Semua Bab LOVE LIE รักลวงหลอก: Bab 1 - Bab 9

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เจ้าขาพยายามที่จะเข้ามาตีสนิทกับลีน่าอยู่หลายวันเพราะเธอเองก็ไม่รู้จักกับใครเลยและเพื่อนคนอื่นๆในเซคก็มีกลุ่มกันหมดแล้วเว้นเสียแต่ลีน่าไม่ใช่ว่าไม่มีเพื่อนคบแต่หลังจากที่ได้พูดคุยมาหลายวันเธอก็พอจะรู้ว่าเพื่อนนั้นเป็นคนรักความสันโดษและชอบอยู่คนเดียวเสียมากกว่าการอยู่กับผู้อื่นและถึงแม้จะรู้แต่เธอก็ยังอยากที่จะเป็นเพื่อนกับลีน่าอยู่ดีTTแต่ถึงอย่างนั้นอีกคนก็ไม่ได้มีท่าทีผลักไสเธอแต่อย่างใดนั่นจึงทำให้หลายวันที่ผ่านมานี้ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่พัฒนาไปในทางที่ดีมากยิ่งขึ้นจนสามารถพูดคุยกันได้หลายๆเรื่องแม้จะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน"ลีน่าวันนี้เรากินอะไรกันดี"เสียงใสของเจ้าขาเอ่ยถามยังหญิงสาวผมบลอนด์ที่ยืนอยู่ข้างๆกันภายในโรงอาหารของคณะหลังบคิดอยู่นานแต่ก็ยังไม่สามารถเลือกเมนูที่จะทานได้"พิชซ่าไหม?"ลีน่าเสนอขึ้นมาเพราะพิซซ่าคือเมนูสิ้นคิดที่สุดสำหรับเธอแล้ว"โอเค งั้นเดี๋ยวลีน่าไปซื้อน้ำนะ ส่วนเราไปซื้อพิซซ่าเอง"หลังแบ่งหน้าที่กันเสร็จสรรพสองสาวก็แยกย้ายกันไปซื้อของตามหน้าที่ของตนทุกๆวันเธอและลีน่าจะแยกกันไปซื้ออาหารและน้ำเพราะจะได้ไม่เ

@MIDNIGHT CLUBในช่วงดึกของวันหญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยหวานในชุดพนักงานเสิร์ฟประจำคลับดังแห่งหนึ่งอย่างเจ้าขากำลังยกถาดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เดินไปเสิร์ฟที่โต๊ะนั้นทีโต๊ะนี้ทีด้วยความกระตือรือล้นเพราะยิ่งดึกมากเท่าไรเหล่านักท่องราตรีก็เริ่มเยอะมากขึ้นเรื่อยๆ"วีไอพีห้า"เสียงของหญิงสาวผมบลอนด์อายุราวๆ สามสิบถึงสี่สิบปีเอ่ยบอกกับเด็กสาวชาวเอเชียอย่างเจ้าขาที่เพิ่งจะเดินถือถาดกลับเข้ามาได้ไม่นาน ก่อนใบหน้าน่ารักนั้นจะยิ้มตอบรับทันทีและเพียงไม่นานเครื่องดื่มถาดดังกล่าวก็ถูกยกออกไปพร้อมกับหญิงสาวเรือนร่างอรชรสถานที่แห่งนี้เป็นคลับชื่อดังย่านใจกลางกรุงที่เธอเพิ่งจะสมัครเข้ามาทำได้เพียงเดือนเศษๆ เพราะหลังย้ายมาจากประเทศไทยเธอก็เริ่มที่จะหาสมัครงานพาร์ทไทม์ทันทีเพราะฐานะทางบ้านที่ไม่ได้ร่ำรวยทำให้เธอไม่สามารถอยู่เฉยๆ ได้แม้ว่าจะได้ทุนจากทางมหาวิทยาลัยก็ตามทีแต่เพราะเธอเองก็มีค่าใช้จ่ายอื่นๆ ด้วยและนั่นก็เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักๆ ที่ทำให้เธอต้องมาเช่าหอพักราคาถูกข้างนอกอยู่แทนที่จะอยู่หอในที่ทางมหาวิทยาลัยจัดหาไว้ให้สำหรับนักศึกษาทุนโดยเฉพาะแต่กว่าจะออกมาได้เธอก็จำเป็นต้องทำเรื่องขออนุญาตอยู่นาน"

