Semua Bab Beneath His Shadow: Bab 111 - Bab 120

Hindi huminto si Avery. Huminga siya nang malalim at nagpatuloy, mas malinaw at mas matatag ang tinig, para bang gusto niyang marinig ng lahat ang bawat salita.“Ang first love ng kuya ko, ‘yung babaeng may leukemia, sinulatan niya ng kantang ‘Minecraft’. Dahil doon, maraming pasyenteng may malubhang sakit ang nagkaroon ng lakas ng loob na ipagpatuloy ang laban nila sa buhay.”Bahagya siyang huminto, saka muling nagsalita, mas mabigat ang damdamin sa boses. “Nang makilala niya ang lola na naiwan ng pamilya at napilitang mabuhay mag-isa, isinulat niya ang ‘Waiting on This Side of the Mountain’. Maraming taong lumuwas para magtrabaho ang naantig at naalala ang mga naiwan nilang mahal sa buhay.”Tumingin siya sa mga fans na unti-unti nang tumatahimik, saka ipinagpatuloy ang pagbubukas ng mga alaala. “Nang may makasalamuha siyang mga taong may kapansanan habang kumakain siya sa labas, isinulat niya ang ‘Every Day is Wonderful’. Dahil doon, mas maraming tao ang napatingin sa kahalagahan ng

Muling tumibok ang kutob ni Avina, si Avery ay muling nabuhay, gaya niya.Walang ibang paliwanag. Kung hindi siya reborn, paano nito maipon ang lahat ng eskandalo ng ikalawang kapatid at mailabas ang mga iyon sa eksaktong pagkakataong iyon? Habang mas iniisip niya, mas lalong tumitibay ang hinala niya.Sa nakaraang buhay, iisa lang ang natitirang kalaban ni Avery. Kung ganoon, ibig bang sabihin nito na siya na ang susunod na tatamaan?Hindi siya uupo at maghihintay na siya naman ang maubos.Mabilis siyang umatras sa suot na mataas na takong. Noong una’y maayos pa ang lakad niya, pero pagliko niya sa dulo ng red carpet, halos tumakbo na siya palayo, parang may humahabol na multo ng kapalaran.Nagpara siya ng taxi at halos pasigaw na nagsabi, “Kuya, Verano's Energy. Bilisan mo, please.”Sa gusali ng Verano's Energy, maliwanag pa ang ilaw sa opisina ng general manager. Nandoon pa si Arvin kasama ang ilang executives, seryosong pinag-uusapan kung may problema ba sa paparating na cooperati

Hindi maintindihan ni Davian kung bakit biglang naging ganoon ang sitwasyon. Ang lola niya ay isang taong hindi kailanman naglihim ng usapan sa kanya. Kung may sasabihin ito, diretsahan. Ngunit ngayon, malinaw na nais nitong makipag-usap kay Avery nang silang dalawa lamang.May kung anong mabigat na pakiramdam ang dahan-dahang sumiksik sa dibdib niya.Sa kabilang banda, si Avery ay tila may kutob na rin. ‘Ayan na…’ bulong niya sa sarili. Hindi talaga magandang pag-usapan ang ganitong bagay habang kumakain. Nakakasira ng gana.Habang palayo nang palayo ang pigura ng dalaga at ng matanda patungo sa sunroom, lalong tumindi ang hindi maipaliwanag na kaba ni Davian. Naalala niya ang sinabi ni Draven, kapag may kakaibang nangyari, siguradong may dahilan.Napatingin siya kay Draven na nakahiga sa sofa at abalang-abala sa paglalaro sa cellphone. Dalawang hakbang lang ang pagitan nila nang agawin niya ang telepono nito.“Tumayo ka,” malamig niyang sabi. “Pakinggan natin kung ano ang sasabihin

Tumango ang matanda, tila sang-ayon sa sinabi ni Avery.“Tama ka,” mahinahon niyang sabi.Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa kanyang mga apo. Sa ilalim ng sinag ng araw na pumapasok sa salamin ng sunroom, ang tatlong binata ay nakatayong matitikas at kahanga-hanga. Dahil sa kanilang taas at tindig, tila lumiit ang maluwang na silid. Sa puso ng matanda, may hindi maipaliwanag na kasiyahan, ang kanyang mga apo ay lumaki nang maayos, at ngayon ay narito silang lahat para sa iisang babae.“Sige nga,” wika niya, may bahagyang ngiti. “Sabihin ninyo sa akin, ano ang tingin ninyo kay Avery? Sang-ayon ba kayo sa arrangement na ito?”Tahimik na umasa si Avery na sabay-sabay silang tututol. Kung tatlo ang bumoto laban at dalawa ang pabor, ayon sa bagong ‘family rule’ na kagagawan lang nila, dapat manaig ang majority. ‘Ito na ang oras para gumana ang house rules,’ bulong niya sa sarili.Naunang nagsalita si Daniel. Nakangiti siya, tila walang anumang bigat ang usapan.“Napakabuting tao ni

Namilog ang mga mata ni Avina sa gulat. Bahagya siyang napaatras sa matataas niyang takong at agad kumapit sa handrail sa gilid ng pasilyo upang hindi mawalan ng balanse. Sa likod ng kanyang sunglasses, bakas ang panandaliang pagkataranta.“Kuya…” pilit siyang ngumiti, ngunit halatang pilit lamang. “Ano bang ibig mong sabihin?”Mabilis niyang binawi ang sarili at tumawa nang bahagya, tila ba nais gawing biro ang usapan. Ngunit ang sumunod niyang mga salita ay matalim.“Nakalimutan na ba ng kuya na nakulong ka dahil ni-record ka ni Avery? Si Kuya Jonathan, dahil nireport din niya. Si Dad, dahil sa maingat na plano ni Avery. At si Kuya Jerry, kahapon lang naaresto dahil nasaktan niya ang damdamin ni Avery. It was her revenge.”Humugot siya ng malalim na hininga at tumingala, halatang ipinagtatanggol ang sarili.“Paano mo masasabing may kasalanan ako sa lahat ng ’to? Isn’t that funny?”Pagkatapos niyang magsalita, nagkrus siya ng mga braso sa dibdib at tumingin kay Joshua nang may pagkai