Beneath His Shadow의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

Muling ngumiti si Avina, banayad at tila walang bahid ng masamang balak ang ekspresyon. Ngunit sa ilalim ng maamong mukha niya ay may nakatagong talim.“Ate, huwag ka nang mag-alala,” malambing niyang sabi, na para bang may inaalok na pabor. “Nakahanap na si Dad ng maayos na pamilya para sa’yo. Hiwalay ang lalaki, pero malalaki na ang dalawang anak. May ilang milyong ari-arian ang pamilya. Pagdating mo roon, parang instant mother ka na, pero hindi mo na kailangang mag-alaga ng baby. You’ll live comfortably, promise.”Nanlaki ang mga mata ni Avery. Mabilis niyang tinignan si Avina nang may galit at pagkadismaya. Hindi siya naniniwalang walang kinalaman ang kapatid sa planong ito. Umatras siya ng ilang hakbang upang makaiwas sa paglapit ng mga kapatid na lalaki.“Kung magbebenta rin lang kayo,” mariin niyang sabi, nanginginig ang boses ngunit matatag ang loob, “bakit hindi si Avina? Mas maganda siya kaysa sa akin. Mas mabait, mas kaaya-aya. Siguradong mas mataas pa ang bride price na ib

Nanlaki ang mga mata ni Avery. Ang kaniyang mga pilikmata ay bahagyang nanginig habang nakatitig siya kay Davian, tila hindi makapaniwala sa narinig. Sa ilalim ng malamlam na ilaw sa loob ng sasakyan, malinaw niyang nakita ang seryosong ekspresyon sa mga mata nito, walang bakas ng pagnanasa, walang kapilyuhan.May kaba pa rin sa dibdib niya, ngunit may halong pagkalito na.“Mr. Guzman… ano po ba talaga ang ibig ninyong sabihin?” maingat niyang tanong, bahagyang nanginginig ang boses.Napansin ni Davian ang mahigpit na pagkakahawak niya sa napunit na kuwelyo ng damit. Doon lamang niya tuluyang naunawaan kung gaano siya nakakatakot sa mga kilos niya kanina. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, malinaw at walang halong malisya ang sa dalaga, biglang may kirot na tumama sa kaniya. Ibinaling niya ang tingin, tila umiwas sa sariling konsensya.“Huwag kang mag-alala,” mababa ang boses niya, halos paos. “Hindi ko binuksan ang ilaw kanina. Wala akong nakita.”Sandali siyang tumigil, saka dahan

Habang abalang-abala si Draven sa paglalaro ng game at walang pakundangang nagpapasubo ng mani, kalahating lumamig ang mukha ni Davian. Tahimik siyang tumayo, lumapit kay Avery, at kinuha ang supot ng mani mula sa kamay nito. Walang babala, ibinato niya iyon kay Draven.May mabigat na presensya ang tindig niya, mataas, malamig, at puno ng awtoridad.“Kumain ka na,” malamig niyang sabi. “Ibabawas ang allowance mo next month.”Nalaglag ang cellphone ni Draven sa dibdib niya. Parang mas masakit pa iyon kaysa sa mismong pagbabawas ng pera.“Ha? Bakit? Kuya, sariling kapatid mo ako! Kung magbabawas ka ng allowance, sabihin mo man lang kung ano’ng kasalanan ko!” reklamo niya, halos magdrama.Ngunit hindi na siya nilingon ni Davian. Diretso itong naglakad papunta sa dining area, iniwan si Draven na nakatingin sa matikas ngunit walang-awang likod nito.“Wala kang kasalanan,” dagdag pa ni Davian nang hindi lumilingon. “Ang punto lang, ako ang kumikita ng allowance mo. At next month, balak kong

Naroon ang malamig at mapanganib na liwanag sa mga mata ni Avery habang kalmado ngunit makahulugang paalala ang binitawan niya.“May CCTV dito,” sabi niya sa mahinahong tinig, pero may talim. “Hindi naman siguro aksidenteng mapupunit ng kapatid ko ang admission notice ko.”Sa totoo lang, hindi takot si Avery na masira ang notice. Kung mapunit man iyon, mas mabuti pa, may dahilan pa siyang hindi makapasok sa unibersidad. Ang ayaw lang talaga niya ay madamay pa si Professor Butan dahil sa kanya. Kapag nabuking ang mga nangyayari, baka mapilitan na naman siyang lumapit kay Davian, at iyon ang huling gusto niyang mangyari.Sandaling naputol ang masamang balak sa mga mata ni Avina. Pinilit niyang magpanggap na inosente at ngumiti nang pilit, kahit halatang may inis sa loob.“Grabe ka naman, sister,” sabi niya na may halong reklamo. “Iniisip mo agad na masama ako.”Pero sa loob-loob niya, hindi pa rin siya kuntento. Nang mapatingin siya sa fountain pool sa gilid, biglang kumislap ang ideya

Sa tulong ng ilang kuya niya, nakapagpalit din ng damit at sapatos si Avina. Kahit maraming aberya, umabot pa rin siya sa huling oras ng afternoon reporting. Sama-samang binuhat ng mga kuya niya ang mga bagahe papunta sa dormitory building. Pagdating nila sa lobby, sinuri ng dormitory manager na isang matandang babae ang student ID ni Avina at ang listahan sa kamay niya, saka bahagyang ngumiti.“Sa wakas dumating ka rin,” sabi ng dormitory lady. “Matagal na kitang hinihintay.”Napakunot ang noo ni Avina. “Hinihintay po ako?”“Oo,” sagot ng matanda. “May espesyal na inayos ang school para sa’yo. Single room. Bihira ‘yan para sa freshmen. Sixth floor, room 6013. Ito ang susi.”Parang may sumabog na paputok sa dibdib ni Avina. “Talaga po? Single room?”Nang makita niya ang number plate sa susi, tuluyan siyang naniwala. Agad ding lumiwanag ang mukha ni Joshua.“Siguradong si Mr. Guzman ang nag-ayos nito,” masigla niyang sabi. “Si Avina talaga ang paborito. Kahit hindi ka pa niya nakikita,