"เจ้าขา?"เสียงของลูคัสเอ่ยทักขึ้นด้วยความแปลกใจหลังเห็นหญิงสาวเป็นคนออกมาเปิดประตู เพราะไม่คิดว่าเธอจะมาถึงก่อนคนอื่นๆ"ทำไมถึงออกมาเปิดประตูล่ะ"ลีน่าที่ยืนอยู่อีกคนก็ถามขึ้นมาด้วยเหมือนกัน นั่นจึงทำให้เจ้าขาต้องรีบอธิบายออกมาในทันมี"อะ เอ่อ พอดีว่าเรามาถึงก่อนน่ะ""อ๋อออ งี้นี่เอง"ลูคัสแกล้งลากเสียงยาวในทันทีเมื่อเห็นร่างสูงของเพื่อนสนิทอย่างเคลวินเดินออกมาอีกคนเหมือนกัน ในขณะสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายบางอย่างคู่นั้นก็จ้องมองไปยังใบหน้าเรียบนิ่งของเพื่อนสนิทอย่างต้องการล้อเลียน"ถ้าไม่เข้า ก็กลับไป"เสียงเรียบนิ่งของเคลวินเอ่ยไล่ทันทีด้วยความรำคาญ เมื่อเห็นว่าคนทั้งสามไม่ยอมเดินเข้ามาภายในห้องเสียที"เออๆ รู้แล้ว จะรีบไปตายที่ไหน"ลูคัสบ่นเสียงดังอย่างไม่จริงจังนักก่อนจะเดินเข้ามาภายในห้องเป็นคนแรกตามด้วยแม็คนัสและลีน่าที่เดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย "ลีน่ามากับเพื่อนหรอ"เสียงใสเอ่ยถามขึ้นมาอยู่บริเวณหน้าประตูห้องเพราะคนทั้งคู่ยังไม่ได้เดินตามชายหนุ่มทั้งสามเข้าไป

หลายวันถัดมาช่วงเย็นของวันร่างสูงใหญ่ของเคลวินเดินเข้ามาภายในบ้านหลังใหญ่โอ่อ่าที่มีหญิงชราอาศัยอยู่ด้วยใบหน้าเรียบนิ่งตามนิสัยของตน เหล่าแม่บ้านที่เห็นนายน้อยเพียงคนเดียวของตระกูลที่กำลังเดินเข้ามานั้นต่างก็พากันก้มหัวเป็นการทักทายทันทีเขาทำเพียงพยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าไปนั่งลงที่โซฟาหรูกลางห้องโถงฝั่งตรงข้ามกับหญิงชราวัยเจ็ดสิบกว่าๆ ที่มีศักดิ์เป็นถึงคุณย่าของเขา"ไปไงมาไงล่ะเคลวิน"มารี เอ่ยทักหลานชายด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ก่อนที่เธอจะส่งสัญญาณให้แม่บ้านคนสนิทที่ยืนอยู่ออกไปก่อน"ผมผ่านมาทางนี้พอดี เลยแวะมาหาครับ"เพราะพ่อแม่ของเขาและหญิงชราตรงหน้านั้นได้แยกกันอยู่บ้านคนละหลังมาตั้งแต่ที่เขาจำความได้ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องเทียวไปเทียวมาเพื่อมาเยี่ยมเยือนท่านบ้างเป็นครั้งคราว"แล้วนี่ทานข้าวมาหรือยังล่ะ""เรียบร้อยแล้วครับ"สิ้นประโยคนั้นหญิงชราก็พยักหน้าด้วยความเข้าใจก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง"ที่มหาวิทยาลัยเป็นยังไงบ้าง"เนื่องจากปัญหาสุขภาพที่ไม่ค่อยดีทำให้เธอไม่ได้เข้าไปเยี่ยมเยือนมหาวิทยาลัยมาพักหนึ่งแล้ว คนเราพอแก่ตัวแล้วก็แบบนี้นั่นแหละจะเดินเหินทำอะไรก็ลำบากไปหมด"