All Chapters of Bawal Na Tadhana: I'm Obsessed With My Ninang Ruth (SPG): Chapter 121 - Chapter 130

Chapter 120 Akala ko ay tapos na ang usapan namin. Akala ko magpapaalam na siya pagkatapos naming pag-usapan si Gab. Pero bigla siyang muling nagsalita. “And when you come back…” mahinahon niyang sabi. “Papabinyagan natin ang triplets. Kailangan andito ka na.” Natigilan ako. Napahigpit ang hawak ko sa phone habang nakatingin lang sa mga papel sa harap ko. Bakit kailangan niya pa akong hintayin? Pwede naman niyang gawin iyon kahit wala ako. May pamilya siya. May mga taong puwedeng nandoon para sa mga bata. Pero bakit parang mahalaga para sa kanya na present ako? Nais kong itanong iyon. Gusto kong malaman kung ano bang ibig sabihin no’n para sa kanya. Pero bago pa ako makapagsalita… ibang sagot ang kusang lumabas sa bibig ko. “Okay,” mahina kong sabi. “I’ll be there.” Tahimik ang kabilang linya. At kahit hindi ko siya nakikita… parang ramdam kong ngumiti siya. “Good,” sagot niya nang mahina. Biglang sumingit si Gab sa background. “Mommy! Ikaw magi

Chapter 122 Pagsapit ng Linggo, maaga pa lang ay nasa airport na kami ni Zahra. Tahimik akong nakaupo sa waiting area habang hawak ang boarding pass at nakatanaw sa malalaking salamin ng paliparan. Busy ang paligid. May mga taong nagmamadaling humabol sa flight. May mga pamilyang nagpapaalaman. At may mga batang excited sa biyahe. Pero kahit maingay ang buong airport… parang ang tahimik ng isip ko. O baka… masyado lang akong maraming iniisip. “Stop overthinking.” Napalingon ako kay Zahra na ngayon ay may hawak nang dalawang coffee cups. Isa roon ay agad niyang inabot sa akin. “Halata ba?” tanong ko habang tinatanggap iyon. “Very.” Umupo siya sa tabi ko. “Parang iiwan mo ang anak mo for ten years.” Napabuntong-hininga ako. “First time ko kasi.” Alam niyang si Gab ang tinutukoy ko. Mula nang ipanganak ko si Gab, hindi pa kami nagkakahiwalay nang ganito katagal. One month. Napakahaba no’n para sa isang ina. “Relax,” sabi ni Zahra habang umiinom ng kape. “Kasama niya si

Chapter 124 Pagdating namin sa hotel, agad akong napatingin sa napakataas na building sa harap namin. Glass walls. Elegant lights. At modernong design na agad nagbibigay ng mamahaling aura. “Okay…” mahina kong sabi habang bumababa ng sasakyan. “Mukhang hindi biro ang hotel na ‘to.” Nakangisi namang bumaba si Zahra. “Told you.” Pagpasok pa lang namin sa lobby, halos mapahinto ako sa ganda ng interior. Napakalawak ng lugar. May malaking crystal chandelier sa gitna habang ang marble floor ay kumikislap sa linis. Tahimik at classy ang atmosphere. Hindi maingay kahit maraming guests. At lahat ng staff ay magalang na bumabati habang dumadaan kami. “This is insane,” bulong ni Zahra habang paikot-ikot ang tingin. Napangiti ako nang bahagya. Hindi ko rin maikakaila… impressive talaga. Pagkatapos ng mabilis na check-in, sinamahan kami ng isang hotel staff papunta sa suite namin. Habang nasa elevator kami, maayos nitong ipinaliwanag ang services ng hotel at ang schedule ng hous

Chapter 126 “Time to sleep,” sabi ni Zahra habang tumatayo mula sa dining chair at iniunat ang katawan niya. “Para maaga tayong makapag-prepare bukas.” Napabuntong-hininga ako saka tumingin sa oras sa phone ko. Late na rin pala. At kahit gusto ko pang magtrabaho, ramdam ko na rin ang pagod ng buong katawan ko mula sa biyahe. “You’re right,” sagot ko habang inaayos ang mga documents sa table. “Kailangan fresh tayo tomorrow.” “Especially ikaw,” dagdag niya habang tinuturo ako. “Ikaw ang magpe-present.” Napailing ako nang bahagya pero ngumiti rin. Hindi naman ito bago sa akin. Marami na akong naging presentations. Marami na ring meetings with investors. Pero iba pa rin kapag international level na ang kaharap mo. Mas mataas ang expectations. Mas malaki ang pressure. Habang inaayos namin ang pinagkainan, hindi ko maiwasang mapatingin muli sa malawak na city lights sa labas ng bintana. Tahimik ang Toronto skyline. Pero parang buhay na buhay pa rin ang siyudad kahit gabi na.

Chapter 128 “So, here’s the blueprint of my proposal,” seryoso kong sabi habang inilalapag ang remote control sa mesa. Agad kong sininyasan si Zahra. Wala itong sinayang na segundo at mabilis na namigay ng printed copies sa bawat board member at investor. Tahimik lamang ang buong conference room habang isa-isang tinatanggap ng mga executives ang documents. Samantalang ako naman ay inayos ang laptop na nakakonekta sa projector. Ilang segundo lang, lumitaw sa malaking screen ang detailed framework ng proposal namin. Financial projections. International expansion structure. Operational systems. Risk management. At long-term scalability plan. Lahat iyon… pinaghirapan naming buuin. “This proposal focuses on sustainable global integration,” kalmado kong paliwanag habang lumilipat ang slides sa screen. “Not temporary market penetration.” Tahimik silang nakikinig. At habang tumatagal, mas lalo kong napapansin ang pagbabago sa atmosphere ng conference room. Mas nagiging attentive sil