Beneath His Shadow의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

Saglit na natigilan si Yojin nang bumukas ang elevator at makita niyang naghihintay si Avery sa lobby. May bahagyang gulat sa kanyang mga mata, pero mabilis niya itong itinago. Sanay siyang magpigil ng emosyon, kaya maayos at magalang niyang inihatid ang dalaga papunta sa opisina ng presidente na parang walang nangyaring kakaiba.Nang ipasok ni Yojin ang cake, meryenda, at prutas sa loob ng opisina, may napansin siyang bago. Iba na ang suot ng presidente. Kanina, bago umalis, naka-iron gray suit ito, simple at malamig ang dating. Ngayon, naka-linen brown suit na, mas mamahalin ang itsura, mas may dating. Maging ang buhok nito ay halatang inayos muli. Ang dating bahagyang magulong hibla sa noo ay ngayo’y parang sinadya ang bagsak, may kakaibang kurba na halos hugis-puso. Hindi na ganoon ka-dominante ang aura, mas moderno at mas “in style” ang dating.May pumasok na kakaibang ideya sa isip ni Yojin. Parang dapat mas tutok na siya sa mga balita at gusto ni Avery sa hinaharap. Hindi niya

Bandang alas–sais y medya ng gabi, tahimik na huminto ang Maybach sa ibaba ng apartment. Nakapwesto roon ang matangkad na lalaki, nakasandal sa makintab na itim na katawan ng sasakyan. Mahaba ang mga binti, tuwid ang tindig, at kahit nakasuot ng salaming pang-araw ay hindi pa rin natatabunan ang marangal at kapansin-pansin niyang aura. Maraming napapalingon sa kanya, hindi dahil sa kotse, kundi dahil sa presensyang para bang sanay masilayan sa pabalat ng mga magazine.Itinaas ni Davian ang kanyang pulso upang silipin ang oras. Nang muli siyang tumingin, nakita niyang palabas na sa lobby ng apartment ang dalagang naka-maikling palda. Sa likod ng kanyang sunglasses, tila biglang nagbago ang mundo, parang sa gitna ng malamig at madilim na polar night ay may sumiklab na bituin. Hindi niya napigilang mapako ang tingin. Ang dati’y simple at inosenteng mukha ng dalaga ay bahagyang nilapatan ng pulbos ngayon. Ang maputing balat ay parang pinakinis na jade, tuwid ang tulay ng ilong, mahahabang

Nang bumagsak si Joshua sa sahig matapos masuntok, tila umuugong ang buong ulo niya. Nahihilo siya, nanlalabo ang paningin, at halos hindi niya maramdaman ang sakit sa mukha sa sobrang gulat at hiya. Si Avery, na hindi naman puwedeng tumawag ng pulis dahil sa sitwasyon nilang magkapatid, ay mabilis na lumuhod sa tabi niya. Inilapag niya ang ilang tisyu sa palad ng kuya at mahinang nagsalita, puno ng kunwaring pag-aalala.Tinatanong niya kung ano ba ang nangyari at bakit nito napikon si Draven. Hindi makasagot nang diretso si Joshua. Sa loob-loob niya, gusto niyang sumigaw na wala siyang ginawang masama, pero alam din niyang may bahagi siyang may kasalanan. Kung hindi niya pinilit painumin si Esther, hindi sana ito susuka, at hindi sana mauuwi sa ganitong eskandalo. Sa isip niya, si Esther ang may sala, mahina sa alak at hindi marunong magtimpi. Dahil sa kanya, nadamay pa siya sa gulo.Dahan-dahang ipinaalala ni Avery na kung tatawag sila ng pulis, siguradong masisira ang relasyon nila

Hinila ni Joshua ang kamay ni Esther para umalis na sana sila, ngunit bigla siyang hinila pabalik ng dalaga. Tumigil si Esther sa kinatatayuan niya, matatag ang mga paa sa sahig at seryoso ang tingin sa senior niya.“Hindi, senior,” mariin niyang sabi, bahagyang nanginginig ang boses dahil sa emosyon. “Ang pagkuha ng marriage certificate ay napakalaking bagay. Paano puwedeng may kahit kaunting kapintasan? Mas mabuti pang maghintay tayo hanggang makita mo muna ang tatay ko at gumaling na ang sugat sa mukha mo.”Nang makita ni Joshua ang determinasyon sa mga mata ni Esther, parang may biglang lumamig sa dibdib niya. Ang lahat ng inaasahan niya ay tila nauwi sa wala. Pilit niyang itinago ang pagkainis at nagtanong sa bahagyang alanganing tono, “Eh paano kung hindi pa rin pumayag ang tatay mo?”Ngumiti si Esther, puno ng paniniwala at tiwala sa sarili niyang damdamin. “Huwag kang mag-alala. Ikaw lang ang iniisip ko. Kahit hindi pumayag si Daddy, sasama pa rin ako sa’yo diretso sa City Hal

Nakahiga si Davian sa sofa na may bahagyang ngiti sa labi, habang si Avery naman ay nakaupo sa tabi niya. Hindi nakatuon ang tingin ng dalaga sa mukha ng lalaki, kundi sa kamay na minamasahe niya. May bahid ng pilyong lambing ang boses niya nang magsalita. “Kung hindi kita bibitawan, uulitin mo ba nang limang beses ang pangako mo?”Kumislap ang mata ni Avery, tila may biglang naisip. “Five times? Sige, five times na lang. Kuya Davian, ikaw ang may sabi niyan ha. Walang bawian. At bawal mo na akong parusahan ng iba pa.” Huminga siya nang malalim bago magpatuloy, mas seryoso ang tono. “Alam kong mali ang makipag-away. I promise, hindi na mauulit.”Napansin ni Davian na tila mas gumaan na ang pakiramdam ng tiyan niya. Bahagya niyang iniangat ang sulok ng labi. “Huwag kang masyadong masaya. Kapag mali ang pagdiin mo, kahit sampung beses pa, walang silbi.”Mas naging maingat ang galaw ni Avery. “Kuya Davian, okay ba ang lakas? Masakit ba?”“Hmm…” mahinang ungol lang ang sagot ng lalaki, p