างถูกคลุมปิดด้วยผ้าห่มขาวผืนเดียวกับที่เขาห่มคาเลนช้อนสายตาเลื่อนกลับไปพินิจใบหน้าของฮันเตอร์หนุ่มอีกครั้ง เส้นผมขาวจางยุ่งไม่เป็นทรงนัก ซึ่งก็คงไม่ได้ต่างอะไรจากเขามาก นัยน์ตาสีฟ้าแลดูเฉยชาเหมือนกับทุกครั้ง ภาพตรงหน้านั้นถึงจะดูต่างไปจากปกติเพียงเล็กน้อยแต่มันก็มีเสน่ห์อีกแบบหนึ่ง‘ลุคคุณพระเอกเพิ่งตื่น…โคตรหล่อเลย’“สูบบุหรี่แต่เช้าเลยนะ” คาเลนพูดทักหลังจากที่ได้พินิจรูปลักษณ์คุณพระเอกเสร็จสิ้น ก่อนบิทเทอที่เหมือนล่องลอยอยู่ในภวังค์ความคิดตนเองอยู่นาน ก็เปลี่ยนเหลียวกลับมามองคนที่นอนอยู่ข้างๆ คาเลนส่งยิ้มบางๆ ใ
พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย ⧫ Chapter 37 อย่างนายน่ะทำเป็นเหรอ?
“เมื่อกี้...นายยังไม่ ทำไม...อะ”คาเลนพยายามถามด้วยน้ำเสียงติดขัดไม่ค่อยได้ความ ในขณะที่คุณพระเอกสาละวนกับการกดจูบลงคอคอยกวนสมาธิคนพูด เสียงริมฝีปากประทับและผละออกดังคลอเคลียอยู่ในหู ทั้งสัมผัสทั้งลมหายใจกระทบผิวกายสร้างความกระด้างแก่เขามากขึ้นเรื่อยๆ“บิทเทอ...นี่มัน…”“ทำไม?”บิทเทอถามกลับพลางไล่ลิ้นเลียตามลำคอลากมาหยุดหยอกล้อหลังใบหูขึ้นสีแดงเถือก ทิ้งร่องรอยชื้นแฉะรวมถึงสัมผัสไอลมหายใจอุ่น ริมฝีปากคาเลนเผยอขึ้นไม่รู้ว่าจังหวะหายใจตนเองจะถูกคุณพระเอกขัดยามใด สัมผัสทั้งมวลกำลังเร้าอารมณ์ปลุกความกระสัน‘ผมชอบ ผมอยากทำกับบิทเทอมาตลอด แต่แปลก… น่าแปลกที่บิทเทอเสนออะไรแบบนี้กับผม หมอนี่ดูไม่ใช่คนที่สนใจเรื่องอย่างว่าเลยสักนิดเดียว ขอแค่เพราะอยากปลอบผมจริงๆ? หรือขอเพราะตัวเองไม่ได้ปลดปล่อยนาน? บางทีอาจจะเป็นไปได้ว่าบิทเทอมีรสนิยมแบบที่ผมไม่รู้มาก่อน? —’“อะ!?”เสียงเปล่งหลุดดังครั้นถูกกัดติงหูด้วยคมฟันที่ฝังฝากรอยอย่างมันเขี้ยว บิทเทอส่งมือลอดสอดสัมผัสผิวกายใต้ร่มผ้า คลำลูบหน้าท้องขึ้นลอนกล้ามอ่อ
Você também pode gostar
แม่นายใจเดียว
ลำเนา1.3K visualizações21วันฉันรักเธอ
KimiSapphic537 visualizaçõesสตรีมเมอร์คนนั้นช่วยหยุดยิงมั่วสักที
นัก(ละ)เลง716 visualizaçõesรักลงทัณฑ์
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้1.9K visualizaçõesAcacia Academ : ความลับของเราสองและทำนองต้องสาป
persiA99574 visualizaçõesพระยายมราชกับฉ้น
sasima936 visualizaçõesรักนี้...ไม่จำกัดนิยาม
หลงเวลา /จู้หมิง780 visualizaçõesรักล้นใจกับหัวใจดวงใหม่
ดอกลิลลี่สีม่วง769 visualizações
